“Tadej Pogacar heeft zijn plafond bereikt” – maar Spaanse wielerlegende geeft Vingegaard en Evenepoel nog steeds weinig kans om het gat te dichten

Als Tadej Pogacar nu al de beste versie van zichzelf heeft bereikt, dan is de ongemakkelijke conclusie voor de rest dat het weinig uitmaakt.

Dat is het oordeel van de Spaanse wielerlegende Pedro Delgado, in een uitgebreid interview met Marca, waarin hij stelt dat Pogacar zijn absolute topniveau al heeft gehaald, maar dat die lat zo hoog ligt dat hij nog steeds ruimschoots voorblijft op zijn naaste rivalen.

Gevraagd of Pogacar zijn plafond al heeft bereikt, aarzelde Delgado geen moment. “Ik denk het, dat hij het vorig jaar haalde.”

Voor Delgado betekent dat geen achteruitgang. Het betekent dat Pogacar de hoogst mogelijke versie van zichzelf heeft bereikt en daar simpelweg kan blijven. “Uit ervaring weet ik: hij kan dat plafond zonder problemen drie jaar aanhouden.”

Volgens Delgado is de huidige Pogacar dus niet op weg naar verval. “Dit jaar blijft hij onaantastbaar en in 27 ook.” Pas later, suggereert hij, wordt iets anders dan de benen de echte test. “In de laatste Tour de France oogde hij anders, niet zo natuurlijk als altijd.”

Zelfs dan scheidt Delgado fysieke en mentale grenzen zorgvuldig. “Fysiek heeft hij nu nog twee jaar op dat niveau: 26 en 27. In 28 zien we wel.”

Als Pogacar niet verder verbetert, ligt het voor de hand te denken dat rivalen hem eindelijk kunnen bijhalen. Delgado gelooft dat niet echt.

Voor hem draait het verhaal van het moderne wielrennen niet altijd om sterren die vallen, maar om anderen die stijgen. “Soms is het niet dat jij omlaag gaat, maar dat anderen omhoog gaan.”

Zelfs zo bekeken plaatst hij Pogacar nog in een andere categorie. “Pogacar staat twee treden boven de goede renners.”

In die hiërarchie blijven Jonas Vingegaard en Remco Evenepoel volgens Delgado iets najagen dat buiten bereik blijft. “Vingegaard staat één trede onder hem, maar één boven anderen zoals Evenepoel.”

Met andere woorden: zelfs als Pogacar nu al gepiekt heeft, is die piek volgens Delgado nog hoog genoeg om de sport de komende seizoenen te controleren. Zijn plafond is geen waarschuwingssignaal, maar een maatstaf die niemand anders nog haalt.

De enige ruimte voor echte verschuiving ziet Delgado bij de laag daarachter. “Ik wil de ontwikkeling van Lipowitz zien, of hij nog een stap kan zetten.”

Tot het zover is, blijft Delgado’s boodschap helder. Tadej Pogacar mag dan de beste versie van zichzelf zijn, die versie is nog steeds goed genoeg om Jonas Vingegaard, Remco Evenepoel en de rest voorlopig omhoog te laten kijken.