Profiel & parcours La Fleche Wallonne 2026

Op 22 april neemt het peloton de tweede van de Ardense klassiekers in handen: La Flèche Wallonne (Waalse Pijl). De Belgische klassieker staat bekend om de meerdere passages van de befaamde Mur de Huy, de enige uit de weekse trilogie met een aankomst bergop. We bekijken het profiel.

De koers zag in 1936 het licht met Philémon De Meersman als eerste winnaar; Marcel Kint boekte drie zeges op rij minder dan tien jaar na de oprichting. Rik Van Steenbergen, Fausto Coppi, Raymond Poulidor, Eddy Merckx, Rik Van Looy, Roger De Vlaeminck, Francesco Moser, Bernard Hinault, Laurent Fignon, Laurence Armstrong en Laurent Jalabert prijken allemaal op de erelijst.

Zowel klassieke renners als klimmers hebben hier gewonnen, onder wie Davide Rebellin, Cadel Evans, Philippe Gilbert, Alejandro Valverde (vier keer van 2014 tot 2017)... De meest recente edities gingen naar Julian Alaphilippe, Marc Hirschi, Dylan Teuns, Tadej Pogačar en Stephen Williams. In 2025 pakte Pogačar overtuigend de winst met een zittende demarrage op de Mur de Huy.

205 kilometer en 3100 hoogtemeters. Dat zijn de cijfers voor deze koers. Er staan geen lange beklimmingen op het menu, maar wel voortdurend golvende wegen. Het is een klassieker voor pure punchers en ook voor enkele klimmers, vaak gecontroleerd en eindigend in een sprint op de zeer steile slothelling. De start is in Chey, en er is meer klimwerk en afstand dan vorig jaar dankzij de terugkeer van de Côte de Cherave.

Toch blijkt jaar na jaar dat de koers pas op de slotklim wordt beslecht. Favorieten rijden daarom meestal zo zuinig mogelijk tot dat punt, terwijl hun ploegen de koers controleren. De beslissing valt op een lokaal circuit, waarop drie rondes van 37 kilometer worden afgelegd.

In elke ronde ligt de Côte d'Ereffe, met de top op 18,5 kilometer van de finish, goed voor 2,2 kilometer aan 5,4%. Een korte bult volgt, waarna de snelle en nerveuze aanloop naar de Mur de Huy begint en daar valt het verdict. Vlak daarvoor wacht de Côte de Cherave, 1,3 kilometer aan 7%, met de top op 5,5 kilometer van de streep.

Een marteling, een klim die almaar steiler wordt. Het is een zuiver anaerobe inspanning, ideaal voor lichtgewicht punchers en klimmers. De klim is 1,2 kilometer aan 10,3% en zwelt richting finish steeds verder aan. Het tempo gaat geleidelijk omhoog. De strijd om de voet is elk jaar fel, en eenmaal daar wordt het meestal een lead-out naar de sprint. De laatste 300 meter zijn zeer steil, waardoor aanvallen iets eerder vaak wordt geprobeerd, maar een lange uitval slaagt zelden.