Profiel & parcours E3 Saxo Classic 2026

Op 27.03.2026 neemt het peloton de E3 Saxo Classic onder handen, vaak de ‘mini Ronde van Vlaanderen’ genoemd. Met passages over de Paterberg en Oude Kwaremont is dit de meest vergelijkbare koers met het eerste kasseimonument en een sleutelmoment in de voorjaarscampagne van veel renners. We bekijken het profiel; start en finish zijn geschat op 12:50 en 17:10 CET.

De eerste editie vond plaats in 1958, gewonnen door Armand Desmet. De Belgische legende Rik Van Looy triomfeerde vier keer tussen 1964 en 1968 en kort daarna drukte ook Roger De Vlaeminck zijn stempel op de geschiedenis. E3 heeft niet het erelijst-gewicht van de Ronde van Vlaanderen, maar komt dicht in de buurt. Het niveau is zo hoog dat Eddy Merckx, ondanks meerdere pogingen, hier nooit won.

Ook enkele sprinters lieten hun sporen achter, waaronder Mario Cipollini in 1993 en recenter natuurlijk Peter Sagan. Maar de Flandriens waren generatie op generatie present én winnend: Johan Museeuw, Peter Van Petegem, Tom Boonen (vier zeges op rij van 2004 tot 2007)... Fabian Cancellara won drie keer; en ook namen als Geraint Thomas, Michal Kwiatkowski, Greg Van Avermaet, Niki Terpstra, Zdenek Stybar en Kasper Asgreen prijken op de erelijst.

In 2022 en 2023 won Wout van Aert, in het laatste jaar wellicht zijn beste overwinning, rechtstreeks tegen Mathieu van der Poel en Tadej Pogacar. In de voorbije twee jaar won Van der Poel echter onbedreigd – in 2025 na een lange solo, voor Mads Pedersen.

Dit is de ‘mini Ronde van Vlaanderen’, maar in feite staat het niet ver van het Belgische monument. Er wordt ongeveer een uur minder gekoerst dan in het tweede monument van het seizoen, maar het profiel is erg vergelijkbaar en de beslissing valt op een gelijkaardige reeks hellingen.

Met 209 kilometer op het menu blijft het een vrij lange koers. Op 100 kilometer van de finish stijgt de activiteit wanneer het peloton de heuvelzone binnenrijdt. Het parcours is aangepast en, naar moderne trend, zwaarder gemaakt met een tweede passage over de Oude Kwaremont. Net als in Vlaanderen is dit het eerste sleutelmoment, met nog 85 kilometer te gaan.

Daarna volgen de korte hellingen – soms met kasseien – elkaar in hoog tempo op. Hotondberg, Kortekeer, Taaienberg (70 km te gaan) zetten de eerste belangrijke fase door, gevolgd door de Boigneberg en de Eikenberg. De laatste is een 1,2 kilometer lange kasseistrook aan 5%, die eindigt met nog 59 km te gaan. Daarna volgen enkele vlakke kilometers.

Dan komt het sleutelgedeelte van de koers. In omgekeerde volgorde van Vlaanderen verschijnt hier de Paterberg/Oude Kwaremont-combo met eerst de korte, steile Paterberg op 42 kilometer van de finish. Nog vroeg, maar door de intensiteit valt hier onvermijdelijk schade in het peloton.

Met 37 kilometer te gaan volgt de Oude Kwaremont. In snel tempo na elkaar vormen deze twee hellingen het lanceerplatform voor de hoofdrollen: de favorieten die op de hellingen willen toeslaan. Met nog 30 en 19 kilometer zijn er enkele kleinere hellingen, en op 22 km een kasseistrook. Die zijn minder zwaar, maar na een harde koers kunnen ze opnieuw selecteren. Eerder is te verwachten dat groepen hun voorsprong proberen te consolideren.

De laatste 20 kilometer zijn vrijwel kaarsrecht en vlak. Een georganiseerde achtervolging kan kleinere groepjes of een solist nog terughalen. Dit vlakke deel dwingt veel tactische keuzes en is cruciaal voor de uitkomst. Je kunt hier zeker jagen, maar tegelijk vallen er bij E3 tegen die tijd vaak grote scheuren. Wie vooraan aan dit vlakke slot begint en voor de zege rijdt, heeft het voordeel.