“Pogačar zei dat hij beter is dan vorig jaar, en ik geloof hem” – Johan Bruyneels waarschuwing voor de Tour de France

Tadej Pogačar jaagt het peloton opnieuw schrik aan. Enkele weken voor de Tour de France sloopte de Sloveen de Ronde van Zwitserland met zo’n autoriteit dat velen zich afvragen of we de beste vorm uit zijn carrière zien. Johan Bruyneel denkt in elk geval van wel.

Precies die vraag namen Johan Bruyneel en Spencer Martin onder de loep in de nieuwste aflevering van de The Move-podcast, waar ze de machtsontplooiing van de UAE Team Emirates-XRG-kopman fileerden en wat dit kan betekenen voor de Grande Boucle.

Pogačar won drie van de vijf etappes in Zwitserland en pakte het eindklassement met 6:32 voorsprong op Richard Carapaz. Los van de uitslagen viel vooral de ogenschijnlijke gemakzucht op waarmee hij elk terrein controleerde: bergen, tijdrit en punchy ritten. Voor Bruyneel zijn de cijfers indrukwekkend, maar niet de kern.

“Wat ik hier vooral meeneem, Spencer, zijn niet de cijfers. Het is wat ik zag en vooral wat Pogačar zei. Hij zei: ‘Ik ben beter dan vorig jaar.’ Dat blijft hangen. En ik denk dat hij beter is. We hebben het al vaker gezegd, maar ik geloof echt dat hij beter is dan vorig jaar. Dus iedereen zal zijn niveau moeten opkrikken voor de Tour,” aldus de voormalige Belgische ploegleider.

Pogačars uitspraken deden bij zijn rivalen alle alarmbellen afgaan. De Sloveen leverde al een historisch 2024 af, met winst in de Giro d’Italia, de Tour de France en het WK, maar volgens Bruyneel lijkt hij opnieuw een stap gezet te hebben.

De definitieve demonstratie kwam in de slotetappe van de Ronde van Zwitserland. Pogačar ging ruim acht kilometer voor de streep aan op een klim met een gemiddeld stijgingspercentage van bijna 8,5% en reed iedereen uit het wiel. Bruyneel lichtte de cijfers van die beklimming eruit.

“Ik zag wat data. Het was geen extreem steile klim, maar hij haalde een VAM van 1.940 meter per uur. Dat is krankzinnig. Ik las ook berekeningen die het op bijna zeven watt per kilo voor 27 minuten zetten,” legde hij uit.

Spencer Martin ging nog verder en noemde schattingen die de wereldkampioen rond 7,2 W/kg plaatsen op de klim naar Villars-sur-Ollon. Hoewel beiden erkenden dat het om benaderingen gaat, waren ze het eens dat de prestatie uitzonderlijk was.

Martin stelde echter een prikkelende vraag. Is hij echt beter dan de Pogačar van een jaar geleden? De Amerikaanse analist herinnerde aan enkele van de ritten die de Sloveen in het Critérium du Dauphiné 2025 reed, die hij tot de meest indrukwekkende ooit rekent.

“Ja, hij oogt beter dan vorig jaar, maar is hij dat echt? Want vorig jaar, in het Dauphiné, zette hij een van de indrukwekkendste prestaties neer die ik ooit heb gezien. Ik weet nog steeds niet of hij daar werkelijk overheen gaat,” aldus Martin.

Bruyneel antwoordde dat exacte vergelijkingen moeilijk zijn, maar dat vooral de kloof met de rest hem imponeert.

“Vorig jaar wisten we dat hij ongelooflijk was omdat hij dat deed tegen Jonas Vingegaard. Nu weten we het niet, want ze staan niet rechtstreeks tegenover elkaar. Maar je ziet iemand als Richard Carapaz proberen te volgen en twee minuten verliezen in slechts tweeëntwintig minuten klimmen. Dat is verbijsterend. Ik denk dat hij er echt fantastisch voor staat,” merkte hij op.

Het gevoel van superioriteit is zo groot dat beiden opnieuw concluderen dat de Tour de France vrijwel volledig afhangt van Vingegaard. Voor Bruyneel lijkt geen enkele andere renner in staat om de Sloveen serieus uit te dagen.

“We blijven het herhalen, maar het moet gezegd. Alleen Jonas Vingegaard kan in de buurt komen van Pogačar en hem misschien kloppen als er iets gebeurt. Dat is het scenario dat we opnieuw gaan zien,” zei hij.

Bovendien gelooft de Belg dat UAE sterker naar de Tour komt dan in eerdere seizoenen.

“Met dit team dat hij nu heeft en al die sterke renners om hem heen, sommigen die geblesseerd waren zijn terug en beter. De ploeg staat er heel goed voor,” legde hij uit.

Martin wees ook op Pogačars veelzijdigheid door de hele week. Hij won niet alleen de koninginnenrit, maar pakte ook de tijdrit met slechts 31 honderdsten van een seconde voorsprong op Mathieu van der Poel. Een resultaat dat aantoont dat hij een van de meest complete specialisten ter wereld blijft.

“Pogačar die tijdrit zien winnen is opnieuw een bevestiging van hoe goed hij is,” zei Bruyneel tijdens de analyse.

Voor de voormalige US Postal-ploegleider heeft de Sloveen momenteel amper zwakke plekken. Zelfs in een discipline waar renners als Remco Evenepoel het verschil zouden moeten maken, denkt hij dat de winst minimaal is.

“Pogačar gaat in een tijdrit altijd binnen tien of vijftien seconden van wie dan ook zitten, tenzij het een volledig vlakke chrono voor pure specialisten is. Hij hoeft zich in rittenkoersen geen zorgen te maken over tijdritten,” legde hij uit.

Nog een prestatie die de analisten imponeerde, was hoe hij Lenny Martinez in de slotrit neutraliseerde. De Fransman leek op weg naar een prestigewinst na mee te zitten in de kopgroep, maar Pogačar haalde hem binnen en reed er achteloos voorbij, alsof ze in verschillende koersen reden.

“Hij maaide hem simpelweg neer en ging erlangs alsof hij er niet was,” merkte Martin op.

De algemene conclusie van de aflevering was duidelijk. Los van cijfers, tijdsverschillen of zeges, is de visuele indruk die Pogačar achterlaat verpletterend. Het oogt alsof hij rijdt met een souplesse die niemand kan evenaren.

Martin gaf toe dat het nog steeds lastig is om deze versie te vergelijken met die van vorig jaar, maar erkende dat het niveau angstaanjagend blijft. Bruyneel twijfelde geen moment.

“Zelfs als hij niet beter is dan vorig jaar, lag hij toen al zó ver voor op de rest dat ze nog steeds een enorm probleem hebben. Zelfs als hij dezelfde Pogačar van 2024 is, zitten de anderen in de penarie,” besloot hij.

Met de Tour de France om de hoek is de boodschap vanuit The Move ondubbelzinnig: Pogačar lijkt een nieuw niveau te hebben bereikt. Als hij echt beter is dan de renner die in hetzelfde seizoen Giro, Tour en WK won, zal de rest van het peloton meer nodig hebben dan een simpele vormstijging om hem opnieuw van het geel in Parijs te houden.