Pogačar niet de enige Sloveense bedreiging voor Van der Poel in Roubaix – Matej Mohorič mikt op kassei-succes, geïnspireerd door Sonny Colbrelli: “De klassieker die het dichtst bij mijn hart ligt”

De aanloop naar Parijs-Roubaix 2026 wordt gedomineerd door het verwachte duel tussen Tadej Pogacar en Mathieu van der Poel, maar de Sloveense uitdaging voor de titelverdediger rust niet op één renner alleen.

Voor Matej Mohoric heeft deze koers een betekenis die verder reikt dan vorm of uitslagen. Voorafgaand aan zondag legde hij uit waarom Roubaix hem blijft aantrekken: “Parijs-Roubaix is de klassieker waar ik in heel het voorjaar het meest naar uitkijk. Het is de meest chaotische en, naar mijn mening, de koers die me het meest na aan het hart ligt, zeker sinds Sonny in 2021 won.”

Die band met Sonny Colbrelli is centraal voor Mohorics motivatie. De zege van de Italiaan in 2021 blijft een ijkpunt binnen de Bahrain-ploeg, en Mohoric schuwt het niet om daar zijn eigen ambities naast te leggen: “Ik zal blijven proberen om zelf het podium te halen en hopelijk ooit mee te vechten om de zege.”

Die ambities worden gedragen door zijn huidige conditie en de kracht om hem heen. Zoals hij in dezelfde vooruitblik toevoegde: “Ik voel dat mijn conditie op een zeer hoog niveau is, en ik hoop dat het geluk aan onze kant staat. We hebben ook een heel uitgebalanceerde ploeg, met sterke opties zoals Alec, die in grootse vorm is.”

Een vijfde plaats in 2022 onderstreept dat potentieel, maar Roubaix is nooit een koers waarin het verleden rechtlijnig naar toekomstig succes leidt.

Die onvoorspelbaarheid is iets waar Bahrain Victorious vanaf de start op anticipeert. Sportdirecteur Michał Gołaś wees op wijzigingen in de vroege kasseistreken en de vermoedelijke impact van de wind. Hij waarschuwde dat “er vier stroken na elkaar komen met bijna geen asfalt ertussen, gevolgd door een extra strook met een oplopend stuk,” en benadrukte hoe snel de koers kan breken bij verkeerde positiekeuze.

De nadruk, legde hij uit, ligt op aanwezig zijn wanneer de koers opengaat. Hij voegde toe dat het “heel belangrijk is om in de juiste groep te zitten en met onze kopmannen mee te schuiven” zodra de kasseien beginnen te wegen.

Zodra de koers zijn beslissende fase bereikt, neemt de aard van Roubaix het over. Zoals Gołaś het verwoordde: “Daarna wordt het, zoals altijd in Roubaix, een overlevingswedstrijd,” een omschrijving die verklaart waarom deze koers zo vaak onverwachte uitkomsten oplevert.

Daarom laat deze wedstrijd zich ook niet reduceren tot een eenvoudig duel aan kop. Colbrelli blikte zelf recent vooruit op deze editie. Hij erkent de kracht van Mathieu van der Poel, maar ziet ook wat Tadej Pogacar inbrengt. Zijn kijk onderstreept dat de favorieten duidelijk zijn, maar dat de koers zelden gecontroleerd of voorspelbaar verloopt.

Voor Mohoric is die onzekerheid geen bedreiging, maar een kans om te benutten.

In tegenstelling tot de renners die de koers moeten dicteren, hoeft Mohoric de uitkomst niet solo af te dwingen. Zijn aanpak draait om het lezen van het koersverloop en doorgaan wanneer de deur opengaat.

In een wedstrijd gevormd door chaos blijkt die methode vaak even effectief als pure controle. En terwijl Pogacars jacht op geschiedenis en Van der Poels dominantie de koppen zullen halen, wijzen Mohorics eigen woorden op een stillere maar even vastberaden ambitie.

Parijs-Roubaix is de koers die hem het meest dierbaar is. Als de wedstrijd opent zoals zo vaak, is dat mogelijk precies de uitnodiging die hij nodig heeft.