Parcours en profiel UAE Tour 2026 – “Angliru van het Midden-Oosten” is de belangrijkste nieuwigheid in de tweede WorldTour-rittenkoers

Van 16 tot en met 22 februari is het peloton in het Midden-Oosten voor de tweede World Tour-rittenkoers van het seizoen: de UAE Tour. De wedstrijd, gekenmerkt door vlakke etappes en warme omstandigheden, verwelkomt opnieuw absolute wereldtoppers. We bekijken de profielen.

De koers zag pas in 2019 het licht, na het succes van onder meer de Abu Dhabi Tour en de Dubai Tour. De regio, met grote financiële slagkracht, warm weer in februari en World Tour-status, trekt jaarlijks grote namen. In de eerste editie van 2019 won Primoz Roglic het eindklassement, voor toenmalig wereldkampioen Alejandro Valverde.

Met de opmars van UAE Team Emirates - XRG, het nationale team, groeide ook het belang van de wedstrijd. Adam Yates won in 2020, waarna Pogacar in 2021 en 2022 twee keer op rij zegevierde, telkens voor de Brit. Wereldkampioen Remco Evenepoel triomfeerde in 2023; zijn landgenoot Lennert Van Eetvelt won in 2024; terwijl in 2025 wereldkampioen Tadej Pogacar dominant won, met zeges op zowel Jebel Jais als Jebel Hafeet.

De race opent met een etappe van 144 kilometer vanuit Madinat Zayed Majils over vlak terrein, waar de sprinters hun eerste — van vele — kansen krijgen. De eerste wedstrijdhelft is een kaarsrechte lijn van tientallen kilometers door de woestijn, waar waaiers voor chaos kunnen zorgen.

Zoals vaak finisht de eerste dag bij het Liwa Palace. Een korte, snelle rit met een hellende sprint die vaak spektakel oplevert. De slotklim is 1,4 kilometer aan 4%, rechttoe rechtaan. Hier telt het vermogen om lang te blijven aanzetten.

Dag twee brengt de traditionele tijdrit op Hudayriryat, 12 kilometer lang en zonder technische passages of noemenswaardige hoogtemeters. Het klassement gaat hier open, met kleine verschillen richting de klimuitdagingen later in de week.

De derde etappe is de grote nieuwigheid. De VAE heeft weinig echte bergwegen en doorgaans keren dezelfde twee klimmen terug. Dit jaar verdwijnt Jebel Jais en maakt Jebel Mobrah zijn debuut als aankomst bergop.

De aanloop is, zoals altijd, biljartvlak tot de slotklim. Die is echter meedogenloos en doet sterk denken aan de fameuze Alto de l’Angliru. In totaal 13,2 kilometer aan 8,1%, met een minder steile eerste helft en zelfs een korte afdaling.

In de laatste 6 kilometer loopt het gemiddelde op tot rond 12%, met passages die richting 20% gaan. Puur klimterrein dus, waar de verschillen groot worden en het klassement waarschijnlijk wordt beslist.

Etappe 4 is nog een nieuwigheid: een dag met voortdurend heuvelachtig terrein, zeldzaam in de UAE Tour waar de meeste etappes zo vlak als een plaat zijn.

Het is geen slijtageslag, maar de start bevat een klim van 8 kilometer aan 4%, gevolgd door enkele korte hellingen door de dag heen. Gaat het à bloc, dan kan een vroege vlucht verrassen of krijgen sprinters het lastig.

Zo niet, dan zullen de klimmetjes weinig invloed hebben en krijgen we een klassieke massasprint in Fujairah.

Etappe 5 start in Dubai, trekt de woestijn in en keert terug naar de stad. Niet voor het eerst finisht een rit bij een universiteit. Het parcours is volledig vlak, een massasprint lijkt onvermijdelijk.

In de finale is er niets technisch tot aan de rode vod. Daarna volgen twee rechterbochten. Positie en timing zijn hier cruciaal.

Etappe 6 is vlak vanaf Al Ain en eindigt op de meest iconische klim van de koers. Jebel Hafeet besliste in elke eerdere editie de strijd en is opnieuw de sleutel als laatste bergetappe.

168 kilometer lang, met een slotklim van 10,6 kilometer aan 6,9%. Minder constant dan het profiel doet vermoeden, met enkele steile stroken en ook vlakke en zelfs dalende passages in de tweede helft. De open, zeer brede wegen maken het vaak lastiger dan het lijkt.

De slotdag in Abu Dhabi is opnieuw biljartvlak en eindigt zeker in een massasprint. Wind lijkt hier geen rol te spelen. Na 149 rustige kilometers volgt een lange rechte lijn richting de laatste sprint van de week.