“Op de een of andere manier voelt het alsof het voor mij allemaal nu pas begint” – Arne Marit laat Intermarché-Lotto-drama en vrees voor einde carrière achter zich; nieuwe start naast Remco Evenepoel

De Volta a Comunitat Valenciana begint woensdag en daar wordt Arne Marit in koers herenigd met zijn oude trainingsmaat Remco Evenepoel. Na de virtuele teloorgang van Intermarché - Wanty vreesde de 27-jarige sprinter enkele maanden geleden nog voor zijn carrière; nu staat hij misschien wel beter dan ooit en is hij gemotiveerder dan ooit na zijn zege in de Challenge Mallorca.

“Ik ken Remco sinds hij junior was. We trainden toen af en toe samen. Samen koersen was niet mogelijk door het leeftijdsverschil, we reden niet in dezelfde categorie,” blikt Marit terug in een interview met Wielerflits. “We verkenden samen Nokere en Kuurne-Brussel-Kuurne, allemaal koersen waarin hij destijds scoorde. Daarna kwam hij bij mij thuis douchen en dronken we samen koffie. Mooie herinneringen. Het is geweldig dat we nu herenigd zijn in zo’n grote WorldTour-ploeg.”

Marit had sinds zijn overstap naar de profs in 2021 één profzege achter zijn naam, meteen in zijn eerste maanden als elite, in de GP du Morbihan. In 2022 won hij enkele niet-profkoersen, maar tijdens zijn hele periode bij Intermarché - Wanty kon hij niet juichen. Dat vreet aan een sprinter, het type renner dat teert op overwinningen.

“Wist je dat ik drie jaar droog stond? Daarom was ik extra emotioneel toen het in Mallorca eindelijk lukte. Dat werd op den duur frustrerend. In de jeugdcategorieën ben ik altijd een winnaar geweest. Dan ga je twijfelen of het nog kan, na die moeilijke jaren,” geeft hij toe. “Een deel van je weet dat het mogelijk blijft, maar tegelijk ook niet. Zondag voelde ik ineens een enorme last van mijn schouders vallen, een lange frustratie verdween. Het was vaak net niet, maar nu viel alles juist. Hopelijk duurt het geen drie jaar tot de volgende.”

Beter had zijn start bij Red Bull - BORA - hansgrohe niet kunnen zijn, een scenario dat eigenlijk niet had mogen bestaan. Na de fusie van Intermarché - Wanty met Lotto zaten veel renners zonder contract, en velen kregen dat pas heel laat in het jaar te horen. Marit was één van hen.

“Het feit dat ik de laatste jaren niet gewonnen heb, was de enige reden die ze hadden om me niet te houden. Verder ben ik altijd gemotiveerd gebleven. Twee dagen voor het einde van de Tour of Guangxi kreeg ik te horen dat ik niet mocht blijven, na een degelijk seizoen met veel top-vijfnoteringen,” onthult hij. “Dan stort je wereld in. Ik werd behoorlijk pessimistisch en begon met veel ploegen op een veel lager niveau te praten.”

Zijn loopbaan stond op losse schroeven, net als die van enkele ploeggenoten, van wie sommigen intussen gestopt zijn. Uiteindelijk tekende hij bij Red Bull - BORA - hansgrohe, dankzij een enorme samenloop van omstandigheden die in zijn voordeel uitdraaide.

“Letterlijk. Je weet dat elke degelijke ploeg in november nog één plek heeft of helemaal vol zit. Tot ik plots het nieuws over Oier Lazkano hoorde. Ik grapte tegen mijn vriendin: ‘stel je voor dat dit mijn reddingsboei is’. Nog geen twee dagen later belde Zak (Dempster, RB BORA DS, red.). Een droomscenario. Gek hoe snel het kan keren, toch?”

Marit is herboren. Hij debuteerde bij de Duitse ploeg in de Trofeo Palma en won meteen, de grootste zege uit zijn carrière. Hoewel hij pas één koersdag in de benen heeft, gaven de voorbije maanden binnen de ploeg hem een hele nieuwe laag motivatie.

“Dat denk ik wel, ja. Op een of andere manier voelt het alsof het nu pas begint voor mij. Misschien is dit het kantelpunt, de verandering die ik nodig had. Het is een andere cultuur, een ploeg vol winnaars en grote kampioenen. De begeleiding is ook precies goed. In de Trofeo Palma vond ik mijn killerinstinct van bij de beloften terug. Daar moeten we nu op voortbouwen,” vult hij aan.

Maar het verschil zit niet alleen in zijn hoofd, ook fysiek. In een recent interview legde hij uit hoe Intermarché - Wanty in de winter met één uniform schema werkte, in plaats van gepersonaliseerde programma’s, wat de norm is op topniveau.

“Eerder, bij Intermarché-Wanty, hadden we tijdens het teambuildingskamp in december allemaal hetzelfde programma,” zei hij toen. “Iedereen deed dezelfde beklimmingen en werkte dezelfde blokken af.”

Dat is nu niet meer zo, en hij vliegt het seizoen vol aan. “Omdat ik nu anders train, ja. Deze winter heb ik me helemaal niet op de sprint gefocust, maar op de intensiteit. Dat voel je in de aanloop naar die eindsprint. Ik reed door de wind op momenten waarop ik vroeger in het wiel bleef. Nu kon dat omdat ik meer vermogen had.”

Het was geen wereldtopveld, maar de zege is cruciaal en kan de springplank zijn naar grotere overwinningen. “Ik veroverde mijn positie door er actief in te investeren. Dat is het verschil met de afgelopen drie à vier jaar. Toen spurtte ik van tiende naar derde. Nu ging ik vanuit een top-vijfpositie naar winst.”

In de Volta a Comunitat Valenciana behoort hij tot de favorieten voor rit 1, naast Mads Pedersen en Biniam Girmay. Een zege daar zou zijn status in het peloton versterken en hem mogelijk een grotere rol bezorgen binnen de Duitse ploeg.

“Misschien. In Valencia krijg ik mijn volgende sprintkans, en dat zonder Jordi [Meeus] en Danny [van Poppel]. Dat zijn de dagen waarop ik het moet afmaken. Ik geloof ook dat ik dat kan. Ik merk dat ik veel heb geleerd uit de fouten van de afgelopen jaren. Dat helpt me zowel voor mijn eigen kansen als die van de ploeg. Zo hoop ik mijn waarde te bevestigen.”