“Nu is het mijn beurt om de Tour de France te winnen” – Jonas Vingegaard strijdvaardig nu het volgende hoofdstuk in de epische rivaliteit met Tadej Pogacar nadert

Met Tadej Pogacar die een van de meest dominante klassiekercampagnes van de recente jaren achter de rug heeft, heeft Jonas Vingegaard een zeldzame intentieverklaring afgelegd in aanloop naar hun volgende treffen in de Tour de France.

“Het is een goede rivaliteit geweest, want het is niet elk jaar dezelfde renner die wint. We hebben om en om wat gepakt. Nu heeft hij de laatste twee jaar gewonnen, dus is het dit jaar mijn beurt om te winnen. Ik geloof dat ik dat zal doen. Ik heb een goed gevoel over zowel de koers als mijn voorbereiding. Ik denk dat dit ons jaar wordt,” zei hij in gesprek met TV 2 Sport.

Het moment van die uitspraak is veelzeggend. In 2026 won Pogacar al Strade Bianche, Milano-Sanremo en de Ronde van Vlaanderen, en werd hij tweede in Parijs-Roubaix na een tweestrijd in de sprint met Wout van Aert, Vingegaards eigen ploeggenoot. Die reeks bevestigde zijn status als meest veelzijdige renner van het peloton, bovenop zijn twee opeenvolgende Tour de France-zeges.

Vingegaards opbouw verliep via een andere route, maar leverde minstens zo duidelijk rendement op in zijn eigen domein. De kopman van Team Visma | Lease a Bike won het eindklassement in Parijs-Nice en de Volta a Catalunya, met telkens twee etappezeges, en zette zo vroeg in het seizoen de toon in rittenkoersen.

Voor de Tour-clash verschuift Vingegaards focus naar de Giro d’Italia, waar hij zijn palmares wil aanvullen met een eerste zege. “Ik heb goed getraind en ik ben in betere vorm. Ik kom dichter bij het niveau dat ik wil hebben voor de Giro d’Italia,” zei hij.

Gevraagd naar zijn verwachtingen voor de koers, voegde hij toe: “Ik ga erin met de verwachting dat ik om de winst kan strijden, en het doel is om de Giro te winnen.”

De Giro is zowel een op zichzelf staand doel als een koerswijziging. In plaats van uitsluitend naar juli toe te bouwen, mikt Vingegaard op succes in meerdere Grote Rondes binnen hetzelfde seizoen, wat een extra laag toevoegt aan zijn Tour de France-uitdaging.

Het contrast tussen de twee rivalen wordt bepaald door wat ze in 2026 al hebben getoond. Pogacar won drie Monuments met compleet verschillende profielen en miste Parijs-Roubaix op een sprint. Vingegaard domineerde intussen de etappekoersen van een week, sloeg beslissende gaten en controleerde het algemeen klassement al vroeg. Die paden kruisen elkaar opnieuw in de Tour de France.

Voor Vingegaard krijgt de uitspraak dat “het mijn beurt is” uitzonderlijk gewicht. Het is taal die hij zelden gebruikt, en ze valt samen met een fase waarin zijn rivaal ogenschijnlijk sterker is dan ooit.

Of dat zelfvertrouwen zich vertaalt in een derde Tour de France-titel, zal het volgende hoofdstuk bepalen van een rivaliteit die de sport blijft vormgeven.