“Misschien namen we de verkeerde lijn in de laatste kilometer” – Matthew Brennan betaalt de prijs voor een dure fout in de openingssprint van de Tour Down Under

Visma had rit 1 van de Tour Down Under 2026 het grootste deel van de dag precies waar het wilde hebben. Aan het einde bleef het die vreemde mix van voldoening en frustratie over die alleen ontstaat als je bijna alles goed doet.

Op het vlakke, snelle circuit rond Tanunda mondde de koers uit in een massasprint na een levendige dag die grotendeels werd gedicteerd door Team Visma | Lease a Bike. Toen het stof neerdaalde, pakte Tobias Lund Andresen de zege voor Decathlon CMA CGM Team, terwijl Matthew Brennan op dezelfde tijd tweede werd, geklopt met een paar fietslengtes.

Het verschil, vond Brennan, zat in één kleine keuze. “Misschien kozen we de verkeerde lijn in de laatste kilometer,” zei hij na de rit, in quotes verspreid door Visma. “We controleerden de rit van start tot finish en zaten in de slotkilometers goed van voren. Maar al met al mogen we tevreden zijn met onze prestatie. Het gevoel is goed.”

Het klonk niet als spijt. Het klonk als een renner die al weet dat de motor draait.

Rit 1 volgde op de proloog van 3,6 kilometer in Adelaide, die al liet zien hoe scherp het deelnemersveld dit jaar is. De openingsrit in lijn was op papier voor de sprinters en snelle afmakers, en Visma legde vroeg de kaarten op tafel.

Drie renners reden weg met nog 110 kilometer te gaan, maar de vlucht nam nooit een voorsprong die het peloton echt in gevaar bracht. Op de golvende wegen rond Tanunda was Visma constant zichtbaar voorin, om het tempo te controleren en de vluchters met nog zeven kilometer te gaan terug te pakken.

In de finale bleef de geel-zwarte trein compact rond Brennan. De positie was goed. De snelheid hoog. Maar in de laatste strijd om ruimte zorgde een lichte inschattingsfout ervoor dat Brennan even ingesloten raakte, terwijl Lund Andresen een schonere lijn naar de streep vond. Het was genoeg om de rit te beslissen.

Brennan draaide er niet omheen. “We reden vandaag een sterke koers als ploeg,” zei hij. “We controleerden de rit van start tot finish en zaten in de slotkilometers goed van voren. Het gevoel is goed.”

Geen excuses. Gewoon analyse.

Voor Brennan was dit niet zomaar een sprint. Op zijn 20e rijdt hij zijn eerste volledige WorldTour-seizoen, en de Tour Down Under is zijn eerste grote test op dit niveau.

In de proloog had hij al vorm getoond, en in de sprint ging hij man-tegen-man met gevestigde WorldTour-winnaars als Sam Welsford, derde, en Lund Andresen, die de okerkleurige leiderstrui pakte.

Tweede worden in een pure massasprint, in dezelfde tijd als de winnaar, is niet het soort resultaat dat alarmbellen doet afgaan. Het is het soort resultaat dat verwachtingen wekt.

Daarom klonk Brennan kalm in plaats van teleurgesteld. “Morgen wordt een heel zware dag,” voegde hij toe. “Maar ik hoop mee te blijven tot in de finale. Er liggen later deze week ook nog een paar kansen, waar ik met veel vertrouwen naar uitkijk.”

Visma kwam met een jonge ploeg en heldere bedoelingen naar Australië. Ze kwamen niet om zich te verstoppen. In de proloog gingen ze vroeg vol gas en betaalden ze laat de prijs. In rit 1 controleerden ze de koers en betaalden ze voor één onvolmaakte keuze in de laatste kilometer.

Dat patroon vertelt zijn eigen verhaal. Dit is een ploeg die niet bang is om verantwoordelijkheid te nemen in een koers, ook als de beloning niet gegarandeerd is.

Voor Brennan is de boodschap simpel. De snelheid is er. De positionering is er. Het vertrouwen is er.

Wat rest is precisie.

En in een wedstrijd als de Tour Down Under, waar meerdere sprint- en gereduceerde sprintafspraken nog komen, is een renner die tweede wordt door één kleine fout meestal niet ver verwijderd van winst door die te corrigeren.