Giulio Ciccone droeg voor het eerst de maglia rosa in de
Giro d'Italia 2026, maar het voelt dubbel voor de renner van
Lidl-Trek. De Italiaan is in topvorm, maar zijn uitslagen worden gefnuikt door een dominante Team Visma | Lease a Bike.
“Het is zo’n Giro, er valt niet veel meer over te zeggen. Belangrijk is dat je je goed voelt en blijft proberen,” vertelde Ciccone aan
Bici.Pro. “Het is jammer, want de etappes waarin je met de benen in de kopgroep moet zitten, zijn precies die waar je geen kans krijgt.”
Ciccone was meteen actief in de eerste dagen en sprong in etappe 4 dankzij bonificaties naar de leiding – een mijlpaal in zijn loopbaan. De dag erna verloor hij die aan Afonso Eulálio, omdat zijn ploeg hem in de heuvelrit naar Potenza niet kon verdedigen. In de beslissende fase kreeg de Duitse ploeg bovendien niet de nodige steun.
Dat verlies na één dag frustreerde. Sinds de etappe naar Blockhaus liet Ciccone bewust tijd lopen om op etappewinst en mogelijk de bergtrui te jagen. Een plan dat op papier klopte, maar één grote hinderpaal kende.
Jonas Vingegaard dwarsboomt Ciccone
Op Corno alle Scale leek Ciccone op weg naar een solowinst, tot Jonas Vingegaard en Felix Gall aansloten. In de Valle d'Aosta-rit naar Pila was hij opnieuw sterk vanuit de vlucht en behoorde hij op de slotklim tot de besten. Na de achtervolging van Decathlon in etappe 9, joeg Visma de hele dag in etappe 14. In etappe 16 naar Carì gaf Ciccone aan de voet van de laatste klim op, met opnieuw slechts enkele seconden voorsprong op het peloton, aangevoerd door een ontembaar Visma dat Vingegaard naar zijn vierde ritzege lanceerde.
In een zichtbaar gefrustreerd moment
gooide Ciccone een bidon hard weg nadat hij die van een soigneur had aangenomen, een clip die snel viraal ging en hem kritiek opleverde.
Voorlopig won Jonas Vingegaard alle vier bergritten – en aankomsten bergop – van deze Giro d'Italia. “Het is terecht dat Vingegaard zo koerst. Hij draagt roze en eert de wedstrijd op de beste manier, dus chapeau voor hem en het team dat zulke lastige dagen kan controleren.”
Voor een rittenjager als Ciccone is het een harde realiteit: zijn inspanningen leveren niets op, ondanks topbenen en een uitgevoerde strategie. “Er is wat bitterheid, ook omdat de kansen met de dag schaarser worden.”
De bergtrui blijft haalbaar, zoals in 2019, maar dan mag Vingegaard de volgende twee bergritten niet winnen. Nu pakt de Deen telkens 50 punten bij ritwinst op een aankomst bergop, terwijl Ciccone zijn punten sprokkelt op kleinere beklimmingen en nog een flinke achterstand heeft.
Etappes 19 en 20 worden cruciaal, maar als de trend doorzet, verandert er weinig. “De blauwe trui zit in mijn hoofd. Al maakt een Vingegaard in deze vorm, die elke aankomst bergop wint, de inhaalrace lastig.”
Ciccone droeg één dag roze, maar de rest van zijn Giro is een tegenvaller
Geen tactiek, alleen de benen
Etappes 17 en 18 bieden de vlucht mooie kansen, maar zijn minder selectief. Dat haalt Ciccone’s zekerheid in het hooggebergte weg. Met nog vier koersdagen in Noord-Italië moet hij niet alleen voor winst rijden, maar ook vluchten motiveren om met elkaar weg te blijven van Visma.
“Ik snap de andere renners ook. We hebben de ervaring om te weten wanneer je gedoemd bent om niet door te komen. Soms ontbreekt het aan vertrouwen, dat begrijp ik. Mijn houding is vooral: moraal hooghouden en blijven proberen.”
Op de laatste bergetappes moet de Lidl-Trek-renner vooral blijven vertrouwen op de benen. “Het is geen kwestie van tactiek. Het gaat alleen om benen, uitputting en, uiteindelijk, als de mannen erachter voor de ritzege gaan, vind je geen manier meer om hen te kloppen. De enige kansen zijn wanneer Visma of de klassementsmannen minder interesse tonen. Voor nu zijn dat etappes die ik minder leuk vind, maar misschien is compromis nodig.”
“Mijn vorm is goed. Maar als je niet voor het klassement rijdt, verspil je energie om in de vlucht te komen, en tegelijk is het moeilijk om het uit te zingen tot de finish,” besloot hij. “Misschien was het uiteindelijk beter geweest om voor het klassement te rijden.”