INEOS’ Kévin Vauquelin woedend; Romeo meldt “enge” valpartij; Martínez loopt leeg in de chaos – een dag om niet te vergeten in Parijs-Nice

Etappe 4 van Parijs-Nice is er een die velen in het profpeloton, fans en renners, niet snel zullen vergeten. De genadeloze weersomstandigheden, de prominente namen die crashten, Jonas Vingegaards kleding… Er waren tientallen verhalen uit deze rit. We zoomen in op die van Iván Romeo, Daniel Martínez, Kévin Vauquelin en Red Bull - BORA - hansgrohe-ploegleider Sven Vanthourenhout.

Het meest bewogen moment van de dag was wellicht de val van Juan Ayuso. De Spanjaard reed in het geel en ging op hoge snelheid onderuit op een schijnbaar normaal stuk weg, buiten beeld van de camera’s. Verschillende renners uit de eerste groep gingen mee tegen de vlakte en stapten uit. Brandon McNulty, Torstein Traeen en Movistar-duo Raul García Pierna en Pablo Castrillo onder hen…

Voor Movistar werd het een complete rampspoed. De Spaanse ploeg had alle kopmannen in de eerste waaier, en zag ze vervolgens tegelijk tegen het asfalt gaan. Romeo was perfect toegesneden op de omstandigheden, maar ging onderuit op de kletsnatte wegen. “Eén van hen viel en wij kukelden er allemaal achteraan. Het was echt heftig…”

“Het was eerlijk gezegd een hele, hele nare val. Angstaanjagend. Ik ben blij dat het niet op tv was, want thuis kijken was moeilijk geweest,” vertelde Romeo aan CyclingPro.net. “Er moet iets op de weg gelegen hebben, want daarna gingen renners uit de groep op exact dezelfde plek onderuit. Het was een rechte strook, niet eens een bocht.”

Romeo was verbijsterd door de val maar, zoals Visma’s Edoardo Affini zei, het gebeurde op hoge snelheid met grote gevolgen. De Spaanse ploeg geloofde haar ogen niet toen de uitzending stukje bij beetje alle renners uit hun voorste groep in de ravage toonde.

“We hebben daarna best lang stilgestaan. Ik hoopte alleen dat er niets op de weg lag dat ons had doen vallen. De kwetsuren vallen mee, het is niet al te ernstig. Mijn ploeggenoten zijn ook oké. Niets gebroken.” Het klassement is echter weg, twee ploeggenoten moesten opgeven en er is geen garantie dat de Spaanse kampioen zelf tijdig herstelt om nog resultaat te rijden.

Kévin Vauquelin werd zesde, een sterke rit waardoor hij in de race blijft voor het eindpodium, maar hij was wellicht een van de boosste renners aan de finish in Uchon. Hij miste de vroege waaier in de eerste kilometers. Niet door slechte positie.

“Stel je voor: je rijdt op kop en een andere renner duwt je het veld in, en ineens zit je achteraan omdat de waaiers meteen trekken,” deelde hij in een licht cynische Instagram-story. “Nee, ik maak een grapje… maar stel het je toch maar voor (Renner van Soudal).”

Vauquelin noemde geen naam, als hij die al weet, maar zijn woede over de gang van zaken was overduidelijk. Het was een helse dag voor de drager van het wit, die als tweede in het klassement begon – en voor INEOS als geheel.

De Britse ploeg had Oscar Onley in de eerste waaier met meerdere ploegmaats. Ze wachtten niet op Vauquelin, want de Schotse klimmer had eigen kansen. Maar hij crashte, kreeg later ook nog materiaalpech op een sleutelmoment en kraakte in de slotkilometers.

Vauquelin en enkele renners uit het achtervolgende peloton vlogen laat in de rit voorbij de groep-Onley, maar zoals op tv te zien was, reed Vauquelin geïsoleerd en moest hij al werken vóór het heuvelgedeelte begon. Op de slotklim toonde hij topbenen, maar toen lag hij al minuten achter op de kop.

Na afloop toonden tv-beelden een zichtbaar boze Vauquelin die gebaarde naar een busje van INEOS Grenadiers, na uren koers. De Fransman kookte na de reeks tegenslagen die hij en zijn ploeg te verwerken kregen op deze loodzware dag.

Wie wél tevreden mocht zijn aan de streep: de renners van Red Bull - BORA - hansgrohe. Zij controleerden de waaiers op de twee cruciale momenten. Met pure overmacht in de finale sleurden ze Daniel Martínez – én Jonas Vingegaard – weg van de rest.

De Colombiaan geeft toe dat hij op de slotklim niets meer overhad om Vingegaard te volgen. “Vanaf kilometer nul was het keihard, met dwarswind, we probeerden de hele dag voorin te zitten. Ik vind dat de ploeg fantastisch werk deed. In de finale liep de tank leeg,” zei hij tegen CyclingPro.net.

Ploegleider Sven Vanthourenhout legde uit dat het team klaarstond voor elk scenario op een dag waarop het weer spektakel voorspelde. “Was dit het plan? Achteraf is ‘ja’ zeggen makkelijk, maar ik zei vanochtend al dat we oorlog verwachtten. Dan kan je twee dingen doen: kijken of er zelf een maken,” vertelde hij aan Sporza.

Nico Denz, Callum Thornley en de gebroeders van Dijke deden het werk perfect, waarmee ze vrijwel een tweede plaats voor Daniel Martínez in het klassement veiligstelden. Ondanks de numerieke meerderheid gelooft de Belg niet dat er op de slotklim meer in zat tegen de nieuwe gele trui Vingegaard.

“Als je met hem die laatste klim opdraait, weet je dat het heel lastig wordt – ook al wisten we niet hoe hij zich voelde na zo’n chaotische dag. Hadden we tactischer moeten spelen? Na een dag met gevoelstemperatuur rond drie graden waren er niet veel opties. De tweede plek was binnen, winst zou een droom zijn geweest.”

Met nog vier dagen en enkele lastige etappes te gaan, maakte Vanthourenhout zich vooral zorgen of zijn renners de volgende dagen opnieuw zouden kunnen knechten: “De kans is groot dat het morgenochtend niet prettig opstaan wordt. Ze zullen denken: wow, we zijn door een slagveld gereden.”