“Ik moest zo’n 20 meter van de streep stoppen met trappen” – Welsford ingesloten in sprint van de Tour Down Under, terwijl Matthew Brennan positioneringsfout toegeeft

De eerste sprint van het seizoen is vaak verraderlijk voor veel renners in het peloton, en dat bleek vanmiddag in Tanunda. Rit 1 van de Tour Down Under werd gewonnen door Tobias Lund Andresen, die profiteerde van de fouten van zowel Matthew Brennan als Sam Welsford – die ze in hun eigen woorden toelichten.

Brennan’s Visma had vandaag niet de plicht om het meeste werk op te knappen, maar was wel constant zichtbaar aan de kop van het peloton. In de finale was timing cruciaal, maar Visma slaagde niet in het gespannen gevecht om de posities.

“We reden vandaag als ploeg een sterke koers,” zei de Brit in een nabespreking. “We controleerden de rit van start tot finish en zaten goed geplaatst voorin in de laatste kilometers. Misschien kozen we de verkeerde lijn in de slotkilometer, maar over het algemeen mogen we tevreden zijn met onze prestatie. Het gevoel is goed.”

Brennan krijgt deze week zeker meer kansen om te winnen en liet vandaag zijn pure snelheid zien, maar kon dat niet omzetten in winst. “Morgen wordt een heel zware dag, maar ik hoop mee te doen tot in de finale. Later deze week zijn er ook nog een paar mogelijkheden waar ik met veel vertrouwen naar uitkijk.”

INEOS Grenadiers stond in de spotlights, met Sam Watson in de okerkleurige trui en Welsford als een van de topfavorieten voor de zege. “De jongens reden vandaag echt sterk, petje af voor mijn ploeg. Lucas [Hamilton] reed de hele dag op kop. Het was eigenlijk vooral wij en Visma. Dus petje af dat we dat deden, veel hulp kregen we verder niet,” waardeerde Welsford na afloop.

Net als Visma zat INEOS van voren, maar verloor het gevecht om de beste posities. “We werden hier richting de finish een beetje overspoeld. We namen het initiatief perfect door als eersten de laatste bocht door te gaan. We hadden nog drie man voor me met iets meer dan 1 kilometer te gaan, maar met die rugwind werden we toch wat opgeslokt.”

In de laatste kilometer zat hij aanvankelijk aan de juiste wielen, maar toen Andresen zijn sprint opende, had hij simpelweg geen ruimte om erdoor te komen omdat hij tegen de hekken aan zat.

“Ik zat eigenlijk vast tegen de hekken, ik kwam er niet echt uit, en daar baalde ik van,” legde hij uit. Een derde plaats was geen bevredigend resultaat. “Was ik erlangs gekomen en had ik de sprint kunnen openen, dan hoefde ik niet op zo’n 20 meter van de streep te stoppen met trappen. Het is niet anders, maar ik ben wel blij met hoe de jongens reden vandaag.”

Bij zijn debuut in een sprint met de Britse ploeg weet hij dat er nog werk aan de winkel is. “Dit was de eerste keer dat we echt samenkwamen en zo’n lead-out deden in koers. Om die toewijding te zien en hoe iedereen voor elkaar door het vuur ging en elkaar beschermde in deze rit, was echt bijzonder.”

“Ik kijk erg uit naar de volgende sprintkans. Rit drie wordt wat lastiger, waarschijnlijk een zwaardere sprintdag, maar we hebben laten zien dat we daar mee om de prijzen kunnen sprinten en dat we het samen kunnen doen. Extra motivatie voor rit drie,” besloot hij.