“Ik laat me door hem niet ontmoedigen”: Thibau Nys is niet bang om het op te nemen tegen Tadej Pogacar op het WK

Het seizoen van Thibau Nys heeft een onverwachte wending genomen na een recente knieoperatie, maar zijn ambities blijven overeind. De renner van Lidl-Trek, die enkele weken moet passen, kijkt al voorbij de revalidatie naar een van de grootste doelen op de kalender: het WK 2026 in Montreal, waar Tadej Pogacar jaagt op een derde opeenvolgende regenboogtrui.

Nys onderging medio maart een ingreep wegens frictiesyndroom van de tractus iliotibialis in zijn linkerknie, wat hem zo’n drieënhalve week aan de kant houdt. De tegenslag kost hem de Ardennenklassiekers en zet ook zijn deelname aan andere grote voorjaarsafspraken zwaar onder druk.

De Belg stak zijn frustratie niet weg over het missen van enkele sleutelkoersen, zeker die hem op het lijf zijn geschreven. Zijn programma was al ingeperkt, want hij stond niet in de plannen voor de Tour de France, waar namen als Juan Ayuso, Mads Pedersen, Giulio Ciccone en Mathias Vacek de selectie van de Duitse ploeg aanvoeren.

Nys weigert te blijven hangen in de domper, heeft zijn doelen herijkt en mikt op het EK in Slovenië en vooral op het WK in Montreal. Hij maakte het duidelijk in reacties bij WielerFlits: “Ik heb zeker ambities voor beide koersen.”

Het WK-parcours, zo heeft hij gehoord, past goed bij zijn kwaliteiten, wat zijn motivatie extra aanwakkert. “Maar alles kan irrelevant worden met Tadej Pogacar aan de start,” verzucht de Belg.

Toch deinst Nys niet terug voor de uitdaging: “Ik laat me niet ontmoedigen als Tadej aan de start staat. Het is dus heel goed mogelijk dat ik mijn vizier richt op het WK in Canada.”

Op zijn 23e is Nys helder: hij wil zich meten met de WorldTour-top, zonder in stoere praat te vervallen. Zijn focus ligt niet alleen op Pogacar, maar ook op renners als Remco Evenepoel en Mathieu van der Poel. “Ik denk dat ik met hen kan wedijveren. Maar ik ben ook heel realistisch en ga niet beweren dat ik ze zal kloppen.”

De Belg vertrouwt op zijn groeilijn, zeker in koersen als de Ardennen, waar hij denkt de komende jaren een duidelijke stap te kunnen zetten.

Nys houdt ook de deur op een kier om zijn loopbaan te herdenken als de verwachte progressie op de weg uitblijft: “Als ik die indruk niet zou hebben, of in de toekomst niet meer zou hebben, kan mijn carrière een andere richting uitgaan.”

In dat kader blijft het veldrijden een reëel alternatief. Voor nu trekken hoofd en hart verschillende kanten op: terwijl hij toegeeft dat de Waalse Pijl hem beter ligt, drijft zijn ambitie hem om te dromen van Luik-Bastenaken-Luik. “En ja, tegen Pogacar. Naar mijn mening de beste aller tijden. De voorsprong die hij in dit tijdperk heeft, is gewoon ongelooflijk.”

Kijkend voorbij het heden geeft Nys de grote doelen niet op. Een koers waar hij als kind al van droomde duikt opnieuw op aan de horizon: de Ronde van Vlaanderen.

Voorlopig wijzen zijn eigenschappen elders naartoe, maar de Belg sluit niets uit voor de toekomst. Zijn seizoen is ontspoord, toch blijft zijn ambitie onwrikbaar: koersen tegen de besten… en ze ooit proberen te verslaan.