“Ik heb de teleurstelling dat ik het voorjaar moet missen al verwerkt” - Tiesj Benoot kijkt aan tegen 16 weken revalidatie na herniaoperatie

Al meer dan tien jaar deelt Tiesj Benoot zijn seizoenen in met kasseien, stevige klimmen en witte gravelwegen. Dit voorjaar zal, voor het eerst in zijn profcarrière, zonder hem verlopen.

Benoot, een van de grote aanwinsten van Decathlon AG2R La Mondiale Team voor 2026 na vier jaar bij Team Visma - Lease a Bike, gold als een van de belangrijkste troeven van de Franse ploeg voor de Classicscampagne die dit weekend start.

Het bepalende moment in zijn carrière blijft zijn zege in Strade Bianche in 2018, toen hij in barse omstandigheden triomfeerde en zijn koerspad in Toscane vormgaf. Sindsdien is hij een vaste waarde in de grootste eendagskoersen, met herhaaldelijke deelname aan de finales van de Ronde van Vlaanderen en de Amstel Gold Race.

De Belg staat lang langs de kant, naar schatting 16 weken, na een operatie aan een liesbreuk. “Ik had veel pijn, dus ik ben blij dat ze die weggehaald hebben,” vertelde Benoot aan Sporza. “Het is goed dat er een oorzaak is gevonden voor mijn problemen. Nu wacht een lange revalidatie.”

Benoot hoopt later deze maand groen licht te krijgen terwijl hij toewerkt naar een van de doelen die hij met de ploeg vooropstelde: de Tour de France. “Oorspronkelijk stond die in mijn programma en ik zou er heel graag bij zijn. Maar het is nog te vroeg om te zeggen dat het een doel is.”

Voorlopig is hij beperkt tot 300 meter wandelen per uur. “Als ik dinsdag groen licht krijg, kan ik starten met revalidatie bij de kinesist. Normaal gezien zou ik over enkele weken weer deftig moeten kunnen trainen.”

Wout van Aert, zijn ex-ploegmaat en goede vriend, stuurde hem een cadeautje om de moraal op te krikken in deze lastige periode zonder fiets. “Ik heb al flink wat chocolade gegeten,” lacht Benoot. “Dat is als renner net iets minder ideaal. Ik ga de langste periode van mijn carrière zonder fiets doorbrengen.”

In de woorden van de 31-jarige klinkt zowel teleurstelling als hoop. “Ik heb de ontgoocheling om het voorjaar te missen al doorgeslikt. Maar ik ben gemotiveerd om minstens op hetzelfde niveau terug te keren.”

De klassiekers vallen weg, maar de Tour de France blijft mogelijk. Hij gelooft dat alles nog binnen bereik ligt en wijst op Jonas Vingegaard als voorbeeld, nadat de Deen in de Ronde van Baskenland viel, herstelde en toch aan de start van de Grand Boucle verscheen. “Hij lag 12 dagen op intensieve zorg en was zo’n acht weken later klaar om tweede te worden in de Tour. Ik vergelijk mezelf daar niet mee, maar ik hoop er te staan.”

“Als ik twee à drie weken zonder problemen kan rijden, kunnen we beter inschatten waar ik sta. Ik heb de Tour al negen keer gereden, dus ik weet dat het geen cadeau is als je maar op 80 procent zit.”

Voor nu weet Tiesj Benoot dat hij zijn lievelingskoersen vanuit de zetel thuis zal moeten volgen, de wedstrijden waarin hij zich het meest in zijn sas voelt. “Al is dat misschien nog moeilijker in het voorjaar, want dat zijn de koersen waarvoor ik de hele winter train en waar mijn hart echt ligt.”