“Ik had met hem te doen. Ik wist hoe graag hij die zege wilde” – Neilson Powless blikt terug op zijn zege op Wout Van Aert tijdens Dwars door Vlaanderen 2025

De Dwars door Vlaanderen van 2025 was een van de meest dramatische koersen van het seizoen en een dag die in het moderne wielrennen zal bijblijven. Team Visma | Lease a Bike opende de koers en forceerde een perfecte schifting met drie renners in een kopgroep van vier, maar liet de kans liggen en verloor van Neilson Powless. De Amerikaan, dit jaar afwezig, blikt terug op hoe het gebeurde.

“Het team wilde eigenlijk niet dat ik hem reed. Ik heb zelfs aangedrongen om ook Gent-Wevelgem te rijden. Het compromis was dat ik Wevelgem zou overslaan maar wel Dwars mocht doen. Achteraf gezien pakte dat best goed uit,” zei Powless in een interview met Het Nieuwsblad.

Misschien werd het zelfs het hoogtepunt van zijn carrière. Visma koos ervoor niet aan te vallen, maar Wout van Aert naar een sprint te loodsen en zo de zege te verzekeren. Alleen had Powless de benen van zijn leven, terwijl de Belg daar ver van verwijderd was, en verloor hij in een scenario waarin hij op papier de sterkste moest zijn.

“Ik had nooit gedacht dat ik Wout in een sprint zou kloppen. Pas in de laatste vijftig meter drong het door dat ik ging winnen. Ik reed gewoon de sprint van mijn leven. Twintig seconden boven de duizend watt. Voor een niet-sprinter is dat niet slecht,” legt hij uit. Het was ook de vrucht van Powless’ arbeid, die verrast was dat hij in de kopgroep zat, maar er tegelijk het maximale uithaalde.

“Dat was een van de beste dagen die ik ooit op de fiets heb gehad. Op dat moment wist ik dat ik de benen had om niet te kraken. Ik wilde niet verrast worden, dus probeerde ik op de kasseien soms zelf het tempo te maken.”

De Amerikaan was al blij dat hij meedeed om de prijzen na de coup van Visma, en een zege was na die aanval geen realistisch scenario. Maar de omstandigheden vielen perfect in zijn voordeel, en hij greep de kans met beide handen. “Met tweede was ik ook tevreden geweest. Ik voelde dat Wout wat nerveus was, maar ik kon niet geloven dat ik hem geklopt had. Eerst ongeloof, daarna pure blijdschap. Het voelde als een kinderdroom.”

Al had hij gemengde gevoelens omdat hij de zege van Van Aert afpakte. “Het deed me wel wat voor hem. Ik wist hoeveel hij die winst wilde, hoeveel hij die nodig had. Hij klopt zo vaak op de deur en die gaat niet altijd open. Maar ik besefte ook hoeveel grote resultaten hij al heeft. Mijn medelijden duurde niet zo lang.”

“We zijn vroeger ploeggenoten geweest, en ik heb veel respect voor hem. Ik praat graag met Wout, maar meestal over onze kinderen en hoe je vaderschap combineert met prof zijn,” legt hij uit, waarbij de koers geen gespreksonderwerp is. “Waregem is geen onderwerp dat we aansnijden. Voor mij is het een prachtige herinnering, voor hem iets dat hij liever vergeet. En dat begrijp ik.”

Dit jaar kon de Amerikaan zijn titel niet verdedigen, want een knieblessure verstoort tot dusver zijn seizoen. Hij mist noodgedwongen de volledige voorjaarscampagne en hoopt op tijd te herstellen om zich degelijk voor te bereiden op de Tour de France.

“Ik mag vandaag voor het eerst een uur buiten rijden,” onthulde hij. “Mijn herstel gaat trager dan verwacht en dat is frustrerend. Maar ik boek vooruitgang. Er zit nog wat littekenweefsel. Het goede is dat de pijn weg is, en dat is het belangrijkste.”