“Ik had hier niet eens moeten zijn” – Paula Blasi verbijsterd na verrassende zege in Amstel Gold Race Ladies

Paula Blasi’s zege in de Amstel Gold Race Ladies 2026 verbaasde het internationale peloton—en de winnares zelf. De renster van UAE Team ADQ leverde een opvallende prestatie, bekroond met een solo-aanval waar favorieten als Katarzyna Niewiadoma-Phinney en Demi Vollering geen antwoord op hadden.

Maar los van de uitslag spraken haar woorden na de finish boekdelen: verbijstering, emotie en zeldzame oprechtheid. In plaats van directe euforie gaf Blasi aan dat het nog niet was doorgedrongen wat ze had gepresteerd: “Nee, ik denk dat ik een paar weken of zelfs maanden nodig heb om dit te laten bezinken,” begon ze, na de grootste overwinning uit haar loopbaan. Een bekentenis die de omvang vangt van een triomf die even onverwacht als briljant was.

De finale was zo onvoorspelbaar als de koers zelf. De renster schetste de verwarring in de slotkilometers: “Eerlijk, toen ik alleen was en over de streep kwam, wist ik niet eens hoeveel kilometer ik nog had. Dus ik dacht: ‘Ik hoop dat het er maar vijf zijn.’ En toen zeiden ze ineens: ‘Nee, je moet het 21 volhouden.’”

Blasi bleef vastberaden ondanks de last van een lange solo, en hield haar tempo hoog ondanks het strakke achtervolgingswerk in het peloton, vaak geleid door FDJ - Suez en SD Worx - ProTime. “Ik wist dat het een harde dag op kop zou worden.”

Opvallend was dat ze, minuten vóór haar beslissende demarrage, nog de aansluiting met de groep verloor: “Vijf minuten voordat ik ging, was ik er eigenlijk afgereden. Toen kwam ik terug en zei ik: ‘Oké, we proberen het, kijken of ik de ploeg kan helpen.’”

Die mentale omslag bleek cruciaal op een meedogenloze dag: “En opeens zat ik vóór. Ja, want op dat moment was het echt een zware koers. En hoe ik het deed? Ik weet het zelf niet eens.”

Blasi benadrukte ook de tactische zwaarte van de koers, zeker op terrein dat voor haar nog nieuw was: “Vanaf de start rijd ik voor de ploeg. Dus ik zei tegen het team dat ik echt moeite had om mijn positie te houden, omdat dit mijn eerste koers hier in de Ardennen is.”

De Spaanse schetste helder de chaos in het peloton: “Dit peloton is gek. Het is best moeilijk om voorin te blijven. En dat is eigenlijk het belangrijkste.” Daarop vond ze een bijna geïmproviseerde oplossing in de vlucht: “Op een gegeven moment zei ik: ‘Laten we naar voren gaan; als je beter in de kopgroep rijdt, hoef je niet om positie te vechten.’”

Misschien wel het meest veelzeggende detail: haar start was een late oproep. “Eerlijk gezegd weet ik het nu nog steeds niet, want ik had hier eigenlijk niet eens moeten zijn. Ik ben pas gisteren ingeschreven omdat we wat blessures en zieke rensters hadden.”

Met bescheidenheid sloot Blasi af met een openhartige reflectie: “Ik moet even diep ademhalen en accepteren wat er net is gebeurd.”