Marlen Reusser bekroonde een opmerkelijke
rentree met winst in Dwars door Vlaanderen, nipt vóór
Demi Vollering in een fotofinish na een chaotische en bijna zelf veroorzaakte ineenstorting in de slotkilometers.
De Zwitserse, die pas haar vijfde koers van het seizoen reed nadat een blessure haar start verstoorde, won uit een duo-aanval die zeker leek tot aarzeling en pokerspel de zege bijna weggaven.
Toen het tweetal in de laatste kilometer inhield, schoot Lieke Nooijen weg uit het peloton en maakte het kortstondig een sprint met drie, wat blootlegde hoe dicht de vlucht bij volledig mislopen was. “Eigenlijk ben ik een beetje verrast. Ik had dit niet zo verwacht. Ik ben zó blij,” zei Reusser in haar interview na de finish.
Van controle naar chaos in de finale
De beslissende move ontstond in de slot-20 kilometer toen Vollering overstak naar Reusser, een gevaarlijk duo vormend dat snel wegreed van een verbrokkelde achtervolging.
Daarachter nam UAE Team ADQ de verantwoordelijkheid, met Elisa Longo Borghini die het tempo maakte voor Eleonora Gasparrini, terwijl SD Worx-Protime met overtal meesurfte via Lotte Kopecky, Mischa Bredewold en Julia Kopecky. Ondanks die numerieke sterkte liet gebrek aan samenwerking in de jacht de koplopers hun voorsprong vergroten.
Toch was het allerminst eenvoudig. Reusser gaf toe dat ze vroeg in de koers moeite had, vooral met de positionering, maar groeide naarmate de finale naderde. “Begin van de koers dacht ik: ‘Ahh.’ Ik had echt moeite met positie en zo, maar ik bleef vertrouwen houden om de hele ploeg te helpen, want ik vind dat we een supersterke ploeg hebben,” legde ze uit.
Dat vertrouwen droeg door naar de beslissende fase, waar tactiek net zo belangrijk werd als inhoud. “Ik denk dat het echt cruciaal was om
Cat Ferguson erachter te hebben, want ik wist dat ik niet per se hoefde te blijven rijden,” zei Reusser. “Ik zei tegen Demi: ‘Ik blijf in het wiel.’ Dat was eigenlijk ideaal, want zij moest gaan en ik kon best lang volgen.”
Bijna alles weggegeven vóór de sprint
Die aanpak droeg echter bij aan een gespannen en rommelige laatste kilometer. Doordat beide rensters twijfelden en niet vol wilden doorgaan, kromp hun voorsprong snel toen Lieke Nooijen laat uit het peloton demarreerde en het gat dichtte.
Even leek de zege volledig te ontglippen toen de koers kortstondig weer samenkwam. “Ik dacht: ‘Wat de…’,” lachte Reusser, terugblikkend op het moment dat het gevaar duidelijk werd.
Maar de inspanning om over te steken kostte Nooijen uiteindelijk de punch om mee te sprinten om de winst. Op het licht oplopende stuk richting de streep in Waregem ging de sprint toch tussen de oorspronkelijke koplopers.
Ondanks Vollerings reputatie als snellere finisher, timede Reusser haar inspanning perfect, kwam er in de laatste meters over en pakte een nipte zege. “Ik heb echt mazzel met de sprint,” zei ze. “Het was fijn dat ik zo lang in het wiel kon blijven.”
Nooijen hield na haar late jump stand voor de derde plaats, waarmee een podium compleet werd dat in de slotkilometers evenzeer door aarzeling als door kracht werd bepaald.