“Ik ben het zat om te verliezen”: Chloé Dygert mikt op regelmaat in 2026

Chloé Dygert is terug in Australië om haar seizoen 2026 te openen, met de hoop het succes van vorig jaar te herhalen. De Amerikaanse won de slotrit van de 2025 Santos Women's Tour Down Under, maar haar seizoen stokte na die vroege zege. Nu is ze vastbesloten opnieuw regelmaat te vinden.

Dygerts campagne in 2025 begon veelbelovend met winst in Australië en een tweede plaats in de Surf Coast Classic. Daarna bleef het echter bij die laatste podiumplaatsen van het jaar. In een persconferentie voorafgaand aan de koers, met citaten verzameld door Cycling News, gaf de Canyon//SRAM zondacrypto-renster toe dat de rest van het seizoen een worsteling was.

“Vorig jaar was echt zwaar voor mij, op en naast de fiets,” zei Dygert. “Ik heb inmiddels genoeg jaren ervaring om het me op het moment zelf aan te trekken en daarna weer door te gaan en een stap vooruit te zetten. Dit jaar kijk ik ernaar uit om te leren van de fouten en te proberen gezond te blijven.”

De 29-jarige was duidelijk over haar motivatie voor het nieuwe seizoen. “Sommige dingen heb ik niet in de hand, maar er zijn ook zaken die ik wél kan sturen. Ik zet nu echt die stap en zorg dat ik alles invul wat nodig is om mijn maximale potentieel te halen. Ik ben het zat om te verliezen, dus dit jaar focus ik er echt op om dat zo min mogelijk te laten gebeuren.”

Dygerts loopbaan werd getekend door een zware val op het WK 2020 in Imola, waar ze in de tijdrit op een vangrail klapte. Jaren later beïnvloedt het beenletsel nog steeds haar dagelijks leven. “Het eist elke dag zijn tol, zelfs naast de fiets,” vertelde ze. “Ik zal nooit meer dezelfde renster zijn als daarvoor en dat is voor mij het moeilijkst. Elke dag word ik wakker en zelfs mijn sokken aantrekken doet pijn… Het is iets waarmee je moet leren leven.”

Toch blijft Dygert dankbaar. “Ik ben zeer gezegend, God heeft me enorm gezegend, want ik had nu heel makkelijk geen been kunnen hebben. Dus ik ben gewoon blij dat ik hier zit en alles kan doen om op dat hoogste treetje te proberen te komen.”

Inmiddels aan haar zesde seizoen bij de ploeg begonnen, zegt Dygert dat ze is volwassen geworden. Ze neemt minder risico’s dan toen ze in 2015 wereldkampioene bij de junioren werd. “Je laat dingen makkelijker los als je ouder wordt,” zei ze. “Je groeit een beetje, je neemt waarschijnlijk wat minder risico – geen vangrails meer – maar de honger is er nog steeds.”

Die honger wordt dit weekend getest. Dygert probeerde het gisteren in de sprint van de openingsrit, maar werd slechts twaalfde, op ruime afstand van winnares Ally Wollaston. Met nog twee ritten te gaan heeft ze tijd om zich te tonen, vooral in de tweede, die perfect lijkt voor haar explosiviteit. “Ik ben blij om terug te zijn. Het is een mooie manier om het seizoen te openen,” besloot ze.