Team Visma | Lease a Bike is de ploeg die UAE Team Emirates - XRG het meest uitdaagt, maar in 2026 willen ze afstappen van de Grote Rondes als absolute prioriteit en meer nadruk leggen op de monumenten.
Matteo Jorgenson, een extreem veelzijdige renner en kopman van wereldklasse, wordt cruciaal in de strategie om Pogacar ook buiten de etappekoersen uit te dagen.
De Amerikaan rijdt dit voorjaar geen kasseiklassiekers, maar start wel in onder meer Strade Bianche en Milano-Sanremo, koersen waar hij sinds zijn komst naar Visma in 2024 niet meer verscheen. Parijs-Nice en de kasseien domineerden zijn vorige voorjaarscampagnes, maar nu gooit hij het roer om en legt hij de meeste focus op de Ardennenklassiekers, waar hij zijn topvorm wil bereiken.
In Strade en Sanremo vormt hij een tandem met Wout van Aert – en in de laatste ook met Matthew Brennan – maar dankzij zijn klimvermogen en de aanwezigheid van
Tadej Pogacar kan hij een sleutelrol spelen in het eerste monument van het seizoen. In de Ardennen neemt hij meer verantwoordelijkheid binnen Visma: hij leidt de ploeg in Amstel Gold Race, Flèche Wallonne en Luik-Bastenaken-Luik. Het team heeft duidelijk als doel om in 2026 een monument te winnen.
Daarvoor moet Jorgenson echter
Tadej Pogacar kloppen, die in de koersen waarop hij mikt vrijwel ongenaakbaar is. Alleen Mathieu van der Poel slaagde daar in 2025 in. “Hoe kan ik hem verslaan? Dat is een goede vraag. Het is belangrijk om naar mezelf te kijken en de koersen zo goed mogelijk uit te rijden. Om in de best mogelijke conditie te starten,” zei Jorgenson tegenover Wielerflits.
Amstel Gold Race biedt het draaiboek
Jorgenson krijgt een lastige opdracht, maar behoort tot de weinigen die het realistisch kunnen proberen. In 2024 probeerde hij Pogacar te volgen in de Ronde van Vlaanderen, Giro dell'Emilia en GP de Montréal. In 2025 nam hij minder risico, maar toonde hij wel dat hij tot de enigen behoort met een reële kans. Als de wereldkampioen een mindere dag heeft en Jorgenson een perfecte, dan is het in bepaalde koersen mogelijk om de Sloveen uit te dagen.
“We hebben in de recente Amstel Gold Race gezien dat hij niet onverslaanbaar is. Dat geeft me hoop,” erkent hij. Die dag ging Pogacar vroeg in de aanval, maar miste de benen om door te trekken en werd teruggepakt door Remco Evenepoel en Mattias Skjelmose. De laatste verraste vervolgens in de sprint.
Met 26 jaar en nog een seizoen op topniveau kan de Amerikaan verder groeien. Fysiek zit hij er al dichtbij, en hij wil progressie boeken in andere koersaspecten om nog beter te worden. “Het is belangrijk om altijd goed te positioneren en koers te maken.”
Jorgenson weet al maar al te goed hoe het is om met Tadej Pogacar in het wiel te koersen. @Imago