“Hij reed op zijn tandvlees en presteerde toch”: voormalig coach verklaart de steile opmars van Matthew Brennan

Voordat hij zich ontpopte tot een van de rijzende krachten van het peloton, maakte Matthew Brennan al indruk met zijn persoonlijkheid. Zo herinnert zijn vroegere coach, Giles Pidcock, het zich, die onthult hoe het leiderschap van de jonge renner al zichtbaar was bij zijn eerste stappen over de kasseien.

Terwijl Brennan zich klaarstoomde voor de In Flanders Fields - From Middelkerke to Wevelgem, zoals de klassieker Gent-Wevelgem nu heet, blikte Pidcock terug op hoe die vroege ervaringen bepalend waren voor zijn ontwikkeling. De renner zelf onderstreepte dat na zijn zege in Kuurne–Brussel–Kuurne.

“Hij schreef me na zijn overwinning dat hij elk meter van de finale kende dankzij die jaren,” aldus Gilles Pidcock, die de juniorenploeg Camsmajaco leidt, gelinkt aan WorldTour-team INEOS Grenadiers, in een interview met L'Équipe.

Onder Pidcocks begeleiding reed Brennan bij de junioren, onder meer in de U19-editie van Kuurne, met een tiende plaats als beste resultaat in zijn twee deelnames. De ervaring bleek later van onschatbare waarde voor de Brit.

Pidcock herinnert zich ook een episode die voor hem de renner typeert. In een wedstrijd ging Brennan onderuit op een kasseienstrook en lag hij minutenlang op de grond met hevige pijn in zijn been. Toch stapte hij weer op en sloot, na een achtervolging van zo’n dertig kilometer, terug aan bij het peloton.

“Het was briljant. In dat soort situaties leer je veel over een renner.” Volgens zijn ex-coach zijn het precies die ervaringen die de ware reikwijdte van een renner meten.

Nu bij Visma | Lease a Bike is Brennan als een komeet gestart, met 14 profzeges op amper 20-jarige leeftijd, waarvan 12 in zijn explosieve seizoen 2025. Zijn opmars verliep echter niet altijd lineair. In zijn eerste seizoen (bij de opleidingsploeg) merkte het team schommelingen in zijn prestaties op. Vooral bij de grote afspraken: “Hij presteerde goed, maar zijn niveau daalde naarmate de belangrijkste koersen naderden.”

De twijfels wezen op mogelijke fysieke of voorbereidingsissues, maar de sleutel lag elders. Kort voor zijn definitieve doorbraak werd coeliakie vastgesteld, wat zijn opname van voedingsstoffen rechtstreeks aantastte. “Hij reed op de reserve en presteerde toch.”

Zodra het probleem benoemd was, volgde de ommekeer meteen: “In zijn eerste jaar bij Visma transformeerde hij volledig en kwam hij aan in gewicht.”

Pidcock schetst Brennan als een renner met zeldzame, natuurlijke kracht. Los van het fysieke onderscheidt vooral zijn mentaliteit hem. Vanaf jonge leeftijd toonde hij een constante nieuwsgierigheid naar het waarom achter elk detail, iets wat naadloos past bij de filosofie van de Nederlandse ploeg.

Misschien was Brennans meest opvallende vroege kenmerk niet te vinden in zijn benen, maar in zijn rol binnen de groep. Volgens zijn coach was zijn invloed zo groot dat ploeggenoten hem een veelzeggende bijnaam gaven: “Toen Matty arriveerde, noemden alle jongens hem ‘vader’, omdat hij het meest bedachtzaam was, het goede voorbeeld gaf en raad uitdeelde.”

Ook buiten de koers bleek die maturiteit. Op verplaatsingen zat hij voorin naast de coach, met gesprekken die verder gingen dan wielrennen en raakten aan politiek, economie en actualiteit.

Een vroegrijp profiel dat verklaart waarom Matthew Brennan, jaren later, niet alleen opvalt door resultaten, maar ook door een persoonlijkheid die vanaf het begin hoog potentieel uitstraalde.