“Hij is kalm, maar hij is gulzig” – meedogenloze kant van Jonas Vingegaard blootgelegd, terwijl Giro d’Italia-rivalen naar zwakte zoeken

De tegenstanders van Jonas Vingegaard zoeken nog altijd naar de zwakke plek. Voormalig lead-outmeester en Deens bondscoach Michael Mørkøv ziet iets heel anders: een renner die rustig oogt, met geduld koerst en toeslaat zodra de deur opengaat.

“Hij is rustig, maar hij is ook gretig,” zei Mørkøv bij Eurosport Denemarken. “Zodra iemand de bal naar hem speelt en er een kans is om koersen te winnen, slaat hij toe.”

Vingegaard heeft deze Giro d’Italia niet gedomineerd. Afonso Eulalio draagt nog altijd roze, Thymen Arensman is opgeschoven richting het podium, en Team Visma | Lease a Bike kreeg in de tweede week kritische vragen.

Maar de Deen won al twee keer, bleef steeds in de buurt en hield de koers binnen bereik van zijn favoriete terrein.

Vingegaards koersstijl is deze Giro tot op het bot geanalyseerd. Soms klinkt het verwijt dat hij te lang wacht. Op andere momenten oogt datzelfde geduld als controle. Het verschil wordt vaak pas aan de finish zichtbaar.

Volgens Mørkøv hoeft Vingegaard er niet de hele dag agressief uit te zien om gevaarlijk te zijn. Zijn kracht schuilt in zo weinig mogelijk verbruiken tot het moment daar is. “Hij is ongelooflijk bewust van wanneer hij zijn energie gebruikt,” zei Mørkøv. “Hij kan uitstekend in het wiel zitten, krachten sparen en aanvoelen wanneer zijn moment gekomen is.”

Dat was in deze Giro al te zien. Vingegaard drukte niet op elke sleutelrit zijn stempel, en zijn lange tijdrit riep meer vragen dan antwoorden op. Maar zodra het parcours hem lag en de koers openging, strafte hij aarzeling af.

Voor Jesper Worre is Vingegaards kalmte een van zijn duidelijkste troeven over drie weken. “Hij is een rustig persoon en toont altijd rust,” zei Worre. “Dat is behoorlijk bijzonder, want veel goede renners raken in paniek. Met de druk die er drie weken lang is, kan hij rustig rondlopen en vertrouwen uitstralen.”

In het Giro-verhaal rond Vingegaard draait het vanzelf om de bergen, maar Mørkøv en Worre wijzen op een breder arsenaal. Zijn voordeel zit niet alleen op de steilste stroken. Het is ook hoe zelden hij daarvoor onnodig energie verspilt.

Worre koppelde dat aan Vingegaards ontwikkeling in Denemarken, waar vlakke wegen, wind en grotere tegenstanders hem vormden lang voor hij een grote ronde won. “Hij koerst al sinds zijn tiende of elfde en heeft heel wat klappen op de fiets gekregen,” zei Worre. “Hij reed tegen renners die groter waren dan hij, en Denemarken is vlak en winderig. Dat heeft hem ook technisch een ongelooflijk vaardige renner gemaakt.”

Mørkøv ging nog een stap verder op dat vlak van Vingegaards profiel. “Jonas is een van de beste technische en tactische renners ter wereld,” zei hij. “Hij moest zich voortdurend bewijzen op het vlakke tegen renners die 10 tot 20 kilo zwaarder waren. Dat heeft hem krankzinnig goed gemaakt.”

Positie kiezen, afdalingen, ziekte, tijdritten, chaos in sprinetappes en ploegcontrole hebben deze Giro mee gevormd. Concurrenten zoeken mogelijk naar zwakte in de bergen, maar zijn vermogen om elders te overleven en te sparen blijft centraal in zijn manier van koersen.

Mørkøv wijst ook op de omgeving rond Vingegaard. Visma rijdt geen foutloze Giro, met ziekte in de ploeg en de maglia rosa na twee weken nog buiten bereik. Maar de ploeg is wel op één doel gebouwd.

“Hij rijdt voor een van de beste en best georganiseerde teams ter wereld, waar alles om hem heen gebouwd is,” zei Mørkøv. “Alles, van hoe hij op de fiets zit, welk materiaal gebruikt wordt, de voorbereiding door de sportdirecteurs en zeven renners die zich volledig aan Jonas en de eindzege wijden.”

Die structuur geeft Vingegaard de ruimte om rustig te blijven. Ze geeft hem ook opties. Visma kan controleren, wachten, de koers dichtschroeven of hun klimdiepte uitspelen voordat de kopman de finale beslist.

Net zo duidelijk is Mørkøvs kijk op Vingegaards fysieke profiel. De Deen is licht, maar niet fragiel. “Jonas is fantastisch gebouwd voor de wielersport. Hij is een kleine kerel, weegt onder de 60 kilo, heeft een smalle bovenbouw maar een grote borstkas. Dat duidt op een zeer, zeer grote longcapaciteit,” zei hij.

“Ondanks zijn kleine lichaam heeft hij eigenlijk vrij lange benen met goede spieren, wat hem explosief maakt. Lange benen betekenen als renner ook dat je zware verzetten kunt trappen en hard kunt fietsen.”

De Giro heeft Vingegaard nog niet alles gegeven wat hij wilde. Eulalio draagt nog roze, Arensman staat dicht genoeg om een serieus probleem te blijven en de slotweek zit vol risico. Vingegaards rivalen zagen de rust. Mørkøvs waarschuwing is dat de gretigheid er net zo goed nog is.