“Hij is een voorbeeld voor mij... ik heb altijd naar hem opgekeken” – Jonas Vingegaard brengt een emotioneel eerbetoon aan Michael Valgren na etappezege in de Giro d’Italia

Jonas Vingegaard heeft een warm eerbetoon gebracht aan Michael Valgren nadat zijn landgenoot een van de grootste zeges uit zijn carrière boekte op etappe 17 van de Giro d’Italia 2026.

Valgren won in Andalo na een perfect getimede late aanval uit de kopgroep, en hield Andreas Leknessund en Damiano Caruso achter zich voor zijn eerste ritzege in een Grote Ronde. De zege woog extra zwaar na Valgrens lange terugweg na een zware blessure, maar voor Vingegaard was het ook persoonlijk.

De twee Denen kennen elkaar sinds hun beginjaren in de sport, en Vingegaard onthulde na de etappe dat Valgren iemand was tegen wie hij opkeek lang voordat hij zelf een van de grootste renners in Grote Rondes werd.

“Hij is al vele jaren een voorbeeld voor mij,” zei Vingegaard tegen Eurosport Denemarken. “Toen ik begon met wielrennen, was hij ofwel nieuweling of junior bij Thy Cykle Ring, waar ik ook ben begonnen, en ik keek daar erg naar hem op.”

Vingegaard houdt de Giro na etappe 17 stevig in handen, maar de maglia rosa reed op weg naar Andalo niet zelf voor de ritzege. In plaats daarvan volgde hij de strijd in de kopgroep vanachter, terwijl Valgren zich door een verbrokkelde finale heen vocht.

De renner van EF Education - EasyPost maakte deel uit van de ontsnapping van de dag en demarreerde binnen de laatste kilometer, juist toen de leidende groep kortstondig weer samenkwam. Het was een beslissende zet van een renner die in de finale meermaals onder druk leek te staan, maar toch het juiste moment vond om toe te slaan.

Vingegaard zei dat hij onderweg om updates vanop kop had gevraagd en verheugd was toen hij hoorde dat Valgren het had afgemaakt. “Het was echt cool,” zei hij. “Ik kreeg wat updates onderweg en informeerde hoe het ervoor stond vooraan in de koers. En toen ik hoorde dat hij de etappe had gewonnen, maakte dat me ook echt blij. Michael verdient het hier echt om te winnen, en het is ontzettend knap dat hij vandaag wint.”

Valgrens overwinning gaf een extra Deens tintje aan een Giro die al wordt gedomineerd door Vingegaard, die vier etappes won en ruim leidt in het algemeen klassement.

Voor Vingegaard draaide de reactie echter niet alleen om nationale trots. Het ging om het zien terugkeren van een renner die hij sinds zijn jeugd volgde naar het hoogste niveau, en die eindelijk een ritzege in een Grote Ronde pakte. “Ik heb eigenlijk altijd naar hem opgekeken, dus ik ben ook ontzettend blij voor hem,” zei Vingegaard. “Destijds hoorde hij ook bij de beste Deense juniors. Dat zijn natuurlijk de renners naar wie je opkijkt.”

Valgrens zege volgde op jaren van heropbouw na de zware val die zijn loopbaan dreigde te ontsporen, en sloot aan op zijn eigen bekentenis na de finish dat hij een ritzege in een Grote Ronde “nodig had”.

Vingegaards woorden gaven de uitslag een extra dimensie. Voor de ene Deen was het een langverwachte mijlpaal. Voor de andere, kijkend vanuit de groep der maglia rosa, was het een overwinning voor iemand die mee de weg vormde die hij ooit hoopte te volgen.