“Hij had alles onder controle” - Sean Kelly prijst Tadej Pogacar na ‘monsterprestatie’ in keiharde Ronde van Vlaanderen

Tadej Pogacars overwinning in de Ronde van Vlaanderen werd op de weg afgedwongen, maar volgens Sean Kelly schuilde er onder de oppervlakte iets berekenders.

Op een dag waarop het tempo nauwelijks verslapte en de favorieten vroeg onder druk stonden, dreef de Sloveen de koers herhaaldelijk zelf vooruit. Hij zette de beslissende fase naar zijn hand en maakte het af op de hellingen. Kelly’s analyse zoomde in op die aanpak van ver, omdat Pogacar zich al lang voor de finale selectie begon op te leggen.

“Je kon het de hele dag zien aan hoe hij reed in die groep favorieten,” zei Kelly bij TNT Sports. “Hij investeerde veel om het tempo hoog te houden en de druk erop te zetten.”

Die agressieve aanpak sprong eruit, zelfs in een groep vol kanshebbers, met Pogacar die herhaaldelijk het tempo bepaalde over de sleutelpassages. Soms leek het een risicovolle strategie. “Ik vroeg me af of hij niet te veel gaf en dat later zou bekopen,” voegde Kelly toe.

Het tegendeel bleek waar. De herhaalde inspanningen verzwakten Pogacar niet, maar sleten geleidelijk zijn concurrenten. Daardoor konden bij het beslissende moment nog maar weinig renners reageren.

Mathieu van der Poel was opnieuw Pogacars voornaamste rivaal. Hij reed geduldig en positioneerde zich scherp naarmate de koers vorderde. “Ik denk dat Mathieu van der Poel het spel een beetje speelde, en hij speelde het goed,” zei Kelly.

Maar zelfs die beheerste koers kon niet op tegen de aanhoudende druk van Pogacar. “Pogacar was opnieuw te veel.”

In de laatste reeks hellingen begonnen de herhaalde versnellingen hun tol te eisen. De groep dunde uit onder de constante prikken.

Het kenmerk van Pogacars rit was volgens Kelly niet één aanval, maar de opeenstapeling van inspanningen. “Hij kan die mokerslagen blijven uitdelen, ook als het niet meteen lukt, en uiteindelijk breekt hij iedereen.”

Dat patroon tekende de beslissende fase. Iedere versnelling dwong een reactie af, tot het elastiek knapte. Toen Pogacar zijn winnende move plaatste, was het fundament al lang gelegd.

Kelly’s oordeel van een ‘monsterprestatie’ weerspiegelde niet alleen de kracht van de laatste aanval, maar vooral hoe de koers al ver voor de finish in Oudenaarde werd gestuurd en gecontroleerd.