"Het was niet om aan te zien" - Jan Bakelants keek gefrustreerd naar Nederlandse prestaties in de wegwedstrijd voor vrouwen

Tijdens de wegwedstrijd bij de mannen op het WK Wielrennen 2024 leidde de dubbele leidersstrategie van Slovenië, met Tadej Pogacar en Primoz Roglic, tot een succesvol resultaat. In de vrouwenwedstrijd een dag eerder verliep het voor de Nederlandse ploeg echter allesbehalve goed.

Zonder duidelijke teamstrategie leken Demi Vollering, Marianne Vos en Riejanne Markus ieder voor zich te rijden, waarbij ze de hoop van hun teamgenoten naast zich neerlegden. Dit resulteerde uiteindelijk in een tweede regenboogtrui op rij voor de Belgische Lotte Kopecky. Na afloop uitte ex-prof en wielerpresentator Jan Bakelants zijn frustraties in de podcast Wielerclub Wattage.

"Ik vond het een tenenkrullend WK", begon Bakelants zijn terugblik op de koers. "Vanuit Belgisch oogpunt hebben we er gewoon heel veel geluk mee gehad. Lotte (Kopecky) heeft daar een hele goede zaak mee gedaan en die was ook direct zo fair om toe te geven dat ze helemaal niet zo goed was. Maar als ze het komen aanreiken op een dienblad, dan is het aan Lotte om het uit te pakken en aan te nemen. Het was niet om aan te zien. Het maakte mij gewoon kwaad!"

"Vos hoeft niet eens kwaad te zijn, want zij was helemaal opgerookt", voegde de Belg eraan toe. "Maar dan is die Riejanne Markus op een gegeven moment en dan beginnen...", stopt hij gefrustreerd.

Bakelants wijst Demi Vollering aan als de hoofdoorzaak van de problemen. "Ze valt altijd aan op de verkeerde momenten. Ze mag er gerust achteraan gaan, want ze was beter dan de rest en kan dus altijd winnen", analyseert hij. "Maar dan moet ze dat dan wel doen op het lastigste stuk van het parkoers. Ze laat die Bergstrasse helemaal voorbij gaan zonder dat ze iets onderneemt en gaat dan aanvallen op een stuk dat niet eens zo lastig was. Dan komen ze erbij en beginnen ze weer naar elkaar te kijken. Ja, allee, het was verschrikkelijk."

Uiteindelijk eindigden Vollering, Vos en Markus allemaal in de top 10. Toch blijft er een gevoel heersen dat er met betere samenwerking veel meer mogelijk was geweest.