“Het is jammer als pech je uit de koers haalt”: Pello Bilbao baalt van lekke band die zijn podiumkansen in de Amstel Gold Race verwoestte

Terwijl Remco Evenepoel vandaag de hoofdlijnen pakte met zijn eerste zege ooit in de Amstel Gold Race na een zenuwslopende sprint tegen Mattias Skjelmose, voltrok zich verderop een afzonderlijk drama. Veteraan Pello Bilbao, die aan het einde van het seizoen stopt, leek perfect gepositioneerd om te strijden voor de laatste podiumplek. Een defect op het slechtst denkbare moment verpulverde echter zijn ambities, waardoor de zwaar teleurgestelde renner als vijftiende finishte en moest terugblikken op een monumentale gemiste kans.

Het grootste deel van de dag verliep alles volgens plan voor Bilbao en Bahrain - Victorious. De ploeg navigeerde de verraderlijke, smalle Nederlandse wegen uitstekend, hield hun kopman uit de problemen en voorin het peloton. Toen het weer omsloeg en de regen inviel, behielden ze hun sterke positie. Net toen de koers de beslissende fase inging, op zo’n 40 kilometer van de streep, merkte Bilbao echter dat er iets mis was met zijn fiets.

“Het ging zo soepel dat ik het bijna niet geloofde. De ploeg was fantastisch, helemaal toen de regen begon. We reden super vloeiend van voren. En ja, op het kritieke punt, rond 40 kilometer te gaan, kreeg ik een lekke band achteraan,” zei hij in een interview na afloop.

Een lek rijden in de finale van de Amstel Gold Race is altijd een groot probleem. Doordat het peloton al in stukken brak op de constante klimmetjes, zaten de ploegleiderswagens ver achter de renners vast. Bilbao probeerde met een zachte band door te rijden om in de mix te blijven, maar hij zakte snel uit de kopgroep met Evenepoel. Vervolgens probeerde hij zich vast te bijten in de tweede achtervolgende groep, maar met te weinig druk in de achterband was het onmogelijk om de bochten veilig te nemen.

“Ik dacht dat ik kon overleven, maar toen was ik de eerste groep met Remco al kwijt. Daarna probeerde ik de tweede groep te volgen, maar in elke bocht verloor ik het wiel. Ik kon het niet houden. Ik stak mijn hand op, maar de wagens stonden te ver.”

Tegen de tijd dat Bilbao eindelijk een wielwissel kreeg, lag de koers volledig in brokken en waren zijn kansen op het podium verkeken. Hij eindigde als 15e, een uitslag die zijn fysieke vorm van vandaag en het werk van zijn ploeggenoten in de vroege fase van de klassieker niet weerspiegelt.

“Alles lag uit elkaar, en ja, het was zonde. Op het beslissende moment, met goede benen, kreeg ik simpelweg niet op tijd de kans om het wiel te wisselen. Maar goed, we hebben ons best gedaan. Het is zuur als je 200 kilometer risico neemt, je je ploeggenoten zo hard ziet werken en alles perfect ziet doen, en dan gewoon pech je uit de koers slaat.”