“Het is altijd een eer om voor Tadej te rijden” – Brandon McNulty roemt Pogacar als de grootste aller tijden, terwijl UAE een Milano-Sanremo-meesterwerk aflevert

De langverwachte zege van Tadej Pogacar in Milano-Sanremo werd niet alleen bepaald door zijn eigen veerkracht, maar ook door het collectieve werk van UAE Team Emirates - XRG, en weinig renners belichaamden dat beter dan Brandon McNulty.

Na een koers vol valpartijen, onzekerheid en constante druk was McNulty een van de sleutelfiguren die het wedstrijdverloop weer in het gareel trokken voor zijn kopman. Zo hielp hij de aanzet te geven tot de beslissende move die Pogacar uiteindelijk de winst op de Via Roma zou opleveren.

“Het is altijd een eer om voor Tadej te rijden,” zei McNulty na de finish in gesprek met Cycling Pro Net. “Na wat er in Canada gebeurde, is het mooi om iets terug te kunnen doen.”

Milano-Sanremo loopt zelden vlekkeloos, maar deze editie was uitzonderlijk chaotisch. Een zware valpartij in de aanloop naar de Cipressa verstoorde het ritme van het peloton en zette Pogacar op een cruciaal moment even op achterstand.

McNulty gaf toe dat er direct na de val onduidelijkheid in de ploeg heerste. “We hadden al twijfels door de tegenwind, want in zulke omstandigheden is het altijd makkelijker om te schuilen,” legde hij uit. “Toen gebeurde die val, en ik wist eigenlijk niet wat er daarna zou komen.”

Wat volgde was een snelle en beslissende reactie van UAE. Terwijl Pogacar zich terug naar voren vocht, gingen zijn ploeggenoten all-in om vóór de Cipressa weer controle te nemen. “We kwamen net onderaan de Cipressa terug, en ik reed zo hard als ik kon om naar voren te schuiven. Vanaf daar was het alleen maar volle bak,” aldus McNulty. “Ik zag niet precies wat er helemaal vooraan gebeurde, maar de radio ontplofte.”

Die inspanning bleek cruciaal. Op het moment dat de koers dreigde te kantelen, wist UAE de situatie net op tijd te resetten zodat Pogacar zijn nu beslissende reeks aanvallen kon inzetten.

De prestatie van UAE kwam niet zonder tegenslag. De ploeg was eerder in de koers al verzwakt, verloor renners en moest zich voortdurend aanpassen aan het wedstrijdverloop. “Natuurlijk ging het niet vlekkeloos,” vervolgde McNulty. “We verloren Christen vrij vroeg, en ik zag hem nog net achter de wagens. Het zag eruit als een zware val, dus we waren meteen al een man kwijt.”

Desondanks bleven de overgebleven renners volledig aan het plan trouw. “Maar de jongens reden ongelooflijk over de Capi. We hadden wat problemen, maar we kwamen terug in positie en uiteindelijk maakte hij het af.”

Die laatste zin vatte de rolverdeling samen. UAE deed het voorbereidende werk. Pogacar rondde het klinisch af.

Pogacars overwinning in Milano-Sanremo draagt historisch gewicht. Het voegt opnieuw een belangrijk stuk toe aan zijn Monumentencollectie en versterkt zijn groeiende status in de sport.

Voor McNulty was er weinig aarzeling toen hem werd gevraagd of zijn kopman de G.O.A.T. van de sport is. “Ik denk het. Voor mij wel.”

Het was een eenvoudig antwoord, maar wel een dat de indruk weerspiegelt die Pogacar blijft maken op wie het dichtst bij hem staan. Na eerder te zijn gevallen, zich terug te vechten in de voorste linie en vervolgens iedereen op één na te lossen om dan in een fotofinish te winnen, groeide zijn reputatie verder.

Milano-Sanremo wordt vaak omschreven als een van de moeilijkste koersen om te winnen. Dit keer vergde het niet alleen individuele klasse, maar ook een volledige teaminspanning onder druk.

McNulty’s woorden maakten dat duidelijk. Pogacar kwam als eerste over de streep, maar de zege was gebouwd op iets groters.