“Het begon allemaal met een verkeerde beslissing van Jasper Philipsen... de opmerkingen van Tadej Pogacar waren onterecht” – Parijs-Roubaix-specialist biedt uniek inzicht in de chaos van 2026

De editie 2026 van Parijs-Roubaix leverde een van de meest chaotische en onvoorspelbare koersen van de laatste jaren op, met terugkerende materiaalpech bij alle topfavorieten.

Van Tadej Pogacars driedubbele lek tot herhaalde problemen voor Wout van Aert en Mathieu van der Poel: de koers werd net zozeer bepaald door materiaalkeuze en beslissingen als door de benen. Voor Alan Marangoni, zesvoudig Roubaix-deelnemer en voormalig Classics-ploeghelper, lag het kantelpunt in het Bos van Arenberg.

Van der Poels dubbele lek in korte tijd ontketende een van de meest besproken sequenties van de koers, doordat onduidelijkheid rond een fietswissel veel tijd kostte. “Volgens mij begon het allemaal met een verkeerde beslissing van Jasper Philipsen, die vervolgens voor verwarring zorgde,” legde Marangoni uit aan Bici.Pro. “Hij dacht niet door. Hij wilde meteen zijn fiets afstaan aan Van der Poel zonder te beseffen dat hij kleiner is, dus dat de fiets kleiner was en vooral dat hij andere pedalen had. Daar begon de miserie.”

Praktisch gezien had de oplossing veel eenvoudiger kunnen zijn. “Terwijl het genoeg was geweest om hem het wiel te geven en dan verlies je de helft van de tijd,” voegde hij toe, om te benadrukken hoe snel een kleine keuze beslissend werd.

Voor Marangoni lag het probleem niet alleen in de fout zelf, maar in het gebrek aan voorbereiding op zulke scenario’s. Hij vond dat zelfs Van der Poel “niet helemaal helder” was, ondanks wat het van buitenaf leek.

“In die situaties is het niet altijd gemakkelijk om de juiste beslissingen te nemen,” zei hij. “Daarom denk ik dat je dit ook moet trainen: onverwachte situaties managen, zeker in een koers als Roubaix.”

Dat perspectief wijst op een bredere lacune in moderne koersvoorbereiding. “Ik denk niet dat ze hier meetings over houden, wat vreemd is als je bedenkt hoe elk ander detail wordt bestudeerd,” vervolgde Marangoni. “Het zou volstaan om vooraf te beslissen wat te doen als er iets gebeurt. Maak een lijst van mogelijke problemen. Bijvoorbeeld: wanneer is het beter om de fiets aan de kopman te geven, wanneer wacht je op de ploegleiderswagen, en wanneer wissel je alleen het wiel.”

Het incident in Arenberg legde ook bloot wat Marangoni als een groeiende trend in het peloton ziet. “Soms lijkt het alsof renners zo gewend zijn om bij elk probleem van fiets te wisselen dat ze niet eens overwegen dat het soms beter is om alleen het wiel te wisselen,” zei hij.

Dat onderscheid, betoogt hij, kan beslissend zijn. “Natuurlijk, met een wielwissel verlies je misschien meteen een paar seconden, maar daarna zit je wel op je eigen fiets,” verklaarde Marangoni. “Als je daarentegen op een fiets belandt die niet van jou is en je moet er 10 of 20 kilometer op rijden, kun je uiteraard niet hetzelfde vermogen leveren.”

De pech van de Sloveen voegde nog een laag toe aan de materiaalchaos, vooral zijn gebruik van een neutrale servicefiets. “Ik sprak met een Shimano-monteur en die zei me dat ze vijf fietsen hebben met de maten van de vijf favorieten, plus een telescopische zadelpen om elke situatie op te vangen,” aldus Marangoni.

“Misschien wist Pogacar dat niet of besefte hij het niet in het moment, maar het had één seconde gekost om het zadel bij te stellen,” vervolgde hij. “Op de beelden leek het te hoog en hij trapte niet goed. Dus ik vind zijn opmerkingen een beetje onterecht.”

Marangoni wees ook op omstandigheden die het probleem vergrootten. “Op dat moment reed hij achteraan in de groep en ik denk dat ze hem simpelweg niet zagen.”

“Daarnaast was er in dat sector geen radiosignaal, dus waren er communicatieproblemen,” voegde hij toe. “Maar ook dat moet je anticiperen, want in die koers kan echt alles gebeuren.”

Uiteindelijk bevestigde de editie van 2026 het onvoorspelbare karakter van Parijs-Roubaix, waar voorbereiding en instinct zich voortdurend moeten aanpassen. “Ik zou renners meegeven dat problemen zullen gebeuren, maar dat je ze bijna altijd kunt managen met hulp van ploeggenoten,” zei Marangoni.

“Natuurlijk, als je je fiets in tweeën breekt moet je op de ploegleiderswagen wachten, maar dat gebeurt niet in elke koers,” vervolgde hij. “Ik zou een half uur de dag ervoor, of de ochtend van de koers, besteden aan het opsommen van tien mogelijke problemen en tien snelle oplossingen om ze zo goed mogelijk te handelen.”

In een koers die door chaos wordt gedefinieerd, kunnen die keuzes het verschil maken tussen meedoen om de winst en zien hoe de koers van je wegrijdt.