“Had Van der Poel kunnen winnen? Nee” – Tegen Tadej Pogacar kan de Nederlander Strade Bianche niet winnen, stelt Zonneveld

Strade Bianche is een koers waar klimmers en punchers samenkomen, maar sinds de toevoeging van een extra slotronde in 2024 is het meer een klimmerskoers geworden. Mathieu van der Poel is een voormalige winnaar, maar tegen de Tadej Pogacar van nu zou hij geen schijn van kans hebben, stelt Thijs Zonneveld.

De extra kilometers en hoogtemeters zijn niet enorm, maar het meeste daarvan is aan de finale toegevoegd. Een tweede lus met stroken als Colle Pinzuto en Le Tolfe maakte er een uitputtingsslag van, waarin je de hellingen minder vaak op anaerobe kracht kunt rijden omdat er simpelweg veel meer klimwerk volgt.

Daardoor werd de explosiviteit van Van der Poel, Wout van Aert en andere klassiekerspecialisten minder doorslaggevend in Toscane, terwijl de vroege aanvallen van UAE en Tadej Pogacar de afgelopen edities renners dwongen om de laatste 80 kilometer — ofwel twee uur koers — op de limiet te rijden.

“Je hebt je FTP, het vermogen dat je een uur lang zou moeten kunnen vasthouden. We hebben altijd gezegd dat Pogacar onder zijn FTP rijdt wanneer hij in het peloton zit en anderen op kop sleuren. Maar waarschijnlijk rijdt hij óók onder zijn FTP wanneer hij twee uur lang alleen op kop rijdt in Strade Bianche,” betoogde Zonneveld in de In de Waaier-podcast.

“Als hij op zijn FTP zou rijden, zou hij dat maximaal een uur volhouden. Dus Pogacar rijdt niet eens op zijn FTP, terwijl daarachter tien of twaalf mannen demarreren en ronddraaien, en ze nemen geen seconde terug. En dat zijn bepaald geen koekenbakkers!”

Pogacar is simpelweg superieur in een koers die extreem zwaar en technisch veeleisend is, waardoor er de afgelopen drie edities niemand op zijn niveau zat. De discussie gaat vaak over wie hem überhaupt kan volgen, en of Mathieu van der Poel hier de wereldkampioen zou kunnen uitdagen. Van der Poel won in 2021, maar startte niet meer sinds 2023, toen hij 15e werd.

“Ik zag reacties als: als Gianni Vermeersch vijfde kan worden, had Van der Poel dan niet ook moeten starten? En wat had hij dan kunnen doen? Maar Van der Poel rijdt niet voor plek twee of drie — dat is het enige antwoord,” meent de Nederlander.

Fysiologisch gezien zijn er momenteel maar weinig renners met de gestalte van Van der Poel die hier voor de hoofdprijzen kunnen meedoen. In de uitslag van de editie 2026 is Wout van Aert de enige renner in de top 10 die meer dan 70 kg weegt. Dat is uiteindelijk een belangrijk onderdeel van Zonnevelds redenering.

“Als je zo’n groot kampioen bent, heb je geen zin om voor een koers als Strade Bianche twee of drie kilo te verliezen. Dat deed hij één keer voor het WK in Zürich, waar hij derde werd. Maar dat gaat hij niet doen in de weken voor de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix. Dat is volkomen logisch.”

Met Strade Bianche al op zijn palmares en de drie voorjaarsmonumenten die hij in de weken erna viseert, is het logisch dat hij een koers overslaat die maximale voorbereiding vraagt en bovendien aanzienlijke valrisico’s kent. Al die moeite voor een potentiële opbrengst die simpelweg niet opweegt.

“Had Van der Poel kunnen winnen? Nee. Op het podium kunnen eindigen? Dat weet ik niet eens zeker,” denkt Zonneveld. “Zonder Pogacar wordt het misschien mogelijk, omdat de koers dan tactischer wordt en je ergens kunt anticiperen.”

“Maar nu is het simpelweg aansluiten achter die verschrikkelijke UAE-trein. Dat verandert de koers en, hoewel er meer klimwerk in het parcours zit, is het vooral door Pogacar dat Van der Poel besluit niet te rijden.”