“Er staat nu geen druk op Mads Pedersen. Hij heeft een geldig excuus” – Deense kenner ziet blessure als onverwachte vrijheid voor Lidl-Trek-‘vechter’

Voor het eerst sinds zijn zware seizoensopener verschuift het gesprek rond Mads Pedersen weg van deadlines en schadebeperking. In plaats van te vragen hoe snel hij kan terugkeren, ziet Deens expert Lars Bak dat de blessure iets even wezenlijks heeft weggenomen. Druk.

Bak sprak na het beluisteren van Pedersens eigen update in zijn Lang Distance-podcast en schetste de situatie niet als een race tegen de klok, maar als een onverwachte reset. Nu Paris-Nice en Milano–Sanremo zijn geschrapt, is de directe leverplicht verdwenen.

“Er staat nu geen druk op hem,” zei Bak in zijn analyse voor TV2 Sport. “Als hij geen resultaat haalt in Vlaanderen of Roubaix, heeft hij ook een legitiem excuus.”

Het is een opvallende herijking, zeker voor een renner wiens voorjaarsambities al scherp waren afgebakend lang voordat er in Valencia werd gekoerst.

Pedersens val in de openingsetappe van de Volta a Comunitat Valenciana leverde breuken op in zowel pols als sleutelbeen. Die blessures torpedeerden meteen een zorgvuldig opgebouwde aanloop naar de klassiekers. Er volgde een operatie, daarna onzekerheid, en uiteindelijk het besef dat de gebruikelijke tussenstappen in februari en begin maart volledig gemist zouden worden.

Die afwezigheid heeft gevolgen, maar verandert ook de verwachtingen.

Bak twijfelt niet aan Pedersens instelling of zijn bereidheid om door te zetten. Die eigenschappen ziet hij juist als constanten. “Hij is altijd vrolijk en optimistisch en een racer. Hij is iemand die de pijn kan verdragen,” zei Bak. “Het lijkt erop dat er vrij goed grip is op de situatie en dat ze een goed plan hebben.”

Het verschil, volgens Bak, is dat Pedersen niet langer elke trainingskeuze hoeft te verantwoorden tegen een naderende startlijn. De urgentie die normaal zijn voorjaar kleurt, is verminderd.

Pedersen is zelf open geweest over hoe precair de situatie blijft. Met slechts beperkte tijd op de weg voor de klassiekers erkent hij dat “het er al echt, echt moeilijk uitziet”, en voegt hij toe dat “één tegenslag genoeg is” om het plan volledig te laten ontsporen.

Bak bagatelliseert die risico’s niet. Hij betwijfelt of Pedersen snel genoeg topvorm kan bereiken om in de grootste voorjaarsmomenten de strijd aan te gaan met renners als Mathieu van der Poel en Tadej Pogacar.

Maar cruciaal is dat hij die realiteit als bevrijdend ziet, niet beperkend. “Maar ik vind dat hij het moet proberen,” zei Bak. “Er staat nu ook geen druk op hem.”

Het is een subtiele maar belangrijke verschuiving. Pedersen jaagt nog altijd hetzelfde langetermijndoel na, een Monument winnen, maar de route ernaartoe hoeft niet meer foutloos te zijn.

Bak heeft al geopperd om alternatieve wedstrijdblokken te kiezen. Rustig terugkeren in competitie, weg van de kasseien, kan verstandiger zijn dan forceren in de meest meedogenloze koersen van de kalender. Die flexibiliteit bestond niet toen Pedersens seizoen begon. Nu wel.

Pedersen is weer begonnen met gestructureerde indoortraining, waarbij hij de belasting geleidelijk opvoert en de geblesseerde pols ontziet. Het sleutelbeen, verstevigd met een langere plaat en meerdere schroeven, zou voorspelbaar moeten stabiliseren. De pols blijft de onbekende factor, maar juist daar maakt de afwezigheid van directe druk het mogelijk om conservatieve in plaats van reactieve keuzes te maken.

Voor Bak weegt dat net zo zwaar als pure conditie. “Hij voelt dat hij de ploeg iets verschuldigd is door klaar te zijn voor de Ronde van Vlaanderen en Parijs–Roubaix,” zei hij. “Daarom zal hij natuurlijk alles doen wat hij kan, want het grote doel is een Monument winnen.”

Het verschil is nu dat falen daarin niet langer als mislukking wordt gezien.

Pedersens voorjaar blijft getekend door onzekerheid. Deelname aan de Ronde van Vlaanderen en Parijs–Roubaix is niet gegarandeerd, en zelfs als hij aan de start staat, zullen de verwachtingen gematigd zijn.

Maar volgens Bak hoeft dat geen nadeel te zijn.

Zonder de verplichting om precies op schema te pieken, kan Pedersen focussen op herstel, opbouw en kansen, in plaats van op uitkomsten. Voor een renner die steevast als ‘strijder’ wordt omschreven, kan het gebrek aan druk net zo krachtig zijn als elk trainingsblok.

En in een voorjaar dat al door verstoringen is gevormd, kan die onverwachte vrijheid alsnog een voordeel blijken.