“Er lagen glasscherven op de weg... Die liggen daar niet toevallig” – Wout van Aerts rentree valt in duigen na nieuwe tegenslag bij Le Samyn 2026

De rentree van Wout van Aert eindigde niet in een sprint om de zege, maar in frustratie en achterdocht nadat een lekke band in de laatste 10 kilometer van Le Samyn zijn comeback abrupt deed ontsporen.

“Er lagen glasscherven op de weg,” zei Van Aert achteraf volgens HLN. “Plots waren er heel veel scherven. Dat is best vreemd op een parcours waar we al vijf of zes keer overheen waren. Die kunnen daar niet per ongeluk terechtgekomen zijn.”

De Belg was actief in de finale, anticipeerde op late aanvallen terwijl ploegmaat Per Strand Hagenes met een kleine voorsprong solo voorop reed. Het tactische plaatje was duidelijk. Hagenes was plan A. Van Aert plan B voor een sprint met een uitgedunde groep.

“Het was natuurlijk een heel goede situatie voor ons als ploeg,” legde Van Aert uit. “Per reed vooruit en was supersterk. Plan B was dat ik in de laatste 10 kilometer van voren zou zitten en ook zou sprinten. Maar toen reed ik lek en zat ik snel in niemandsland.”

Ondanks een poging de schade te beperken, bleek het vergeefs. “Ik probeerde nog de achtervolging te starten, maar je weet dat je alleen nooit harder rijdt dan een peloton.”

De lekke band van Van Aert kwam op het slechtst denkbare moment. Hij was niet gelost. Hij zat goed gepositioneerd en reageerde op versnellingen, onder anderen van Alec Segaert en Warre Vangheluwe. In plaats van mee te sprinten op de aankomst bergop in Dour, moest hij van fiets wisselen met een ploegmaat en later, nadat de ploegauto kwam, overstappen op zijn eigen reservefiets.

Tegen die tijd was de koers gereden. “Het was gewoon te laat om terug te keren,” zei Team Visma | Lease a Bike-ploegleider Grischa Niermann. “Op het moment dat hij in de finale lek reed, zaten wij met de ploegauto op ongeveer anderhalve minuut achterstand. Hij wisselde eerst met een ploegmaat en daarna bij ons. Daarna was het simpelweg te laat om terug te keren.”

Voorin doofde de agressieve solo van Hagenes op de laatste ronde pas in de laatste 500 meter, waarna Jordi Meeus de sprint naar de zege trok. Visma kleurde de koers, maar ging zonder resultaat dat hun stempel weerspiegelde naar huis.

Van Aert was ondanks de afloop redelijk tevreden over zijn vorm. “Ik voelde me best goed, maar ik kon mezelf geen echte antwoorden geven omdat ik de finale miste. In elk geval was het de juiste beslissing om hier te starten. Het doel was zo snel mogelijk koersen, en dat is wat ik nu nodig heb. Ik heb hier een stap vooruit kunnen zetten.”

Niermann sloot zich daarbij aan. “Wouts gevoel was oké. We verwachtten vandaag geen wonderen. Jammer dat hij niet kon sprinten, maar we moeten er niet te veel conclusies uit trekken. Het was goed om nog een koers in de benen te hebben richting Strade.”

In de bredere context van de afgelopen seizoenen past dit voorval echter in een bekend patroon.

Een zware val in Dwars door Vlaanderen in 2024 torpedeerde die klassiekercampagne. Een ernstige knieblessure later dat jaar maakte een abrupt einde aan zijn Vuelta en zijn seizoen. Ziekte verstoorde sleutelmomenten in 2025. Deze winter vertraagde een crossval met enkeloperatie opnieuw zijn opbouw op de weg, waarna ziekte hem ook uit Omloop hield.

Le Samyn moest de schone herstart worden. In plaats daarvan werd het opnieuw een onderbreking op precies het verkeerde moment.

Paniek is er niet bij Team Visma | Lease a Bike. Van Aert vliegt meteen naar Italië ter voorbereiding op Strade Bianche, en de koerskilometers in België tellen nog steeds. Maar voor een renner wiens recente campagnes herhaaldelijk zijn gevormd door valpartijen, ziekte en ongelukkig getimede tegenslagen, voelde het beeld van hem weer langs de kant van de weg oncomfortabel vertrouwd.