“Er is een gat ontstaan tussen het peloton en mij” – David Gaudu eerlijk over zijn vormproblemen

David Gaudu gold in zijn beginjaren te boek als een klimmer met veel potentie, met prestaties die hem even neerzetten als Frankrijks grootste Grand Tour-hoop. Inmiddels is de 29-jarige ver verwijderd van zijn topniveau en van de resultaten uit het verleden, iets waar hij open over is en uitleg bij geeft.

Gaudu werd prof in 2017 en groeide, als pure klimmer, in de schaduw van Thibaut Pinot uit tot de nieuwe kopman van Groupama - FDJ. In 2020 brak hij door met twee etappezeges in de Vuelta a España; in 2021 toonde hij ook zijn eendagskwaliteiten met een podium in Luik-Bastenaken-Luik. In 2022 reed hij naar de vierde plaats in de Tour de France, waarmee hij zijn potentieel als ronderenner bevestigde.

In 2023 finishte hij tussen Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard in Parijs-Nice, maar een jaar later begonnen de resultaten te tanen. Niet zozeer door verlies aan klimvermogen, wel door minder regelmaat, vooral in het hooggebergte. In de Vuelta werd hij nog zesde, maar de piekmomenten werden schaarser.

In 2025 ontbrak hij bijna het hele seizoen, op een ritzege in de Tour of Oman na; en een bergopspurt in de Vuelta a España, waar hij Mads Pedersen en Jonas Vingegaard klopte. Flitsen van klasse, maar zeldzaam geworden.

In 2026 werd het nog lastiger, en in de Tour de Romandie kreeg hij de ommekeer niet te pakken. “Ik voelde me niet goed. Het was zwaar. Maar ik ga vrij snel door. Ik kan zo’n dag wel vergeten,” deelde Gaudu met DirectVelo na etappe 1 van de Zwitserse ronde. “Ik worstel om terug op mijn beste niveau te komen. Vorig jaar had ik praktisch een leeg seizoen. Dat komt niet zomaar terug.”

Gaudu liet kortstondig positieve signalen zien in Parijs-Nice, maar die hielden geen stand. Drie dagen ver in Romandie is hij uit het klassement verdwenen en ook in de enige niet-bergachtige etappe kwam hij niet in het spel. “Ik heb veel tijd verloren, en we weten dat het peloton steeds sneller evolueert. Er is een kloof ontstaan tussen het peloton en mij,” geeft hij toe. “Er waren dit jaar wat goede dingen, maar helaas is het niet genoeg.”

Desondanks weet hij dat geduld cruciaal is en dat hij zich niet mag laten meeslepen door zijn wisselvalligheid. “Ik zit goed in mijn vel. Je moet geduldig zijn, je wacht, je werkt, je houdt je stil en je gaat vooruit. Ik geniet echt van trainen; het gevoel is goed. Ik ben happy op de fiets. Maar het zijn de resultaten die tellen, en helaas heb ik nog niet 100% vorm bereikt.”

“Het hoort bij het leven van een wielrenner. Ik heb de laatste jaren meerdere lastige seizoenen gehad. Elke keer loop je achterstand op en moet je die inhalen,” vult hij aan. “Het komt terug wanneer het zo moet zijn. Je moet blijven geloven en blijven werken. Zo draai je het om. Er is geen reden waarom het niet terug zou komen.”

Gaudu rijdt de Tour de France, maar kiest ditmaal voor een minder traditionele aanloop. Het is nog niet zeker of hij de Tour de Suisse of Tour Auverge - Rhõne Alpes rijdt; wat wel vaststaat is dat hij enkele kleinere, explosieve koersen in Bretagne betwist. De GP du Morbihan, Tour du Finistère en Boucles de l'Aulne moeten hem ritme en vertrouwen teruggeven.

“Ik ga daarheen om het best mogelijke resultaat te halen, waarom niet voor de zege? Dat is mijn instelling,” besloot hij.