EF-supertalent “voelt zich steeds beter” na tegenvallende start van zijn eerste profseizoen

In 2025 zagen we twee junioren rechtstreeks promoveren naar de WorldTour – Paul Seixas en Albert Withen Philipsen – die zich meteen aanpasten aan het elitepeloton. Een jaar later maakte slechts één jonge renner de sprong: de junioren-wereldkampioen veldrijden Mattia Agostinacchio, naar EF Education-EasyPost. En eind juni heeft hij nog geen wegrit uitgereden.

Vergis je niet, Agostinacchio’s promotie was zeker geen misser van de Amerikaanse ploeg, maar het is waar dat de Italiaan in de juniorencategorie niet zo’n uitgesproken toptalent was wanneer je hem langs de meetlat van Seixas of Philipsen legt.

De verwachtingen voor zijn eerste wegseizoen waren dus niet torenhoog, maar Mattia en de ploeg (en wij ook) hadden op dit moment meer gehoopt dan twee DNFs in de Brabantse Pijl en Eschborn-Frankfurt. EF-ploegleider Sebastian Langeveld legt in een interview met bici.pro uit wat hun jonge belofte afremt.

“Hij begon bij ons in de winter met veldrijden en boekte meteen mooie resultaten, wat voor zijn leeftijd echt uitzonderlijk was,” opent de Nederlander. “Op dat moment doken er echter lichamelijke problemen op, een virale infectie. Hij probeerde te starten op het Italiaans kampioenschap, maar voelde zich nooit echt fit en moest eerder dan gepland stoppen.”

Langeveld vervolgt: “Hij is een paar keer ziek geweest en kon zijn vorm, de juiste energie om te koersen, niet terugvinden. In mei beseften we dat het geen zin had om te blijven doorduwen en tegen de klok te vechten; het was beter om te stoppen, behandelen en trainen. Nu komt zijn vorm terug, hij voelt zich steeds beter, en in de komende weken beslissen we over zijn programma. Dan zien we verder.”

In het oorspronkelijke plan stond over twee weken een start in de Tour of Austria, maar EF kiest mogelijk voor een ‘makkelijkere’ herintreder. Later in de zomer moet de 18-jarige zijn etappeblok voortzetten in de Tour de l'Ain en de Czech Tour, gevolgd door een trip naar de Verenigde Staten.

Het is verre van een ideaal debuutjaar voor beide partijen, maar Langeveld blijft ervan overtuigd dat het juist was om Agostinacchio rechtstreeks naar de WorldTour te halen, ook al waren de eerste stapjes stroef.

“Natuurlijk is het een grote sprong, direct van de junioren naar de WorldTour. Maar het idee met hem was altijd om koersen met de ploeg te combineren en die af te wisselen met WorldTour-wedstrijden. In de praktijk zou hij dus toch vooral U23-wedstrijden rijden.”

“Door zijn ziekte heeft hij heel weinig gekoerst, één wedstrijd in België en Eschborn-Frankfurt. Twee zeer lastige koersen, des te meer als je er zonder ‘parachute’ in wordt gegooid, zonder goed trainingsblok. Ik denk niet dat de stap te groot was; hij had tegenslag met zijn gezondheid. Het belangrijkste is nu dat we rustig vooruitgaan met zo’n jonge renner.”

Als oud-prof gelooft Langeveld dat omgaan met tegenslag een van de belangrijkste vaardigheden is die een jonge renner kan leren.

“Het was een terugslag in zijn loopbaan, zeker, maar het is ook iets dat jonge renners moeten meemaken. Die tegenslagen zijn soms nuttig om sterker terug te komen, maar ook om te leren ermee om te gaan in de toekomst. Want ook in het wielrennen gaat de lijn niet altijd omhoog; soms is er ook een dal.”

Kijkend naar Agostinacchio’s profiel verwacht Langeveld dat de Italiaan kan uitgroeien tot een kracht voor de klassiekers, dankzij zijn sterke vijfminutenvermogen en felle punch, in het spoor van enkele veldritvoorbeelden.

“Ik wil geen vergelijkingen maken met andere renners, maar we zien veel uitstekende wegrenners uit het veldrijden komen. Vroeger had je Van der Poel en Van Aert, nu hebben we Nys, Del Grosso en vele anderen. Wij denken dat Mattia een van die jongens kan zijn die in de winter de juiste koersen kiest om in de andere seizoenen ook uit te blinken.”