“Een killer op de fiets, maar naast de fiets heel zachtaardig” – Nathan Van Hooydonck licht de twee kanten van Jonas Vingegaard toe

De dominantie van Jonas Vingegaard in de Giro d’Italia draagt de vertrouwde rust van een renner die zelden gehaast oogt, niet snel van zijn stuk raakt en weinig heeft met theater. Toch waarschuwt Nathan Van Hooydonck dat die stille buitenkant nooit moet worden verward met zachtmoedigheid zodra de koers ontbrandt.

De Deen bouwde zijn reputatie op controle. Hij wint met een lage hartslag, spreekt ingetogen en houdt zijn emoties grotendeels weg van de camera’s.

Van Hooydonck zag echter ook de andere kant van dichtbij, zowel als belangrijke Visma-ploegmaat tijdens Vingegaards Tour de France-zeges in 2022 en 2023, alsook als goede vriend buiten de koers.

“Een killer op de fiets, maar buiten de koers een heel lieve en gevoelige persoon,” zei Van Hooydonck in gesprek met La Gazzetta dello Sport, waarmee hij een scherpe lijn trok tussen de Vingegaard in koers en de man die zijn intimi kennen.

Van Hooydonck moest door hartproblemen stoppen, maar blijft binnen de Visma-structuur in een commerciële rol. Zijn kijk op Vingegaard komt voort uit jaren in dezelfde ploeg, waar de stille Deen desondanks uitgroeide tot een van de meest gevreesde grote ronderenners van zijn generatie. “Ja, we zijn echt heel goede vrienden,” zei Van Hooydonck. “Ik wist wat Jonas wilde zonder te praten, en dat toont onze sterke band.”

Die band geeft gewicht aan zijn schets van Vingegaards gespleten persoonlijkheid als renner en als mens. Dezelfde renner die buiten competitie gereserveerd en bijna onderkoeld kan overkomen, wordt een stuk strenger zodra de weg omhoog loopt en de koers in zijn beslissende fase komt.

“Iedereen weet dat hij 100% een familieman is,” legde Van Hooydonck uit. “Hij is heel lief, een zeer gevoelig persoon. Maar vergelijken we dat met Jonas als wielrenner, dan is hij een echte killer. Hij weet hoe hij moet winnen, of wat hij moet doen om een koers te winnen.”

Die lijn past bij de Vingegaard die deze Giro vormgeeft. Hij heeft zelden lawaai of intimidatie nodig. Visma zet de koers neer, Vingegaard kiest het moment, en de schade volgt.

Het contrast is niet slechts een mediaframe. Volgens Van Hooydonck is het zichtbaar in de manier waarop Vingegaard schakelt tussen koers en gezinsleven. “Zie je hem met zijn familie, dan is hij zo’n vriendelijke en affectieve man dat je het niet kunt missen,” zei hij. “Soms is het vreemd te begrijpen hoe hij zo meedogenloos kan zijn als het om winnen gaat.”

Die meedogenloosheid is een van Vingegaards handelsmerken geworden. Hij koerst niet als iemand die naar aandacht zoekt. Hij koerst als iemand die precies weet waar het pijnpunt ligt. De zachte toon in interviews, de terughoudendheid om het podium te zoeken en zijn ingehouden publieke houding vergroten alleen maar het contrast.

Van Hooydonck wees ook op Vingegaards inmiddels vertrouwde ritueel na zeges, wanneer hij de foto van zijn familie kust die op zijn fiets zit. “Het is ongebruikelijk, want het is niet vanzelfsprekend iemand te zien die aan het eind van een wedstrijd een foto kust,” zei hij. “Het is een ritueel dat hij aan zijn levensstijl heeft toegevoegd. Het is aan ons om dat te respecteren.”

Voor Van Hooydonck is Vingegaards persoonlijkheid buiten de koers altijd gebaseerd op rust, niet op spektakel. Zelfs na de grootste zeges, inclusief zijn Tour de France-triomfen, is hij niet het type dat succes tot een publiek optreden maakt. “Hij is niet iemand die van feestjes houdt,” zei Van Hooydonck. “Hij is een heel kalm, relaxed persoon.”

Dat is misschien het meest onthullende deel van het portret. Vingegaard hoeft niet luidruchtig te transformeren om meedogenloos te worden. De omslag voltrekt zich in de koers zelf, waar dezelfde stille renner klinisch, geduldig en lastig te lezen wordt.

In deze Giro blijkt die combinatie opnieuw beslissend. De familieman is zichtbaar na de finish. De killer verschijnt ervoor.