“Doe gewoon je werk” – Michael Rasmussen haalt uit naar virale Vingegaard-knecht Tim Rex over Giro d’Italia-“circusact”

Tim Rex werd een van de onverwachte virale gezichten van Team Visma | Lease a Bike tijdens de dominantie in de Giro d’Italia, maar niet iedereen was onder de indruk van de manier waarop de jonge knecht van Jonas Vingegaard zich op kop leegreed.

De 22-jarige maakte in 2026 de overstap naar de WorldTour na een periode bij de opleidingsploeg van Visma, en zijn eerste Grote Ronde werd meteen een harde leerschool in het werk rond een maglia rosa-kandidaat. Rex werd herhaaldelijk ingezet als eerste man van Visma’s bergtrein, om tempo te maken voordat de zwaardere klimwapens van de ploeg overnamen.

Die beurten waren niet te missen. Televisiecamera’s legden Rex vast, grimassend op kop, mond open, trui losgeritst, het gezicht verwrongen van de inspanning terwijl Visma het peloton richting weer een aanval van Vingegaard dreef. De beelden verspreidden zich snel op sociale media en voegden een extra laag toe aan het verhaal van een door de Nederlandse ploeg gecontroleerde Giro.

Voormalig prof en Viaplay-analist Michael Rasmussen vond echter dat de show te ver ging. “Hij heeft het prima gedaan, maar het hoeft geen circusact te worden,” zei Rasmussen.

Rasmussens kritiek richtte zich op de manier waarop Rex naar de camera’s zou hebben gespeeld nadat hij een van zijn enorme beurten had afgerond. De Deen stelde dat het werk zelf buiten kijf stond, maar dat het theater eromheen overbodig was.

“Hij overdrijft totaal,” zei Rasmussen. “Op een dag reed hij snel de weg over, haalde zijn fietscomputer eraf en hield die voor de cameraploeg. Gewoon je werk doen.”

Rasmussen stelde ook de vraag of Rex zijn inspanning wel zo ver moest rekken, gezien de diepte die Visma nog achter hem had. Op meerdere momenten in de Giro kwamen de beurten van Rex vóór renners als Victor Campenaerts, Bart Lemmen, Sepp Kuss en Davide Piganzoli later op de klim werden ingezet.

Dat was onderdeel van Visma’s kracht door de hele koers. Vingegaard won vijf etappes, Kuss voegde de koninginnenrit toe, Piganzoli werd achtste in het klassement en de ploeg controleerde de beslissende bergetappes zonder zichtbare paniek. Rex’ rol was een van de vroegste en zwaarste schakels in die structuur.

Rex omschreef de inspanning veel eenvoudiger. Na Etappe 14 vertelde hij aan Sporza dat hij zijn limiet al had bereikt voordat hij de opdracht kreeg om door te blijven rijden op kop. “Ik was eigenlijk al klaar, maar plots kreeg ik te horen dat ik gewoon moest blijven rijden,” zei Rex. “Ik zag sterretjes en alles behalve de weg.”

Voor een renner in zijn eerste Grote Ronde toonde het moment welk motorblok Visma bereid was in te zetten voor Vingegaards Giro-ambitie. Rex reed niet simpelweg tot zijn beurt voorbij was. Hij reed tot er bijna niets meer over was.

“Het is een van mijn sterke punten dat ik kan blijven rijden tot het licht helemaal uitgaat,” zei hij. “Ik deed mezelf echt pijn. Toen ik zag hoe klein de groep was, was ik eigenlijk verrast over mezelf.”

Wat voor Rasmussen theatraal oogde, was aan Rex’ kant een renner die zo diep ging dat zelfs de weg begon te vervagen.

Het werk van Rex werd een klein maar scherp symbool van Visma’s bredere Giro. Vingegaard was de ster, maar de controle van de ploeg kwam door lagen van knechten die op specifieke momenten specifieke taken uitvoerden.

De plek van de Duitser in die trein was allerminst glamoureus. Het kwam neer op rijden tot hij kraakte, waarna anderen het afmaakten. In een Giro waarin Visma herhaaldelijk het leven uit het peloton kneep voordat Vingegaard de beslissende prik uitdeelde, werden zelfs de vroege beurten onderdeel van het schouwspel.

Rasmussen zag te veel performance in het lijden. Rex beschreef een renner die doorreed tot het licht uitging. Hoe dan ook, de beelden bleven hangen. In een koers gedefinieerd door Vingegaards roze trui wist Rex een van de gezichten te worden van de inspanning erachter.