“Dit was het beste wat ik kon doen” – Matej Mohoric beschrijft hoe hij ‘met hangen en wurgen’ de Ronde van Vlaanderen overleeft maar eindigt toch in de top 10

De Ronde van Vlaanderen is een van de zwaarste koersen in het profpeloton, door de duur, continue spanning, risico’s en de vele steile, kasseienhellingen. Daarom verdiende elke renner in de top 10 die plek met zijn beste vorm, inclusief Matej Mohoric, die juist op het ideale moment weer zijn topniveau haalde na een tijdje zonder die piek.

De kopman van Bahrain - Victorious zat goed gepositioneerd toen de koers voor het eerst brak onder druk van UAE Team Emirates - XRG, iets wat hem mogelijk in de kaart speelde gezien zijn reputatie in lange koersen. “Het was gewoon volle bak. Florian [Vermeersch] deed een gigantische beurt voor de Molenberg en trok het peloton in stukken. Vanaf daar was het een afvalkoers. De sterksten bleven over,” zei Mohoric in een interview met Wielerflits.

Terwijl winst onhaalbaar bleek tegen renners als Tadej Pogacar en Mathieu van der Poel, erkent de Sloveen – die zelf ook goede benen had – dat er geen kans was om hun aanval op de Oude Kwaremont te anticiperen. “Ik denk dat we ons gewoon vastklampten voor het leven. Ik voelde me eigenlijk heel goed vandaag, maar dit was het maximale wat ik kon.”

“Na de Molenberg reden ze zo hard door. Iedereen draaide mee, maar als je op kop komt, trap je eigenlijk minder vermogen dan in het wiel. Ze houden iedereen gewoon op de limiet. Het is alsof je tegen een motor rijdt. Je probeert alleen te overleven.”

Aan de finish sprintte de routinier naar de achtste plaats, net achter Florian Vermeersch en Jasper Stuyven, die zelf ook topbenen hadden.

Zijn prestatie was echter uitstekend en volgende zondag, in een koers waar stuurvaardigheid en pure watts nog zwaarder wegen dan in Vlaanderen, kan Mohoric realistisch mikken op meer dan een achtste plek. Het is vaak een chaotische wedstrijd waar geluk meespeelt, maar zijn vijfde plaats in 2022 toont dat hij kan strijden voor een topresultaat.

“Met tegenwind op de weerkaarten wordt het interessant. Daar is het altijd chaos, valpartijen, lekke banden, renners die terugkeren. Het is een hectische koers, eentje die ons stervelingen net iets beter ligt,” geeft hij toe.

“Het is daar moeilijker om renners te lossen dan op deze hellingen. We zullen zien. We willen vooral finishen zonder spijt. Ik blijf koersen met heel mijn hart. En ik ben trots dat ik naast deze kampioenen mag rijden.”