“Dit jaar kan er iets veranderen voor Pogacar” Jayco-ploegleider over het Sanremo-probleem van Mathieu van der Poel

Valerio Piva, sportdirecteur bij Team Jayco AlUla, gelooft dat de aanwezigheid van Isaac Del Toro naast Tadej Pogačar de tactische balans van Milano-Sanremo fundamenteel kan veranderen, en UAE Team Emirates - XRG een strategisch voordeel kan geven dat de Sloveen in eerdere edities van La Classicissima niet altijd had.

In gesprek met BiciPro haalde de ervaren Italiaan een uitspraak aan die hij eerder deed en die richting de koers van dit jaar nog relevanter is geworden. “Om Sanremo te winnen, heeft Tadej Pogačar een ploegmaat nodig die het zelf ook kan winnen.”

Volgens Piva kan Del Toro precies die renner zijn. De Mexicaan heeft al laten zien dat hij de kracht en explosiviteit heeft om de beslissende fases van grote koersen te overleven, en zijn aanwezigheid dwingt rivalen zoals Mathieu van der Poel, Wout van Aert of Filippo Ganna om anders te reageren.

In plaats van zich uitsluitend op Pogačar te richten, moeten ze meerdere dreigingen afdekken, wat de deur kan openen voor UAE Team Emirates - XRG om een complexer tactisch spel te spelen.

Piva schetste een mogelijk scenario waarin Tadej Pogačar vroeg aanvalt, misschien al op de Cipressa, waardoor de koers scheurt. In die situatie verwacht je reacties van renners als Mathieu van der Poel of Filippo Ganna, maar Isaac Del Toro kan dan counteren, wat twijfel achter hem zaait. “Met zo’n renner in de ploeg kun je de finale anders spelen. Hij kan van achteruit aanvallen en de anderen dwingen te bewegen, omdat ze hem óók in de gaten moeten houden.”

De Italiaan wees erop dat dit heel anders is dan wanneer Pogačar de enige uitgesproken favoriet is en de enige die een beslissende move kan maken. Met Del Toro erbij kunnen rivalen het zich niet permitteren alleen op de Sloveen te wachten, wat de koers onvoorspelbaarder kan maken. Toch erkende Valerio Piva dat zo’n strategie ook risico draagt. “Het is zeker anders dan wanneer je de enige favoriet bent en de enige die echt hard kan aanvallen. Maar het is ook waar dat je zo het risico loopt dat die andere renner wint.”

Voor UAE hoeft dat echter geen probleem te zijn, want het hoofddoel blijft de koers winnen, ongeacht wie als eerste over de streep komt. Piva haalde een vergelijkbare tactische situatie aan uit zijn BMC-periode, toen de ploeg Samuel Sánchez inzette om moves te forceren voordat Philippe Gilbert de beslissende aanval plaatste. “In de BMC-tijd, bijvoorbeeld, wonnen we een Amstel Gold Race door het tactisch tegen Samuel Sánchez te spelen. Ik moedigde hem aan om op de Cauberg aan te vallen, en dat opende de deur voor Philippe Gilbert om weg te rijden. Iedereen reageerde op Sánchez’ move, en zo kon Gilbert de counter plaatsen.”

Over Pogacars kansen zelf benadrukte Piva opnieuw hetzelfde probleem dat de Sloveen al jaren in Milano-Sanremo achtervolgt: de Poggio is voor hem simpelweg te kort om in zijn eentje het verschil te maken. “De Poggio is te kort voor hem. Hij moet iedereen lossen, en er blijft altijd iemand over: Van der Poel, Van Aert of een jonge renner.”

Door de hoge snelheden en het relatief milde stijgingspercentage is het bijzonder lastig een beslissend gat te slaan, zeker tegen renners die klimvermogen met sprintsnelheid combineren. Daarom denkt Piva dat de sleutel is om de koers al vóór de slotklim zo hard mogelijk te maken. “Het doel is om de tegenstanders zo moe mogelijk aan de Poggio te laten beginnen. En Del Toro kan daar veel doen, hij kan de koers al ruim vóór de finale zwaar maken.”

Volgens Piva kan de Cipressa dit jaar het echte kantelpunt zijn als UAE agressief koerst. In plaats van te wachten op de Poggio kan de ploeg de schifting eerder inzetten, waardoor de sterksten herhaaldelijk moeten reageren. “Ik zou hard gaan op de Cipressa… Ik zou Del Toro als eerste lanceren, proberen de zaken om te gooien… In elk geval met het teambelang voorop. Als het doel daarentegen is om Pogačar te laten winnen, dan zou ik proberen bij de Poggio aan te komen en Del Toro daar vol gas de move te laten starten, en dan Pogačar eroverheen lanceren. Het probleem is dat het enige echt selectieve punt die 300–400 meter vlak onder de top zijn, en dat weet nu iedereen.”

Zo’n zet kan renners als Van der Poel tot achtervolgen dwingen, wat hen mogelijk kostbare energie kost voor de laatste kilometers. Als Pogačar dan op de Poggio aanvalt na in het wiel te hebben gezeten, kan de machtsbalans in zijn voordeel kantelen.

Toch waarschuwde Piva dat Milano-Sanremo zelfs met agressieve tactiek een van de meest onvoorspelbare koersen op de kalender blijft. Wie te vroeg aanvalt, riskeert te worden ingerekend door een kleine, goed samenwerkende groep, zeker op het vlakke aanloopstuk richting de Poggio. “Zelfs 20–30 seconden kunnen niet genoeg zijn… Sanremo draait om deze delicate evenwichten.”

Hij legde uit dat als Pogačar alleen voorop rijdt met een kleine voorsprong terwijl erachter meerdere renners samenwerken, de benodigde inspanning om weg te blijven hem kwetsbaar kan maken op de slotklim of in de sprint. Daarom is timing in La Primavera allesbepalend.

Piva benadrukte ook dat Pogačar Milaan-Sanremo niet kan benaderen zoals hij veel andere koersen benadert, waar zijn klimvermogen hem toelaat te beslissen wanneer de koers valt. “Sanremo is niet zoals andere koersen voor Pogačar, waar hij bepaalt wanneer hij gaat en met grote voorsprong kan winnen.”

Ondanks de onzekerheid gelooft de Italiaan dat de editie van dit jaar een andere kans kan bieden, juist omdat Pogačar niet alleen staat. “Dit jaar, met een heel sterke partner die echt kan winnen, verandert er misschien iets.”

Uiteindelijk vatte Piva de essentie van Milaan-Sanremo samen met een reflectie die verklaart waarom de koers renners en fans blijft fascineren. “Het is Sanremo. Zelfs als je de favoriet bent, is het niet gegarandeerd dat je wint.”

Met Pogačar op jacht naar een van de weinige monumenten die nog in zijn palmares ontbreken, Van der Poel die zijn status als meester van de koers verdedigt, en Del Toro als mogelijke tactische joker, is het podium klaar voor opnieuw een editie waarin strategie, timing en uithoudingsvermogen evenveel tellen als pure kracht.