“De meest open koers van het jaar” – In-vorm Franse kanshebber Romain Gregoire mikt op schifting op de Cipressa nu Sanremo-chaos een zeldzame kans biedt

Bij Milano-Sanremo weet iedereen wat er komt. Tadej Pogacar zal proberen de koers te breken op de Cipressa. Mathieu van der Poel zal proberen te volgen. De vraag is wat er net daarachter gebeurt.

Want in een koers die nu door seconden en niet door minuten wordt beslist, kan dichtbij genoeg blijven het verschil maken tussen rijden voor ereplaatsen en rijden voor de zege.

Weinig renners komen beter toegesneden op dat moment aan dan Romain Gregoire. “Ik kom hier met de ambitie om een rol te spelen voorin de koers,” zei Gregoire via zijn ploegkanalen. “Het doel is duidelijk: perfect gepositioneerd zijn wanneer de echte strijd begint, vooral op de Cipressa.”

Die focus is niet theoretisch. Gregoire heeft het al meegemaakt. Bij zijn debuut vorig jaar, toen Pogacar de koers op de Cipressa opblies, was Gregoire een van de weinigen die aanvankelijk kon reageren, samen met Van der Poel en Filippo Ganna. De tweede versnelling beëindigde zijn koers vooraan, en de inspanning werkte door tot aan de finish, maar het belangrijkste detail is waar hij was toen het ertoe deed.

Hij was daar. “Dit jaar is het plan om een nieuw niveau te halen, om tot aan de top bij de leiders te blijven en met hen door te rijden,” zei hij. “Vandaar is alles mogelijk, en ik wil klaar zijn om mijn kans te grijpen en te vechten voor een groot resultaat.”

Dat is de verschuiving. Geen andere koers, maar een andere afstand tot hetzelfde moment.

Gregoire komt niet alleen op belofte af. Zijn voorjaar heeft al opgeleverd. Hij klopte Matteo Jorgenson om de Faun Drome Classic te winnen, volgde met tweede plaats in Trofeo Laigueglia en werd vierde in Strade Bianche. Het niveau is er, en belangrijker: het is herhaalbaar.

Het is ook een profiel dat past bij de koers zoals die nu gereden wordt. Niet gebouwd op controle, maar op het vermogen om te reageren wanneer het tempo omhoog gaat en vast te houden wanneer het niet meer zakt.

Daarom ziet hij de koers anders. “Milano-Sanremo is de meest open koers van het jaar, en dat is duidelijk een voordeel voor ons.”

Sanremo ontvouwt zich zelden in een rechte lijn. De eerste move is niet altijd de beslissende. Wat er direct daarna gebeurt kan net zo belangrijk zijn.

Als Pogacar nog eens gaat, valt de koers uiteen. Volgt Van der Poel, dan is de kopgroep elite. Maar net daarachter blijft de koers vaak levend, uitgerekt in plaats van gebroken.

Daar past Gregoire. Niet als de renner die de move forceert, maar als iemand die er het dichtst bij kan blijven. “Alles moet jouw kant op vallen,” zei hij. “Veel komt aan op de benen, maar je moet op positie zijn, een goede dag hebben en de besten kunnen volgen om voor de overwinning te strijden.”

Gregoire hoeft Milano-Sanremo niet te domineren om zijn resultaat te veranderen. Vorig jaar toonde dat hij het beslissende punt kan halen. Dit jaar draait het om daar blijven.

Niet Pogacar en Van der Poel evenaren. Gewoon dicht genoeg blijven zodat de koers hem weer kan terugbrengen in de strijd.