Jonas Vingegaard vertrekt uit de
Giro d’Italia met de maglia rosa, vijf etappezeges en een plek in een van de meest exclusieve historische clubjes van de sport. Matt Stephens denkt dat de grotere waarschuwing voor
Tadej Pogacar vooral ligt in wat er nu nog komt.
Stephens, voormalig Brits prof en al jaren analist bij TNT Sports, zag Vingegaard in Rome de eindzege veiligstellen na drie weken van bijna totale controle door
Team Visma | Lease a Bike. De Deen werd pas de achtste man in de geschiedenis die alle drie de Grote Rondes wint, met de Giro als aanvulling op zijn
Tour de France-titels van 2022 en 2023 en zijn Vuelta a España-winst van 2025.
Voor Stephens zat de reikwijdte van de Giro-zege niet alleen in het uitslagenblad. Vingegaard won herhaaldelijk in de bergen, eindigde 5:22 voor op Felix Gall en leek Rome te halen met nog ruimte over richting zijn julitreffen met Pogacar.
“Dit is niet Jonas op zijn top. Onthoud dat,”
zei Stephens bij TNT Sports. “Hij heeft hier de concurrentie weggevaagd met nog wat in de tank. Dus hij heeft alles prachtig klaargezet voor juli.”
Vingegaard schaart zich bij de groten, vóór Pogacar
Vingegaards Giro-zege zet hem naast Jacques Anquetil, Felice Gimondi, Eddy Merckx, Bernard Hinault, Alberto Contador, Vincenzo Nibali en Chris Froome als winnaars van Giro, Tour en Vuelta.
Hij is ook de eerste renner van zijn generatie die de trilogie compleet maakt. Pogacar, ondanks vier Tour de France-zeges en dominantie over grote delen van de kalender, won de Vuelta nog niet.
Dat detail geeft de rivaliteit extra lading voor de Tour de France start in Barcelona. Vingegaard heeft Pogacar in een Grote Ronde niet meer direct geklopt sinds de Tour van 2023, en de Sloveen droeg de voorbije twee seizoenen de aura van dé dominante kracht. Italië gaf Vingegaard een resultaat dat Pogacar nog niet evenaarde: het volledige trio van Giro, Tour en Vuelta.
“Jonas heeft tegenslag en blessures gehad en is in de laatste Tours overschaduwd,” zei Stephens. “Daarom vond ik het belangrijk dat hij, op de Vuelta-zege voortbouwend, bleef winnen. We mogen het belang niet onderschatten dat hij nu in dit pantheon staat door alle Grote Rondes te winnen, en dat nog vóór Tadej.”
Vingegaards laatste dag in Rome was grotendeels ceremonieel tot Jonathan Milan de sprint won, maar de grotere prestatie stond al vast. Visma controleerde de Giro in de bergen, Sepp Kuss pakte de koninginnenrit, en Vingegaard maakte van bijna elke grote klimtest een nieuwe demonstratie van overmacht.
Tour de France-waarschuwing volgt op Giro-dominantie
De Giro plaatste Vingegaard ook weer centraal in de erfenisdiscussie. Zijn val in 2024 dwong hem te vechten voor een terugkeer naar het hoogste niveau, terwijl Pogacars daaropvolgende dominantie vragen opriep of het evenwicht in hun rivaliteit definitief verschoven was.
Stephens ziet de Giro als een krachtig antwoord. “Het lijkt misschien een detail en misschien slechts een kleine flex, maar Jonas, als iemand het nog moest horen, zit nu bij de groten,” zei hij. “En het constante bij die ploeg is dat ze Jonas hebben, en hij is een meedogenloze winnaar.”
Vingegaard was zichtbaar geëmotioneerd na het zekerstellen van de zege, zeker met zijn familie aanwezig in Rome. Het historische gewicht van de overwinning ging samen met het persoonlijke moment, waarin de Deen drie weken in het roze bekroonde door een set te voltooien die maar heel weinig renners ooit haalden. “Hij werd emotioneel met zijn kinderen erbij,” zei Stephens. “Hij heeft zojuist de Giro d’Italia gewonnen. Hij is zojuist een van de grootste wielrenners aller tijden geworden. Dat was hij al, maar dit toevoegen is een groot moment.”
De Tour wordt nu de volgende test van wat deze Giro heeft laten zien. Pogacar arriveert als regerend Tourwinnaar en als de renner aan wie Vingegaard zich nog direct moet spiegelen. Vingegaard komt met de Grand Tour Triple Crown compleet, opnieuw een dominante drie weken achter de rug, en met Stephens overtuigd dat de beste versie nog kan komen. “Hij moet even zitten, een week met zijn familie reflecteren,” voegde Stephens toe. “Maar hij staat er geweldig voor. En ik kan niet wachten tot ze in juli clashen.”
De volgende vergelijking volgt op de weg, niet in de studio. Vingegaard heeft via de Giro het momentum herwonnen, maar juli brengt Pogacar, de Tour de France en de rivaliteit die de top van de sport nog altijd bepaalt.