“Dit is een grote mijlpaal voor de sport” – Lizzie Deignan ziet het Britse debuut van de Tour de France Femmes als keerpunt voor de volgende generatie

Als de Tour de France voor vrouwen in 2027 naar Groot-Brittannië komt, is het geen doorsnee buitenlandse start. De koers landt in een land dat al eerder Tourkoorts beleefde, maar nu deelt de vrouwenwedstrijd hetzelfde grote podium.

De Tour de France Femmes avec Zwift start op vrijdag 30.07.2027 in Leeds, steekt de Pennines over naar Manchester, rijdt vervolgens door het Peak District naar Sheffield en sluit af met een slotrit in Londen. Het is de eerste keer dat de vrouwenwedstrijd in het Verenigd Koninkrijk opent, en dat gebeurt in dezelfde zomer als de Grand Départ voor de mannen op Britse bodem.

Voor Lizzie Deignan gaat dit veel verder dan routekaarten en finishlijnen. Zij ziet het als een moment dat kan bepalen van wie de wielersport de komende jaren is.

Tijdens de routepresentatie zei Deignan: “Koersen in de Tour de France Femmes avec Zwift is een van de hoogtepunten uit mijn carrière, en de vrouweneditie sterker zien worden is oprecht inspirerend.” Met het oog op 2027 vervolgde ze: “Weten dat zowel de mannen- als de vrouwenkoers hier in 2027 starten, en zeker dat de vrouwen over mijn thuiswegen in Yorkshire rijden, is echt bijzonder.” Voor Deignan ligt het gewicht vooral in wat daarna komt. Ze noemde het “een enorm moment voor de sport en een kans die talloze vrouwen en meisjes zal inspireren om op de fiets te stappen.”

Dit gaat niet alleen over het organiseren van een koers. Het gaat om zichtbaarheid. Jarenlang bestond de vrouwen-Tour in de schaduw van de mannenwedstrijd. Nu, met een start in Groot-Brittannië in dezelfde zomer als de mannen, krijgt ze een podium dat niet te negeren is.

Vanuit de organisatie wordt de Britse start neergezet als een intentieverklaring over de richting van de vrouwenkoers.

Marion Rousse, directeur van de Tour de France Femmes avec Zwift, zei: “Het Verenigd Koninkrijk heeft een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van het vrouwenwielrennen, met kampioenen als Lizzie Armitstead-Deignan.” Ze noemde Leeds “een sterke keuze, nauw verbonden met dit erfgoed en met het enthousiasme van een publiek dat de Tour kent en liefheeft.” Voor Rousse is het parcours meer dan fraai. Ze zei dat de etappes “duidelijk de ambitie van de koers weerspiegelen: het vrouwenwielrennen blijven laten groeien en volgende generaties inspireren.”

Die ambitie zit in de vorm van de drie dagen. De Pennines over in rit één, door het Peak District in rit twee en afsluiten met een showdag in Londen geeft de vrouwen-Tour een mix van hardheid, landschap en stedelijke spotlights. Het is ontworpen als een hoofdact, geen randprogramma.

Ook de Britse regering leunt zwaar op het idee dat het binnenhalen van de vrouwen-Tour draait om wie zich in de sport kan herkennen.

Minister van Sport Stephanie Peacock zei dat de routes “plekken bereiken waar weinig andere evenementen komen en mensen een extra reden geven om trots te zijn op waar ze wonen.” Ze sprak over mensen die renners zien passeren “door hun steden, over hun winkelstraten en misschien zelfs pal langs hun voordeur.” Voor Peacock brengen evenementen als de Tour de France “gemeenschappen samen, stimuleren ze lokale economieën en inspireren ze meer mensen om de voordelen van sport te ontdekken.”

Maar inspiratie telt alleen als ze mensen bereikt die zich nu nog niet aangesproken voelen door wielrennen. Daarom wegen Deignans woorden zwaar. Ze heeft het niet over kijkcijfers of toerisme. Ze doelt op meisjes die de koers zien en besluiten dat wielrennen ook hún wereld kan zijn.

In 2014 zag Groot-Brittannië wat de mannen-Tour met publiek en sfeer kan doen. In 2027 krijgt de vrouwen-Tour haar eigen moment in datzelfde licht. Voor Deignan is dat de reden dat dit niet zomaar een Grand Départ is. Het is een kans om mee te bepalen hoe de toekomst van de sport eruitziet.