DISCUSSIE – Tour Auverne-Rhône-Alpes, etappe 2 – Zijn er ongehoorde stemmen binnen UAE? Is dit de koers van de vluchters?

De Tour Auvergne-Rhône-Alpes 2026 ontwikkelt zich razendsnel tot een koers voor vluchtspecialisten. Eén dag nadat Alex Baudin de openingsetappe naar zijn hand zette, vochten de aanvallers op dag twee opnieuw om de zege. Ditmaal trok Anthon Charmig aan het langste eind na een beslissende versnelling op de slotklim richting Le Puy-en-Velay.

Baudin reed de hele dag veilig in het peloton en behield de leiding in het algemeen klassement. De Fransman blijft in het geel naarmate de koers de diepte ingaat.

Na een keiharde openingsetappe kregen de renners maandag opnieuw een pittige opdracht voorgeschoteld. Hoewel er minder hoogtemeters waren dan een dag eerder en de lange aankomsten bergop ontbraken, zorgden het golvende profiel en twee late beklimmingen ervoor dat de rit allesbehalve eenvoudig werd.

Het 237 km lange traject van Saint-Martin-le-Vinoux naar Le Puy-en-Velay bood kansen aan meerdere types renners. Puncheurs, opportunisten en sterke vluchters mochten rekenen op hun kansen, zeker met de laatste dertig kilometer vol lastig terrein.

De beslissende ontsnapping kreeg vorm op de aanloop naar de Col de Chatain, een klim van 7,9 kilometer aan 5,1%. Zes renners wisten al vroeg een gaatje te slaan: Anthon Charmig, Baptiste Veistroffer, Alex Diaz, Nadav Raisberg, Benjamin Thomas en Henri-François Renard-Haquin.

Hun poging oogde meteen veelbelovend, en de kopgroep werd nog sterker toen vier renners na diverse tegenaanvallen de sprong maakten. Raúl García Pierna, Vlad Van Mechelen, Jordan Jegat en Clément Braz Afonso completeerden de kopgroep van tien die uiteindelijk om de ritzege zou strijden.

In het peloton was er weinig haast. EF Education-EasyPost, dat klassementsleider Alex Baudin beschermde, controleerde zonder paniek en liet de voorsprong oplopen tot richting de zes minuten.

De zonnige start maakte plaats voor donkere wolken en regenbuien. De verslechterende omstandigheden temperden het tempo in de kopgroep echter niet. De samenwerking vooraan bleef lang uitstekend.

Met nog zeventig kilometer te gaan bedroeg de voorsprong nog altijd circa zes minuten en groeide het vertrouwen in de kopgroep. Ook in het peloton leek men te berusten dat de aanvallers het tot Le Puy-en-Velay zouden halen.

EF Education-EasyPost kreeg nauwelijks noemenswaardige hulp van concurrenten, maar de Amerikaanse ploeg sneed de achterstand toch langzaam aan. Op het juiste moment voerden Veistroffer en Braz Afonso de druk op met een versnelling voor de Côte de Baraques.

Op de Côte de Baraques moest Veistroffer uiteindelijk passen, terwijl Braz Afonso solo doorging. De Fransman kwam virtueel in het geel, met een marge op het peloton die ongeveer gelijk was aan zijn achterstand op Baudin in het klassement.

De jonge klimmer reed vastberaden en sloeg snel een gevaarlijk gat, maar achter hem bleef de koers springlevend. García Pierna en Van Mechelen organiseerden de achtervolging en sloten met iets meer dan vijfentwintig kilometer te gaan aan.

Even later veranderde de situatie opnieuw toen ook Charmig, Thomas, Jegat en Renard-Haquin terugkeerden. Zo trokken zeven renners samen de finale in.

Met het peloton op bijna vijf minuten zou de ritzege zeker uit de vlucht komen. Alle blikken gingen naar de laatste hindernis van de dag, de Côte de Saint-Vidal, twee kilometer aan gemiddeld 7,4%. Die slotklim gooide de kaarten volledig door elkaar.

Charmig plaatste de eerste serieuze demarrage op het steilste stuk. Braz Afonso en García Pierna probeerden te reageren, maar de Deen bleek duidelijk de sterkste. Hij kwam met een tweede, vernietigende aanval, waarop niemand nog antwoord had.

Boven op de klim had Charmig een overtuigende voorsprong, die hij op het vlakkere gedeelte meteen verder uitbouwde. Zijn trapezewerk sprak boekdelen, en bij het ingaan van de laatste vijf kilometer bedroeg het verschil al zo’n dertig seconden. Daarachter kwam de achtervolgende groep simpelweg wegen tekort.

De renner van Uno-X Mobility kwam in de slotkilometers nooit meer in de problemen en vierde in Le Puy-en-Velay na een van de beste ritten uit zijn profloopbaan. Het was zijn tweede profzege, en belangrijker nog, zijn eerste triomf op WorldTour-niveau.

Henri-François Renard-Haquin won de sprint om de tweede plaats vóór Vlad Van Mechelen, terwijl García Pierna na opnieuw een agressieve koers net naast het podium greep.

Ondertussen hielden de klassementsrenners zich opnieuw koest. Het peloton rolde enkele minuten later over de streep, ogenschijnlijk tevreden om energie te sparen voor de veel zwaardere gevechten later in de week.

Carlos Silva van CyclingUpToDate keerde terug naar het onderwerp João Almeida nadat de renner van UAE Team Emirates - XRG het vandaag lastig had in de etappe.

Gisteren stelde ik vragen over João Almeida, en vandaag kom ik erop terug. Nadat ik mijn visie had gedeeld, zei Almeida dat hij zich geen zorgen maakte om het klassement en dat zijn focus op de Vuelta a España lag. Maar laten we het scherp bekijken.

Is João naar de Tour Auvergne-Rhône-Alpes gekomen om simpelweg zijn vorm te testen? Hij zegt van wel, ik geloof dat niet. Kwam hij naar Frankrijk om te trainen en wedstrijdritme op te doen? Nee. Want als hij gisteren direct loste zodra het tempo op de klim iets omhoog ging, wat is dan het verschil tussen een trainingsblok thuis en hier koersen in Frankrijk? Als het doel wedstrijdritme was, dan is dit gewoon tijdverlies.

Vandaag, op de eerste gecategoriseerde klim van de dag, de Col de Chatain, moest hij opnieuw lossen. Het peloton had iets meer dan 25 kilometer afgelegd en hij had het al moeilijk. Natuurlijk kun je aanvoeren dat er iets aan de hand is. Niemand weet echt wat er gebeurde, we hoorden alleen dat enkele van zijn waardes buiten de norm lagen. Lichaam en geest hebben soms een reset nodig, ze moeten opnieuw balans vinden.

Maar hier komt UAE Team Emirates in beeld. Met de fysieke staat die de Portugees nu toont, hoe is het mogelijk dat ze hem voor deze koers selecteren? Dit is een zware, bergachtige wedstrijd, misschien wel een van de belangrijkste tests richting de Tour de France in juli.

Er zijn maar twee mogelijkheden: of UAE heeft onbekwame sportdirecteurs, of de medische en performance-staf, artsen, psychologen, voedingsdeskundigen en alle betrokkenen, hebben simpelweg geen stem in het team. Want als ik deel uitmaakte van de medische staf, had ik João nooit in deze omstandigheden laten terugkeren in competitie.

Op dit moment oogt hij als een sprinter die in de bergen moet overleven: zodra de weg omhoog gaat, moet hij lossen. En eerlijk gezegd, het is pijnlijk om hem zo te zien. Ik betwijfel zelfs of hij zich momenteel zelf nog comfortabel voelt op de fiets.

Rúben Silva van CyclingUpToDate genoot met volle teugen van de etappe en stond aan het einde met een brede glimlach.

Eerlijk gezegd was het een tamme dag. Ik ben fan van dit etappeprofiel: bijna 6 uur koers in heuvelachtig terrein, een dag waarop uithoudingsvermogen en tactiek even zwaar wegen als pure wattages.

We kregen uiteindelijk een interessante strijd om de zege, met één renner die duidelijk de sterkste was. Uno-X is een ploeg onder de absolute top en heeft in deze topkoersen een fraaie garde puncheurs voor ritzeges. Ze deden het succesvol in de Giro, nu ook in Auvergne; het is duidelijk dat ze in een sterke periode zitten.

Het was een machtszege. De manier waarop hij het gat vergrootte na de top maakte duidelijk dat zijn rivalen weinig kans maakten. Toch was het een dag met erg weinig ambitie in het peloton. Het motorbeeld achterin binnen de laatste 400 meter zie je zelden, en typeerde perfect hoe het peloton deze dag benaderde.

EF organiseerde een bescheiden achtervolging om het geel niet te verliezen, wat eenvoudig was met de groep vooraan, en… dat was het eigenlijk. Dit was een vluchtendag, iedereen wist het, en vooraf werd het openlijk gezegd. Het is dus de vraag waarom zoveel ploegen hun beste mannen niet mee stuurden, zeker in zo’n bescheiden groep vooraan.

Of, in zekere zin, waarom Red Bull - BORA, een ploeg vol etappejagers zonder klassementskopman, en met de nummers één en twee van het peloton, geen serieuze poging deed om voor de dagzege te gaan terwijl ze daar duidelijk kansen voor hadden.

Onze collega Jorge Borreguero van CiclismoAlDía analyseerde wat er op de Franse wegen gebeurde en zei:

Raúl García Pierna pakte dan wel niet de zege, hij was toch een van de uitblinkers van de dag en blijft de Spaanse fans volop redenen tot optimisme geven. Hij las de koers intelligent, sprong mee met de juiste bewegingen toen de kopgroep uit elkaar viel en bereikte het beslissende moment met reële winstkansen voor de etappe.

Dat gezegd zijnde, is het ook belangrijk de zaken in perspectief te plaatsen. De overmacht van Anthon Charmig op de laatste oplopende strook was onmiskenbaar. Hij won omdat hij simpelweg de sterkste was toen de koers om pure benen vroeg. In die zin was de uitslag volledig terecht en een perfecte afspiegeling van wat er op de weg gebeurde.

Anderzijds hoeft het gebrek aan aanvallen onder de klassementsfavorieten niet per se als een tegenvaller te worden gezien. Met zo’n lange etappe en een parcours dat, ondanks de opgestapelde moeilijkheid, geen echt beslissend terrein bood tussen de kandidaten voor de titel, was voorzichtigheid een logische aanpak. Seixas, Del Toro, Ayuso en de overige GC-hoopvollen begrepen dat de echte strijd nog moet komen.

De conclusie is dus tweedelig: Charmig pakt een prestigieuze zege die zijn reputatie als agressieve en opportunistische renner verder verstevigt, terwijl Movistar de etappe moreel versterkt verlaat ondanks het missen van de overwinning.

Soms vertelt de einduitslag niet het hele verhaal, en het verhaal van de Spaanse ploeg was dat van een team dat vastbesloten was om al van ver voor de winst te vechten. Ze slaagden niet, maar ze dwongen op z’n minst iedereen om hen op de weg te kloppen.

De etappe zelf weerspiegelde een opmerkelijke tactische passiviteit in het peloton, met ploegen die zich ogenschijnlijk neerlegden bij een vluchtzege, terwijl Anthon Charmig in de finale ontegensprekelijk de sterkste bleek. Renners als Raúl García Pierna en Movistar kwamen met eer uit de strijd door hun agressieve koers, maar het bredere gespreksonderwerp van de dag bleef Almeida’s zorgwekkende vorm en de lastige balans die UAE nu moet vinden tussen herstel, voorbereiding en het beschermen van een van hun belangrijkste Grote Ronde-kopmannen in aanloop naar de tweede seizoenshelft.