“Die INEOS-renner reed geen meter op kop” – Florian Vermeersch blijft gefrustreerd achter terwijl Andrew August op dramatische wijze de zege in de Volta a la Comunitat Valenciana pakt

Wat een beslissende ritzege had kunnen worden, eindigde in frustratie voor Florian Vermeersch in de Volta a Comunitat Valenciana, nadat een dramatische finale in rit 3 de winst in de laatste meters deed wegglijden.

Vermeersch was de architect van de beslissende demarrage, zo’n twintig kilometer voor de streep, waarmee hij na een lange, aanvallende koers eindelijk een scheur forceerde. Samen met Jonathan Vervenne, Adne Holter en Andrew August reed de Belg weg terwijl het peloton aarzelde en bleef rekenen op een sprint.

Het parcours speelde de vluchters in de kaart. Een snelle, grotendeels dalende aanloop naar de finish maakte het lastig voor de groep om een perfecte achtervolging te organiseren, zelfs toen ploegen begonnen te voelen dat de rit wegglipte.

De vier koplopers werkten net genoeg samen om een kleine voorsprong te houden, maar de samenwerking was verre van gelijk verdeeld.

Tegenover VTM Nieuws na de finish verborg Vermeersch zijn ontgoocheling over de ontknoping niet.

“Om het cru te zeggen: ik steek met een klotegevoel de meet over,” zei hij. “Die INEOS-renner draaide geen meter mee, maar wint wel. Dat is hun tactiek, en ik snap het als hun sprinter nog in de achtervolgende groep zit. Maar het blijft zuur, want eerst gingen we vol door met twee, en daarna met drie, om weg te blijven. Als dan degene die de hele tijd gelost heeft toch wint, steekt dat een beetje. Maar dat is koers, en daar zal ik mee moeten leren leven.”

Hij doelde op de keuze van August om in de kopgroep niet over te nemen terwijl Ben Turner achteraan een mogelijke sprintkaart was voor INEOS Grenadiers. Tactisch verdedigbaar, maar het liet de hardst werkenden kwetsbaar toen de sprint werd ingezet.

In de laatste rechte lijn was de spanning voelbaar. Vervenne zette vroeg aan om te verrassen, maar zijn move stokte net op tijd voor August om er met de beste punch overheen te komen.

“Jonathan ging van ver, maar hij stopte net iets te vroeg met trappen, waardoor de snelheid eruit ging,” legde Vermeersch uit. “Dan kwamen ze van achter heel snel. Ik werd ingelopen op snelheid en verloor mijn momentum. Maar ik had ook niet veel meer over, omdat ik het meeste werk heb gedaan om weg te geraken.”

Vermeersch werd derde, met weinig tijd om het te laten bezinken voor de frustratie toesloeg. “Ik ben tevreden met mijn gevoel,” voegde hij toe. “Maar het is een gemiste kans.”

Voor Vermeersch bevestigde de rit zowel zijn vorm als de kleine marges die op dit niveau beslissen. Hij had de benen om de winnende move te forceren en het instinct om vroeg te gaan, maar niet de laatste sprint na zoveel werk op kop.

De zege ging uiteindelijk naar Andrew August, voor wie het moment een heel andere lading had. Voor Vermeersch draaide rit 3 om hoe dicht hij bij de beloning kwam met agressieve koers, en hoe snel die kans wegglipte.