“De voorbije twee jaar heb ik alleen maar geworsteld” – Vingegaard over lange weg terug: dominantie begin 2026 toont dat topvorm nabij is

De overtuigende seizoensstart van 2026 van Jonas Vingegaard roept een bekende vraag op. Niet of hij weer kan winnen, maar of hij eindelijk terugkeert naar het niveau van vóór zijn carrièrebedreigende val in de Itzulia Basque Country in 2024.

De Deen pakte al de eindzege in Parijs-Nice en volgde dat op met opnieuw een beheerste en autoritaire prestatie in de Volta a Catalunya. In beide koersen won hij niet alleen, hij bepaalde het koersverloop. Herhaalde aanvallen van rivalen, vooral van Red Bull - BORA - hansgrohe in Catalonië, kregen hem niet los, terwijl zijn eigen versnellingen op de beslissende klimmen het verschil maakten.

Toch presenteert Vingegaard dit ondanks die uitslagen niet als een terugkeer naar zijn absolute top. Tegenover TV2 na het veiligstellen van de eindzege in Catalonië gaf hij toe: “De voorbije twee jaar heb ik alleen maar geworsteld.”

Het is een nuchtere analyse van een periode die op papier nog altijd grote zeges en podiumplaatsen bevatte, maar intern werd bepaald door een lang herstelproces. “Ik heb het gevoel dat ik de laatste twee jaar heb gevochten om terug te keren naar dat niveau – en in zekere zin naar de Jonas die ik was vóór mijn val,” zei hij. “Ik heb het idee, zonder het echt door te hebben gehad, dat het meer impact heeft gehad dan ik dacht.”

De betekenis van die woorden zit in wat erop volgt. Voor het eerst sinds die val heeft Vingegaard nu het gevoel dat hij weer dat oude niveau haalt. “Nu ben ik terug op dat niveau en kan ik het misschien weer wat meer gaan genieten.”

Dat gevoel van bevrijding was zichtbaar in zijn koershouding. In Catalonië reed hij niet behoudend om een positie te verdedigen. Hij reageerde direct op moves, koos zijn momenten en, waar nodig, maakte hij zelf de klus af. Zelfs aanhoudende druk van meerdere renners legde geen zwakte bloot.

Maar de meest veelzeggende zin kijkt eerder vooruit dan achterom. “Ik voel me in goede vorm – nog niet op mijn absolute best, maar we hebben met de ploeg een plan gemaakt om gedurende het jaar stap voor stap beter te worden. Dus ik ben behoorlijk zeker dat er nog meer in het vat zit.”

Dat detail zet zijn dominantie in het vroege seizoen in een ander licht. Deze prestaties worden niet als piekvorm gepresenteerd. Ze maken deel uit van een opbouw.

Die opgaande lijn heeft duidelijke gevolgen voor de komende maanden. De Giro d’Italia doemt op als nieuw doel, terwijl de Tour de France het ultieme ijkpunt blijft, met een hernieuwd duel met Tadej Pogacar in het vooruitzicht.

Als Vingegaard nu al koersen als Parijs-Nice en de Volta a Catalunya kan controleren en winnen zonder dat hij zichzelf op zijn beste niveau acht, is de trend moeilijk te negeren.

Twee jaar lang draaide alles om de vraag of hij kon terugkeren. Nu is die fase, naar eigen zeggen, mogelijk afgerond. De volgende stap is geen herstel, maar verbetering. En als zijn eigen inschatting klopt, is het niveau dat hij dit seizoen tot dusver toont pas het begin.