Team Visma | Lease a Bike reisde naar Australië met als hoofdmissie
Matthew Brennan naar een ritzege te loodsen. Na drie gemiste kansen in de sprints leek dat er niet van te komen;
maar op de slotdag lukte het in misschien wel de lastigste sprint.
“Het was behoorlijk chaotisch, met veel beweging in het peloton. Maar de ploeg deed het echt uitstekend, en ik ben heel blij dat ik het kon afmaken,” zei de Brit na afloop, geciteerd door Domestique. De Nederlandse ploeg hoefde dit keer overdag minder te investeren in de achtervolging en had in de laatste 2 kilometer de juiste ondersteuning rondom Brennan, precies wanneer het erop aankwam.
De Brit worstelde eerder met positie kiezen in de twee vlakke sprints, terwijl hij op Willunga bij de aankomst bergop de benen leek te missen. Vandaag was dat anders: op de licht oplopende finish in Stirling hield hij stand voorin en, nadat hij de vroege sprint van Brady Gilmore pareerde, ging hij erover en snelde naar de zege.
“De voorbije week verliep niet altijd zoals gehoopt, en resultaten waren schaars. Maar als team hebben we elke dag hard gewerkt en in elke rit 100 procent gegeven. Dat vandaag beloond zien worden is echt bijzonder,” erkent hij. Nu hij zijn vorm bevestigt, geldt hij volgende week als een uitgesproken kanshebber voor de Cadel Evans Great Ocean Road Race.
Toch ziet hij dit vooral als een opstap naar de klassiekers. “Deze overwinning geeft me veel vertrouwen voor de koersen die in het voorjaar komen. Het was een leerzame week, met ups en downs. Maar vandaag deden we alles wat nodig was, en dat geeft me veel vertrouwen.”
Gedoe met een kangoeroe
Brennan ging zelf niet tegen de grond, maar meerdere renners, onder wie ploeggenoot Menno Huising, kwamen ten val toen twee kangoeroes tijdens de etappe het peloton in sprongen. Een uitzonderlijk moment dat de Brit zal bijblijven.
“Ik weet nog dat ik naar rechts keek en een groot beest zag en dacht: ‘Jij hoort hier niet te zijn’,” grapte hij. “Twee kangoeroes die de weg oversteken kun je echt niet voorspellen. Ik hoop dat iedereen oké is, want dat is het belangrijkste.”
“Ze waren behoorlijk groot. Alle Aussie-jongens zeggen dat ze in paren komen, en ineens springt die tweede zó het peloton in.”