“Waarom zou je je nieuwe nummer twee zuurstof geven” – Kon Tadej Pogacar Remco Evenepoel op Plateau de Solaison echt niet kloppen?

In de maandagaflevering van de CyclingUpToDate Podcast bespraken Rúben Silva en Gavin Quinn Tadej Pogacars dominantie in de Tour de France en etappe 15, waarin Remco Evenepoel de gele trui klopte op de Plateau de Solaison. Maar schuilt er meer achter deze zege dan op het eerste gezicht lijkt?

In etappe 10 vergrootte Pogacar meteen zijn voorsprong op Jonas Vingegaard in Le Lioran, met een explosieve aanval in een heuvelachtige finale. “Vanuit Pogacars perspectief was het een soort psychologische herinnering, denk ik, dat hij nog steeds de baas is in deze koers,” stelde Gavin Quinn.

Rúben Silva wees op de constante vorm van de klassementsrenners, indrukwekkend gezien het tempo sinds dag één op de limiet ligt: “Het is ongelooflijk hoe je naar de Tour kijkt met de bril van vandaag, en deze renners hebben geen slechte dagen. Dat is opmerkelijk, zeker gezien hoe zwaar de Tour is geweest.”

“Het is makkelijk te vergeten dat de hitte ongelooflijk is geweest tijdens de hele koers. Het is makkelijk te vergeten dat we een week geleden nog bespraken of etappes ingekort of geneutraliseerd moesten worden vanwege de hitte, en deze renners reden er gewoon doorheen.”

“Ze bleven op hun best presteren. Het toont echt hoe voeding en heat training zijn verbeterd, want als je dit scenario 10-15 jaar geleden plaatst, denk ik dat de uitslagen heel anders waren geweest.”

In etappe 14 herhaalde Pogacar zijn triomf met winst in Le Markstein. “Tadej Pogacar zei dat hij zijn aanval weer iets uitstelde vanwege Del Toro. Toen hij ging, vloog hij weg. En dan, zoals zo vaak, zodra de klim eindigde en we op vlakke wegen kwamen, waar de logica zegt dat je misschien tijd verliest op de achtervolgende groep… nee, hij liep juist uit.”

“Die uithouding, die weerstand, maakt Pogacar in mijn ogen niet letterlijk onklopbaar, maar zijn pantser is ongelooflijk. En hoe harder je de koers maakt, hoe beter het hem lijkt te liggen, een nachtmerrie voor de concurrentie. Want dat beperkt zo erg wat je kunt doen…”

In etappe 15 viel Jonas Vingegaard uit na een valpartij en op de klim naar Plateau de Solaison pakte Remco Evenepoel de etappezege vóór Tadej Pogacar, nadat de gele trui het tempo op de slotklim had opgedreven. Onze twee redacteuren verschilden van mening of Pogacar de benen had om de etappe te winnen in de eindsprint tegen de olympisch kampioen.

Rúben Silva gelooft dat de etappe Pogacar had kunnen toebehoren als hij dat had gewild: “Het voelde meer alsof hij Evenepoel hier wat gunde. Hij heeft al vier etappes gewonnen, het klassement zit op slot, hij hielp Del Toro richting het podium… Hij zou er misschien een beetje bij gebaat zijn als Evenepoel de etappe pakt en niet gek doet in de laatste week.”

“Evenepoel heeft zijn etappezege, hij staat tweede in het klassement, hij gaat defensief koersen… En ineens hoeft Pogacar zich minder zorgen te maken over wat, per saldo, vanaf nu zijn belangrijkste rivaal is.” Tegelijk prees hij de Belg: “Voor Evenepoel is het verdiend. Zijn klimniveau was echt, echt hoog, ongelooflijk hoog. Kijk je naar de watts per kilo, ik geloof 6,85 W/kg gedurende 32 minuten… Hij vliegt. Hij is echt aan het vliegen. Dat stemt me blij.”

“Net zoals hij in dit interview na de etappe zat, zijn er veel mensen die twijfelen aan hem en zijn klimcapaciteiten. Hij kan het. Hij is niet de natuurlijke klimmer zoals Pogacar en Vingegaard die het het hele jaar op topniveau kunnen, hij komt sneller aan. Hij is een renner die heel goed gedijt bij die kortere inspanningen bergop. Dat zagen we vroeg in het seizoen.”

“Als hij een Grote Ronde in perfecte omstandigheden voorbereidt, en dat zag je in 2024, dan is deze renner een absolute topklimmer. Hij blijft alles wat hij al is, maar hij is óók een wereldklasse klimmer. Het voelde verdiend.”

Gavin Quinn voerde aan dat Pogacar in de eindsprint echt niet de benen had om langs Evenepoel te komen: “Dit is geen klim waarop Pogacar wat speelt en lol maakt, dit is nog steeds Pogacar die hard werkt. Dus in een eindsprint… 6,8 watt per kilo gedurende 30 minuten zijn cijfers die ook indruk maken als je ze ziet bij een solo van Tadej Pogacar. Laten we hem niet neerzetten als een onbreekbare superrenner.”

“Hij is nog steeds mens. Dus ik denk niet dat Tadej Pogacar bewust of gewillig een etappe cadeau doet aan een renner die geen ploeggenoot is. Waarom zou je? Waarom zou je zuurstof geven aan je nieuwe nummer twee, een renner die vóór je wint en nu tweede staat en zegt: ik ben de nummer twee en ik kijk omhoog. Hij kijkt niet meer omhoog naar Jonas Vingegaard. Hij kijkt omhoog naar jou. Waarom zou je dat enige zuurstof geven? Want we weten dat UAE dit niet doet. Ze geven geen zuurstof. Ze doen geen concessies aan wie dan ook, zeker niet aan Visma.”

“Misschien onderschat hij zijn klimcapaciteiten. Ik weet het niet, maar ik zou Remco Evenepoel niets geven. Als ik de benen had, zou ik dit niet aan Remco Evenepoel schenken.”

Rúben Silva wierp ook op dat dit misschien een overgangsmoment is, dat later gezien kan worden als het begin van een periode waarin Pogacar bergop geklopt wordt: “We zijn zo gewend hem te zien winnen, zeker in een uphill sprint, dat je er bijna naar kijkt en het onwennig voelt. Alsof er iets niet klopt.”

“Het verstoort de koers. Ik denk niet dat het dat direct heeft gedaan, maar als je een renner, de gele trui, zijn slaap rechtstreeks beïnvloedt, hem vier uur slaap gunt vóór een van de koninginnekoningen van de koers, tussen bergetappes in…” aldus Rúben Silva, die betoogt dat dit bij de meeste renners grote impact zou hebben.

Bovendien hadden UAE en Visma volgens hem zeer gegronde redenen om te klagen. “Als je deel uitmaakt van de ploegstaf, en je ploeg verplaatst tientallen renners en staf door heel Frankrijk, en plant de koers tot in de kleinste details…”

“Maar uiteindelijk hoort het bij de sport, en is het een noodzakelijk kwaad, laten we zeggen, want ja, geloofwaardigheid is alles. Als we dat niet hebben en we vertrouwen de antidopingautoriteiten niet, dan gaan we elke prestatie in twijfel trekken. Het is uiteindelijk goed om te zien dat ze dit zeer serieus nemen, en ook heel strikt.”