ANALYSE: Tadej Pogacars vijf grootste rivalen bij Strade Bianche 2026

Het voelt bijna zinloos om de vraag te stellen. Wanneer Tadej Pogacar aan de start staat van Strade Bianche, schrijft het script zich meestal vanzelf.

De Sloveen won het Toscaanse topevenement al drie keer en start opnieuw als de torenhoge favoriet. Eerlijk gezegd zou het een verrassing zijn als hij zaterdagmiddag niet met de armen in de lucht staat op de Piazza del Campo in Siena. Het is al zeldzaam dat Pogacar een eendagskoers verliest. Nog zeldzamer wanneer Mathieu van der Poel niet meedoet. En nederlagen bij zijn seizoensdebuut passen al helemaal niet in het patroon.

Strade Bianche heeft misschien niet de historie van een Monument, maar qua prestige, spektakel en ambities van renners staat het inmiddels net onder dat niveau. Voor veel fans is dit de echte start van de lente.

Toch zijn er, zelfs in een koers die vaak naar Pogacars wil plooit, renners die hem kunnen testen. Dit zijn vijf namen die Strade Bianche 2026 ongemakkelijk kunnen maken voor de dominante kracht van het peloton.

De Amerikaan van Team Visma | Lease a Bike komt scherp aan de start na een indrukwekkende Franse campagne. Hij werd vierde in de Faun Ardeche Classic, als renner die het langst standhield achter een vliegende Paul Seixas, en pakte daarna de tweede plek in de Faun Drome Classic, alleen in een tweestrijd geklopt door Romain Gregoire.

Jorgenson is traditiegetrouw vroeg in het seizoen in vorm en floreert in veeleisend terrein. Hoewel verwacht wordt dat hij Wout van Aert ondersteunt, maken zijn motor en koersinzicht hem tot een gevaarlijke troef. Een agressieve vroege aanval op het sterrato zou niet misstaan.

Ben Healy’s vroege seizoen was stiller dan dat van Jorgenson, zonder uitschieters in de recente Franse klassiekers. Toch ligt Strade Bianche hem uitstekend.

De Ier werd vorig jaar vierde en de explosieve gravelstroken spelen zijn kwaliteiten in de kaart. Met Tim Wellens, die hem in 2025 van het podium hield, afwezig door blessure, is een top-drie realistisch.

Voor winst is waarschijnlijk iets uitzonderlijks nodig, vermoedelijk een vroege aanval die overeind blijft ondanks de kracht van UAE Team Emirates. Dat is veel gevraagd, maar Healy is nooit bang geweest voor grote risico’s.

Als iemand Pogacar op gravel kan evenaren, is het Tom Pidcock. De Brit greep zijn kans in 2023 bij afwezigheid van Pogacar en won, en in 2025 was hij de enige die, zij het tijdelijk, het tempo van de Sloveen kon volgen.

Pidcocks stuurkunst, punch en koersinzicht maken hem hier tot een logische kanshebber. Als de vraag was wie het meest waarschijnlijk tweede wordt, was hij een voor de hand liggend antwoord. Om te winnen heeft hij waarschijnlijk ofwel een zeldzame mindere dag van Pogacar nodig, of een portie koersgeluk. Hoe dan ook, reken erop dat hij erbij is wanneer de beslissende aanvallen vliegen.

Isaac del Toro’s gravelreferenties waren zichtbaar in de Giro d'Italia 2025 en opnieuw in dienst van Pogacar in deze koers vorig jaar. De Mexicaan liet zien dat hij de chaos en positiebattles die Strade Bianche kenmerken, aankan.

Realistisch gezien loopt zijn winstkans via een scenario waarin hij diep in de finale naast zijn kopman zit en profiteert van ploegentactiek. Zijn sterke niveau in de UAE Tour onderstreept dat hij klaar is voor een groot optreden.

Hij toonde al eerder bereidheid om zich op het grootste podium op te offeren voor Pogacar, met name op het World Championships in Kigali. Als hij zijn allerbeste benen naar Toscane brengt, kan hij meer zijn dan alleen een helper.

Wout van Aert blijft op papier de meest geloofwaardige bedreiging. Zijn erelijst hier spreekt boekdelen: één zege, twee derde plaatsen en een vierde in vier starts vóór 2021. Weinig renners combineren kracht, uithoudingsvermogen en techniek op gravel zoals de Belg.

Hij draagt ook een psychologisch merkteken mee. In de slotetappe van de Tour de France vorig jaar was hij de renner die Pogacar wist te overklassen. Context telt, maar hem überhaupt kloppen is een statement.

De vraag is de conditie. Valpartijen en ziekte hebben zijn voorbereiding verstoord en het is onduidelijk of hij tijdig topvorm haalt. Als dat lukt, kan Strade Bianche 2026 veel minder voorspelbaar worden dan het nu lijkt.