“Als ik Tadej Pogacar in de klassiekers wil kloppen, moet ik iets anders doen” - Mathieu van der Poel heeft aan zijn vader laten doorschemeren wat de volgende stap is

Mathieu van der Poel heeft nu acht wereldtitels bij de mannen elite in het veldrijden, meer dan welke renner ook in de geschiedenis. Hij schreef geschiedenis in Hulst en mogelijk laat hij het veldrijden binnenkort (gedeeltelijk) achter zich om in de klassiekers verder te groeien en Tadej Pogacar nog steviger partij te bieden.

Na de zege in Hulst reageerde Adrie van der Poel, die zijn zoon voor de vierde keer op rij wereldkampioen zag worden. In Hulst, op een technisch parcours waar niemand de renner van Alpecin - Premier Tech echt kon bedreigen.

“Je kunt niet zomaar voor lief nemen wat deze generatie doet. Voor mij blijft het heel bijzonder. Hij heeft er ook ongelooflijk hard voor gewerkt. Het is indrukwekkend dat hij het steeds weer kan,” zei Adrie tegen Wielerflits.

Het was opnieuw een vlekkeloos seizoen, het tweede op rij zonder nederlaag gedurende de hele winter, begonnen medio december en afgesloten met winst op het WK. Onderweg won hij ook de World Cup ondanks het missen van meerdere manches, en hij verbrak Sven Nys’ record voor aantal World Cup-overwinningen.

In deze discipline valt er eigenlijk niets meer te winnen, afgezien van het aanscherpen van zijn huidige records. “De zeges van de voorbije jaren hebben rust gebracht; hij panikeert minder snel, wordt minder snel nerveus. Dat is een van de grootste voordelen.”

Er is veel gezegd over het mogelijk overslaan van een veldritwinter volgend seizoen, nu een reële optie sinds hij in Hulst won en die ruimte heeft. Adrie geeft interessante inkijk:

“Hij zei: ‘als ik Tadej Pogacar in de klassiekers wil verslaan, moet ik iets anders doen’. Als je dat niet doet, staat de concurrentie ook niet stil. Dat geldt zowel op de weg als in het veld.”

De Nederlander zegt ook dat Van der Poel deze winter niet altijd op zijn top was. “Hijzelf zou zeggen dat hij geen perfecte winter heeft gedraaid. Het liep volgens plan, hij won overal en was hier heel goed. Maar ik hoorde hem af en toe klagen dat het niet zo gemakkelijk ging als vorig jaar. Als je vraagt om niet vanaf het begin op topniveau te zijn, moet je accepteren dat je wekelijks beter wordt.”

Er bestonden echter weinig twijfels dat hij het WK zou winnen, barring pech, na wat hij liet zien in het slotweekend van de World Cup, precies zeven dagen voor het wereldkampioenschap.

“Zeker na zijn tweede trainingskamp in Benidorm ging het heel goed. De World Cup in Maasmechelen was minder, maar dat kwam ook door twee lekke banden die hem uit zijn ritme haalden. Hij zei zelf dat de cross van afgelopen zondag in Hoogerheide zijn beste was, en ik denk dat iedereen dat zag.” In Hulst had hij misschien niet zijn allerbeste benen, maar dat was ook niet nodig.

Nu volgt een korte skitrip, daarna keert hij terug naar Spanje om zich voor te bereiden op het voorjaar, met opnieuw Milano-Sanremo, de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix op het programma.

“Opnieuw winnen hangt af van zijn niveau. Zijn drang om elke keer op zijn best te zijn, onbezorgd de winter doorkomen en zijn voorbereiding op de klassiekers. Dan hoop je dat hij weer een stap heeft gezet en ook in die koersen op zijn top is. Zijn honger is nog niet gestild,” besloot hij.