“Aanpassen of ten onder gaan” – Jai Hindley won eerder de Giro, maar heeft nu een hoger niveau nodig om überhaupt mee te doen om de winst

De afgelopen jaren is het niveau in het profpeloton aanzienlijk gestegen. Daarover is opvallend veel eensgezindheid. Technologie en voeding zijn sterk geëvolueerd en laten renners sneller koersen dan ooit. Elk jaar moeten renners zich aanpassen aan de nieuwe ‘spelregels’. Zo won Jai Hindley iets meer dan drie jaar geleden nog de Giro d’Italia, maar hij weet dat hij zijn voorbereiding steeds moet blijven bijsturen om op zijn manier in de buurt van de top te blijven.

“Het zijn niet alleen de Grote Ronden die bruter zijn geworden, het is alles. Elke koers is harder dan de vorige. Zoals LeMond zei: ‘het wordt nooit makkelijker, je gaat alleen sneller’. Zo voelt het echt – je merkt dat de sport razendsnel evolueert,” zegt Hindley tegenover Cyclingnews. “De koersen worden steeds sneller, en het wordt zeker niet eenvoudiger. Dus aanpassen of verzuipen, eigenlijk.”

De meeste renners lijken het daarmee eens, en er zijn ook prestatiecijfers die dat staven. Klimrecords sneuvelen voortdurend, en gemiddelde snelheden stijgen in complete wedstrijden – niet alleen in de bergen. Hindley zag de evolutie van vóór corona, naar direct erna toen hij zijn grootste zege boekte door de Corsa Rosa 2022 te winnen, tot nu, waar zelfs knechten en renners met kleinere rollen bij topploegen vergelijkbare extreme trainings- en voedingsregimes volgen als de kopmannen.

“Je moet in de sleutelpassages volledig gefocust zijn. Het is enorm veranderd. Ik denk dat carrières ook minder lang zullen zijn, waarschijnlijk acht tot negen jaar,” zegt hij, omdat de toenemende belasting sneller zijn tol eist. “Ik verwacht niet dat jongens dit tempo en deze levensstijl 10 tot 15 jaar volhouden zoals vroeger.” Alleen dit jaar stopten al zeven mannelijke World Tour-renners onder de 30, onder wie succesvolle renners als Ide Schelling en Lars Boven, die binnen hun ploegen een grote rol speelden. Het laat zien dat zelfs succes niet altijd genoeg is om een carrière te dragen.

“Iedereen doet alles tot het absolute uiterste en ja, het is een behoorlijk meedogenloze sport. Maar als je mee wilt doen en voorin wilt zitten, dan moet je op je absolute best zijn en geen procent minder, anders ben je er niet bij. Zoals ik zei: of je past je aan en doet alles wat kan, of je blijft achter in het stof.” Blessures of valpartijen vertragen dat proces vaak en laten een renner stilstaan, terwijl de rest van het peloton vooruitgaat. Dat lijkt nu zwaarder te wegen dan ooit.

“Ik denk dat het niveau hetzelfde had kunnen zijn, zo niet nog hoger. Het niveau gaat gewoon door het dak. Sinds COVID-19 zie je het misschien nog duidelijker,” vervolgt de Australiër. “De evolutie van de sport ging waarschijnlijk al die kant op, maar COVID-19 is daar echt een versneller voor geweest. We zitten ook in een bijzonder tijdperk van het wielrennen.”

Toch blijft hij gemotiveerd om te presteren en te blijven evolueren. Deel uitmaken van een ploeg die sterk is gegroeid, en waar nu ook Remco Evenepoel rijdt, helpt daarbij: “Als je pessimistisch bent, denk je: ‘oh, fuck, er zijn nu zoveel toppers, ik krijg geen kans’. Of je denkt: ‘oké, al die gasten zijn aan boord, nu moet ik echt mijn niveau opschroeven en zo constant mogelijk zijn’. Ik ben best optimistisch.”

Hindley krijgt de kans om Red Bull - BORA - hansgrohe te leiden naast Giulio Pellizzari, nadat de twee vorig jaar succesvol samenwerkten in de Vuelta a España. Een mooie gelegenheid, zeker in een team met Remco Evenepoel, Florian Lipowitz en Primoz Roglic in de selectie.

“Eerlijk gezegd had ik echt weer een goed resultaat in een Grote Ronde nodig. Het was even geleden dat ik echt iets had neergezet, misschien sinds 2023 – de Tour in 24 was lastig, en ik ben natuurlijk uit de Giro van 25 gecrasht. Dus voor mij persoonlijk was dit echt nodig,” geeft hij toe.

Hij won geen rit, maar toonde opnieuw zijn topniveau, met veel regelmaat, tot en met Bola de Mundo waar de koers officieus beslist werd. “Het was echt fijn om weer voorin een Grote Ronde mee te doen, en behoorlijk competitief te zijn, vooral in de laatste week. Ik heb daar heel veel uitgehaald, laten we zeggen, en ik denk dat er nog meer in het vat zit.”

Maar in een peloton met klimmers als Tadej Pogacar en Jonas Vingegaard is het lastig om op dit moment meer te ambiëren in Hindleys carrière. Een podium in een Grote Ronde zou al een grote kraal zijn. “Als ik kijk naar de jongens die de meeste koersen winnen, dan heb je nu misschien wel een van de beste renners aller tijden als de nummer één. Wil je met hem wedijveren, dan moet je ook op je absolute best zijn. Het is opmerkelijk – we nemen soms voor lief hoe indrukwekkend sommige van die gasten zijn.”

Toch is hij tevreden met zijn plaats in het peloton en wil hij daarvan blijven profiteren. “Oké, soms denk je: ‘godverdomme, waar ben ik mee bezig?’ Maar uiteindelijk is je aller-, allerslechtste dag op de fiets nog altijd beter dan je beste dag op kantoor, 100%. Het is een geweldige sport. Ze vraagt veel, maar geeft je ook veel terug. Voor mij heeft ze veel betekend in mijn leven. Ik heb dus veel liefde voor het wielrennen,” besluit hij.