“Vroeg of laat zal Thibau Nys een programma rijden zoals Van der Poel en Van Aert” – Belgisch kampioen staat op het punt af te stappen van een volledige veldritwinter

Thibau Nys bouwt aan een loopbaan die zich niet laat opsluiten in één seizoen of één discipline. Terwijl hij nog altijd vol in een nieuw elitedeelname veldritcampagne zit, wordt de lange termijn rondom hem al hertekend.

Niet alleen rond modder en lint, maar rond wat hij kan worden zodra zijn weambitie het primaat over zijn jaar krijgt.

Over die toekomst wordt binnen Lidl-Trek openlijk gesproken. Sportdirecteur Maxime Monfort zette de koers uit in gesprek met Sudinfo en zei: “Vroeg of laat zal Thibau een kalender aannemen zoals Mathieu van der Poel en Wout van Aert.”

Die vergelijking draait niet om stijl kopiëren, maar om structuur. Van der Poel en Van Aert rijden veldritten omdat zij daarvoor kiezen, niet omdat hun hele seizoen ervan afhangt. Hun winters worden gevormd door hun wegdoelen, niet andersom. Lidl-Trek ziet Nys naar diezelfde categorie opschuiven.

Nys wordt niet benaderd als een winterspecialist die af en toe op de weg langskomt. Zijn wegresultaten tonen al dat hij thuishoort in selectieve eendagskoersen en zware ritten. Explosieve versnelling, punch op korte beklimmingen en comfort in chaotische koerssituaties komen uit het veldrijden, maar worden steeds vaker op asfalt verzilverd.

Het probleem is niet kunde. Het is tijd.

Monfort legde uit dat Nys in de toekomst zijn veldritseizoen vermoedelijk later zal openen: “Hij zal pas in december terugkeren naar het veldrijden, omdat een volledige winter hem te veel kost op de weg.” Die ene zin verklaart de volledige strategie. Een volle crosswinter betekent onophoudelijk koersen van herfst tot nieuwjaar. Dat beperkt duurwerk, herstel en groei voor de weg. Als Nys zijn plafond buiten de winter wil bereiken, moet er ergens ruimte worden gemaakt.

Dit is geen afwijzing van het veldrijden. Het is een herpositionering ervan. Cross wordt een gekozen wapen, niet de basis van het jaar.

De planning wordt niet opgelegd. Monfort zei dat het proces samen met de mensen dicht bij Nys wordt opgebouwd en voegde toe: “De samenwerking is eenvoudig,” doelend op het samenwerken met zijn vader.

Wat deze verschuiving logisch maakt, is dat Nys nu al koerst als iemand die meer dan één discipline beheerst. Hij oogt niet als een crosser die overleeft op de weg. Hij oogt als een renner die finales kan beslissen, niet alleen volgen.

Daarmee valt hij vanzelf in dezelfde brede categorie als Van der Poel en Van Aert. Niet omdat hij als een van hen koerst, maar omdat zijn carrière rond hetzelfde idee wordt ontworpen. Overal gevaarlijk zijn, maar het jaar zo inrichten dat de grootste podia voorrang krijgen.

Voor Lidl-Trek betekent dat dat het wegseizoen de ruggengraat van zijn kalender wordt, met veldrijden eromheen gepland in plaats van eroverheen.

Die toekomst wordt vormgegeven met het besef dat de weg Nys niet altijd gunstig gezind was. Zijn afgelopen wegseizoen, inclusief de Tour de France, was zwaar. Monfort erkende dat, maar voegde toe: “Maar er zijn verzachtende omstandigheden.”

Hij wees op de ziekte die Nys trof tegen het einde van de Baloise Belgium Tour en zijn Tour-voorbereiding verstoorde. Vervolgens kwam er een val in de openingsrit. Die reeks dwong hem vorm na te jagen in plaats van die op te bouwen.

Monforts eindconclusie was helder: “Maar dit alles heeft hem veel geleerd.”

Die lessen tellen als Nys de sprong wil maken van uitblinken in de winter naar het hele jaar door echt gevaarlijk zijn. De richting is nu duidelijk. Hij hoeft het veldrijden niet op te geven. Hij moet voorkomen dat het allesbepalend blijft.