“Ik was vandaag een van de betere renners” – Tibor del Grosso doet het stempel ‘de volgende Van der Poel’ eer aan met tweede plaats achter sterploeggenoot in Zonhoven

Mathieu van der Poel was ongenaakbaar in Zonhoven, maar achter de dominante winnaar voltrok zich in stilte een ander verhaal. Op een parcours waar de fouten zich opstapelden, leverde Tibor del Grosso de rit af die de vergelijkingen voedt die hem al zijn hele opmars begeleiden: tweede, duidelijk de beste van de rest achter zijn ploeggenoot van Alpecin-Premier Tech.

De prestatie van Del Grosso was niet gebouwd op een vlekkeloze middag. De Nederlands kampioen moest een verstoorde start, een val en een lekke band overwinnen op een omloop die elke concentratiebreuk afstrafte. Toch kwam hij, zodra de koers stabiliseerde, telkens als sterkste op achter Van der Poel. Hij reed de overige kanshebbers geleidelijk los en borg de tweede plaats veilig.

“Ik denk dat het behoorlijk goed ging,” zei Del Grosso achteraf in gesprek met Wielerflits. “Ik denk dat ik een van de betere renners in de wedstrijd was, ook al liep de start niet echt zoals ik wilde.”

Die nuchtere inschatting weerspiegelde de rust waarmee hij een chaotische cross navigeerde. Terwijl anderen wegzakten of bezweken onder de omstandigheden, bevestigde Del Grosso zich keer op keer. “Er was ook nog een val en ik had een leegloper,” voegde hij toe. “Maar uiteindelijk kwam het goed.”

In de slotronden stond Del Grosso’s positie vast en dat vertrouwen straalde hij uit. Met het podium in feite beslist, nam hij zelfs tijd om het publiek te vermaken met een gewaagde jump op het glibberige parcours, een moment met de flair die al lang vergelijkingen met zijn ploeggenoot oproept.

“Waarom deed ik dat?” glimlachte hij. “Je moet er ook van genieten. De 12-jarige Tibor had elke ronde gesprongen, maar tegenwoordig houd ik me een beetje in.”

Aan de finish was de tol zichtbaar, met klappen op knie en schouder, maar Del Grosso wuifde zorgen weg. Belangrijker was wat de uitslag betekende. Tweede worden achter Van der Poel in een World Cup-cross, op een dag getekend door ijs, valpartijen en constante druk, is opnieuw een datapunt in het groeiende bewijs dat hij onmiskenbaar tot de elite behoort.

Del Grosso zoekt de vergelijkingen niet, maar in Zonhoven leverde hij precies de prestatie die ze voedt: verwachtingen waarmaken met uitvoering op een van de meedogenloosste podia van het veldrijden.