“Ik stond te rillen en te beven aan de finish” - Toon Aerts overleeft barre Zilvermeercross-omstandigheden en wordt tweede

Wat vooraf beloofde een langverwachte klassieker tussen Mathieu van der Poel en Wout van Aert te worden, eindigde abrupt en pijnlijk in de besneeuwde Zilvermeercross in Mol. Na hun duel in Loenhout de hoop op ouderwetse rivaliteit te hebben aangewakkerd, sloeg vandaag de pech toe. Van Aert moest voor het eerst in zijn carrière een cross voortijdig verlaten.

Het beslissende moment viel toen leider Van der Poel in een besneeuwde bocht begon te glijden. De wereldkampioen bleef wonderwel overeind, maar Van Aert, die in zijn wiel zat, had geen tijd om te reageren en schoof vol in de nadarhekken.

Hij stapte wel weer op, maar de ongemakken waren meteen zichtbaar. Even later schoof hij door tot in de materiaalpost en gaf er de brui aan, hinkend weg terwijl ploegbegeleiders hem opvingen. Zijn knie bloedde (dezelfde knie die hem eerder al parten speelde) en vooral zijn enkel leek hem veel last te bezorgen.

Door Van Aerts val kon Van der Poel deze winter zijn achtste zege uit acht starts bijschrijven, voor Toon Aerts en Felipe Orts.

Toon Aerts reed een van zijn beste uitslagen van het seizoen. “Je weet hoe dat gaat: als kind keken we veldrijden, en in zulke omstandigheden gingen mijn broer Thijs en ik na 16 uur zelf in de sneeuw koersen. Ik vind het heerlijk om zo in de sneeuw te spelen,” vertelde hij in quotes verzameld door Sporza.

Volgens hem werd de koude pas in de slotfase echt lastig. “Tijdens de koers viel de koude nog mee, toch tot de laatste ronden. Mijn remblokjes waren ook afgesleten door het zand, en remmen met koude vingers is dan niet eenvoudig. Aan de finish stond ik te rillen en te beven, omdat de koude me te pakken had.”

Aerts uitte ook bezorgdheid om Van Aert en hoopte dat de schade beperkt bleef. “Ik hoop ook dat Wouts blessure niet te erg is, want ik zag de afdruk van zijn val in de sneeuw. Ik heb zijn tweede plek eigenlijk een beetje cadeau gekregen.”

Felipe Orts stond intussen zichtbaar te genieten in de interviewtent, zeker voor een Spanjaard in deze omstandigheden. “Ik voel me goed deze kerstperiode na een lastig seizoen. En in de sneeuw voelde ik me ook op mijn gemak.”

De Spanjaard voegde met een grijns toe: “Waar ik woon in Alicante, sneeuwt het nooit. Ik ben blij, want het parcours was technisch en ik maakte een paar foutjes op het gladde asfalt, maar ik heb er echt van genoten.”